روانشناختی رفتاری
روانشناسی جامعه/ مراقبت از خود برای شما وعزیزانتان چه اهمیتی دارد؟
خطرات استرس می تواند باعث فرسودگی شغلی شود و بر سلامت جسمی و روانی، بهره وری و مراقبت از بیمار تأثیر بگذارد.
روانشناختی رفتاری
خطرات استرس می تواند باعث فرسودگی شغلی شود و بر سلامت جسمی و روانی، بهره وری و مراقبت از بیمار تأثیر بگذارد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، خطرات استرس می تواند باعث فرسودگی شغلی شود و بر سلامت جسمی و روانی، بهره وری و مراقبت از بیمار تأثیر بگذارد.برای اطلاعات بیشتر اندیشه قرن را دنبال کنید.
مراقبت های بهداشتی یکی از معدود صنایعی است که از تعطیلی معاف شده است که بسیاری در طول فصل تعطیلات از آن لذت می برند.
استرس در طول تعطیلات می تواند منجر به احساس غم و اندوه، اضطراب، قطع ارتباط و انزوای اجتماعی شود.
متخصصان مراقبت های بهداشتی به یک روال ثابت از اقدامات رفاهی برای شارژدهی نیاز دارند.
خطرات استرس می تواند باعث فرسودگی شغلی شود و بر سلامت جسمی و روانی، بهره وری و مراقبت از بیمار تأثیر بگذارد.
روانشناسی جامعه/ مراقبت از خود برای شما وعزیزانتان چه اهمیتی دارد؟
فصل تعطیلات فرا رسیده است، و – برای بسیاری از مردم – این زمان از سال با تأکید بر گذراندن وقت با عزیزان و صرف وقت برای استراحت و استراحت، احساس گرما و شادی را برمی انگیزد. متأسفانه، مراقبتهای بهداشتی یکی از معدود صنایعی است که از این تعطیلی معاف شدهاند، و این فقط بیماران نیستند که تعطیلات را تجربه میکنند.
واقعیت فصل تعطیلات برای بسیاری از کارکنان مراقبتهای بهداشتی، زمان معنیداری با خانوادهها یا یک هفته تعطیلی شایسته را ندارد. در عوض، این واقعیت شامل استرس شدید، افزایش تقاضای شغلی، تضاد با ایدههای فرهنگی در مورد آنچه تعطیلات «قرار میشود» باشد، و انتظار خشمانگیز برای پر شدن از شادی تعطیلات است. استرس تجربه شده در طول فصل تعطیلات می تواند منجر به افزایش احساس غم و اندوه، اضطراب، عدم ارتباط، تنهایی و انزوای اجتماعی شود.
بر اساس یک نظرسنجی اخیر که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) (2021) انجام شده است، 40٪ از کارکنان مراقبت های بهداشتی در مورد ساعات طولانی کار در طول فصل تعطیلات مضطرب هستند و 54٪ می گویند سطح استرس آنها در طول فصل تعطیلات افزایش می یابد.بسیاری از کارکنان مراقبت های بهداشتی در حال حاضر تا پایان تعطیلات خالی هستند. متخصصان مراقبت های بهداشتی به یک روال ثابت از شیوه های رفاهی برای شارژ ماندن، کاهش پریشانی، اجتناب از فرسودگی شغلی و حفظ ارتباط با خانواده، دوستان، همکاران و بیماران نیاز دارند.
حتی قبل از همهگیری COVID-19، فشار بر تیمهای مراقبتهای بهداشتی در حال افزایش بود و شیوع فرسودگی شغلی در بین پزشکان در ایالات متحده در سطح هشداردهندهای قرار داشت و نیمی از آنها علائم را تجربه میکردند (شانافلت و همکاران، 2012). در طول اوج همهگیری، نرخ فرسودگی شغلی پزشکان در همه تخصصها به بالاترین حد خود رسید، به طوری که 62.8 درصد از پزشکان حداقل یک تجربه فرسودگی شغلی را در سال 2021 گزارش کردند.
(شانافلت و همکاران، 2022). در گزارشی که اخیراً در مجله پزشکی داخلی عمومی منتشر شده است، Rotenstein و همکاران. (2023) دریافتند که کارکنان بالینی و کارکنان پشتیبانی غیر بالینی در مراقبتهای بهداشتی نیز سطوح قابل توجهی از فرسودگی شغلی را تجربه کردند. پرستاران بالاترین نرخ فرسودگی شغلی گزارش شده را با 56 درصد داشتند. برای اضافه کردن توهین به آسیب، رضایت از تعادل کار و زندگی، افسردگی و رضایت حرفه ای نیز تحت تاثیر قرار گرفت. بسیاری از کارگران گزارش دادند که میخواهند ظرف دو سال شغل خود را ترک کنند – از جمله پرستاران (41٪)، کارکنان بالینی و غیر بالینی (32٪) و پزشکان (24٪).
فرسودگی شغلی مشروط به مرحله شغلی نیست و با سالها در عمل همبستگی ندارد (شانافلت، و همکاران، 2003؛ پنتی و همکاران، 2008). خطرات مرتبط با استرس زیاد و فرسودگی شغلی بسیار زیاد است و می تواند منجر به سندرم فرسودگی شغلی شود (فونتان و همکاران، 2001) و خستگی شفقت (بوش، 2009)، که می تواند بر سلامت جسمی و روانی تأثیر بگذارد و همچنین بهره وری کار و عملکرد را به خطر بیندازد. و کیفیت مراقبت (آدامز و همکاران، 2008؛ بالچ و همکاران، 2009؛ اورسکوویچ و همکاران، 2012). فرسودگی شغلی می تواند منجر به خستگی عاطفی، مسخ شخصیت (به عنوان مثال، احساس جدایی نسبت به بیماران)، احساس کم کاری (والاس و همکاران، 2009)، و افزایش خطر افکار خودکشی شود (شانافلت و همکاران، 2016).
استرس و فرسودگی شغلی در پزشکان می تواند منجر به مسائل رفتاری و عملکردی در محل کار، تعارض در محل کار و خانه و نارضایتی از شغل و حرفه شود (شانافلت و همکاران، 2012؛ دیوا و همکاران، 2014). مطالعات نشان می دهد که حتی افزایش اندک در نمرات استرس و فرسودگی شغلی می تواند منجر به خطاهای پزشکی بیشتر شود (وست و همکاران، 2009؛ شانافلت و همکاران، 2010)، کاهش ساعات کار (شانافلت، و همکاران، 2016)، و کاهش بیماران. مراقبت با کیفیت و رضایت (کرومهولز و همکاران، 2013).
برای بسیاری از کارکنان مراقبتهای بهداشتی، استرس بدون توجه باقی میماند و در طول زمان زمانی که تمرکز بر ارائه مراقبت عالی از بیمار است – اما نه مراقبت از خود، ایجاد میشود. اگر باتری سلامتی شما رو به اتمام است (یا کاملاً تمام شده است)، انرژی کافی برای دادن به بیماران خود (یا همکاران یا حتی عزیزانتان) نخواهید داشت – و در معرض خطر فرسودگی شغلی قرار می گیرید. افزودن مراقبت از خود به روال شخصی خود و حمایت از اینکه مراقبت از خود در اولویت فرهنگ