روانشناسی رشد و سلامت روان نوجوانان | 5 راهکار برای رهایی نوجوانان از چرخه افسردگی و اسکرول بی پایان گوشی
تحقیقات جدید نشان میدهد که زمان استفاده از صفحهنمایش با افسردگی و تغییرات در ماده سفید مغز نوجوانان ارتباط دارد.
تحقیقات جدید نشان میدهد که زمان استفاده از صفحهنمایش با افسردگی و تغییرات در ماده سفید مغز نوجوانان ارتباط دارد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن،جواد آل حبیب- ۵ راهکار برای رهایی نوجوانان از چرخه افسردگی و اسکرول بیپایان گوشی را در اندیشه قرن بخوانید. افسردگی نوجوانان، مدتزمان استفاده از صفحهنمایش و سلامت مغز همگی با یکدیگر مرتبطاند – طبق مطالعهای جدید. تحقیقات جدید نشان میدهد که زمان استفاده از صفحهنمایش با افسردگی و تغییرات در ماده سفید مغز نوجوانان ارتباط دارد. زمان استفاده از صفحهنمایش ذاتاً بد نیست، اما نحوه، زمان و دلیل استفاده از آن بسیار اهمیت دارد. نوجوانان نیازی نیست که دستگاههای دیجیتال را کاملاً کنار بگذارند، بلکه فقط به عادات دیجیتال بهتری نیاز دارند.
اگر تا به حال نوجوانی را دیدهاید که ساعتها در گوشی خود اسکرول میکند، احتمالاً این سؤال برایتان پیش آمده که آیا این فقط بخشی از زندگی عادی امروز است یا مسئله عمیقتری در کار است؟ مطالعه جدیدی ارتباط بین زمان زیاد استفاده از صفحهنمایش و خواب کوتاه مدت با تغییرات نامنظم در مسیرهای ماده سفید مغز نوجوانان را نشان داده است. این تغییرات با افزایش علائم افسردگی مرتبط بودهاند – حتی زمانی که عامل خواب هم در نظر گرفته شده باشد.
زمان استفاده از صفحهنمایش ممکن است فقط خواب را مختل نکند، بلکه ممکن است نحوه عملکرد مغز نوجوانان در تنظیم احساسات، تمرکز و خلق و خو را نیز دچار اختلال کند. اما این خبر بد به معنای ناامیدی نیست، بلکه قابل کنترل است. نیازی به وحشت نیست، بلکه نیاز به یک برنامه داریم. در ادامه ۵ راهکار برای حفظ سلامت روان بدون کنار گذاشتن دستگاهها آورده شده است:
زمان استفاده از صفحهنمایش را مانند غذای ناسالم در نظر بگیرید: مقدار کم آن مشکلی ندارد، اما نباید بخش اصلی زندگی باشد. نوجوانان آمریکایی به طور متوسط بیش از هشت ساعت در روز از صفحهنمایش استفاده میکنند – بدون احتساب مدرسه. این مقدار زیاد است، اما ممنوع کردن کامل دستگاهها واقعبینانه یا لازم نیست.
به جای آن، تعادل را تشویق کنید. تحقیقات نشان میدهد کمتر از ۴ ساعت استفاده غیرمدرسهای با خلق و خوی بهتر و سلامت روانی بیشتر مرتبط است. انتخابهای هوشمندانه درباره زمان صرف شده و پلتفرمهای مورد استفاده اهمیت دارد. اسکرول بیهدف خوب نیست، اما استفاده از اپلیکیشنهای خلاقانه یا تماس تصویری با دوستان بهتر است.
روانشناسی رشد و سلامت روان نوجوانان | 5 راهکار برای رهایی نوجوانان از چرخه افسردگی و اسکرول بی پایان گوشی
صفحهنمایش دزد خواب است. نور آبی صفحهنمایش ترشح ملاتونین را به تأخیر میاندازد و ترس از دست دادن (FOMO) باعث میشود نوجوانان پس از خاموش شدن چراغها همچنان به گوشی نگاه کنند. تحقیقات نشان دادهاند که ترکیب خواب ضعیف و استفاده از صفحهنمایش، بزرگترین خطرات سلامت روان را ایجاد میکند.
خواب فقط استراحت نیست؛ یک بازنشانی احساسی است. نوجوانان به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب شبانه نیاز دارند تا خلق و خویشان متعادل بماند. والدین باید استفاده از گوشی را در اتاق خواب محدود کنند، یک ساعت قبل از خواب تکنولوژی را کنار بگذارند، حالت «مزاحم نشوید» را فعال کنند و مطلقاً اجازه ندهند گوشی در اتاق خواب باشد.
به تمام فعالیتهای خوبی که صفحهنمایش جایگزین آنها شده فکر کنید. ورزش، پیادهروی، شام خانوادگی یا فعالیتهای خلاقانه، جایی است که تابآوری احساسی ساخته میشود. تجربیات دنیای واقعی به نوجوانان کمک میکند مهارتهای اجتماعی، اعتماد به نفس و حس هدفمندی را توسعه دهند، چیزهایی که هیچ اپلیکیشنی نمیتواند جایگزین آنها شود.
مغز نیاز به تجربه جدید، حرکت و ارتباط دارد و اینها وقتی ساعتها به صفحه خیره میشویم کمتر اتفاق میافتد. حتی فعالیتهایی ساده مثل پختن شیرینی، بازی بسکتبال یا پیادهروی با سگ، طراوت ذهنی بیشتری از شبکههای اجتماعی ایجاد میکند. نوجوانان را تشویق کنید حداقل ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز فعالیتهای غیر دیجیتال داشته باشند.
همه فعالیتهای دیجیتال برابر نیستند. بعضی اپلیکیشنها انرژی ما را تخلیه میکنند و بعضی دیگر باعث رشد ما میشوند.
از اپلیکیشنهایی استفاده کنید که به سلامت روان کمک میکنند، مثل دفترچه یادداشت دیجیتال، ثبت شکرگزاری، ابزارهای ساخت موسیقی یا مدیتیشن. انتخاب فعالیتهای فعالانه به جای تماشای منفعلانه، قدم مثبتی است. نوجوانان را ترغیب کنید فکر کنند که بازی یا شبکه اجتماعی چگونه روی خلق و خوی آنها تأثیر میگذارد.
سؤالهایی مثل «آیا این بازی برایم آرامشبخش است یا آزاردهنده؟»، «این شبکه اجتماعی مرا بهتر میکند یا بدتر؟»، «آیا دارم فقط اسکرول میکنم یا واقعاً استراحت میکنم؟» میتواند به تغییر رفتار کمک کند.
بسیاری از نوجوانان از میزان استفاده خود از شبکههای اجتماعی احساس ناراحتی یا شرمندگی دارند. سکوت کردن بدترین واکنش است. نمیتوانیم این موضوع را نادیده بگیریم و امیدوار باشیم که خودش حل شود.
سعی کنید نوجوانان را بدون سرزنش به گفتگو دعوت کنید. سؤالهایی مثل: «از این اپ چه چیزی خوشت میآید؟»، «اگر کمتر استفاده کنی چه اتفاقی میافتد؟»، «بعد از استفاده چه حسی داری؟»
کمک کنید نوجوانان ارتباط بین استفاده و خلق و خویشان را ببینند تا خودشان بتوانند سلامت دیجیتالشان را مدیریت کنند. سواد دیجیتال و سواد احساسی باید دست در دست هم پیش بروند.
صفحهنمایشها قرار نیست از زندگی ما حذف شوند. بنابراین بهتر است به نوجوانان بیاموزیم چگونه هوشمندانه اسکرول کنند، با هدف استفاده کنند و وقتی زندگی واقعی فرا میرسد، آنلاین را کنار بگذارند. استفاده زیاد از صفحهنمایش بیتأثیر نیست – این موضوع شکلدهنده مغز و خلق نوجوانان است. اما نوجوانان نیازی به قطع کامل ارتباط دیجیتال ندارند؛ فقط به راهکارهای هوشمندانهتر نیاز دارند.
پایان/*
.
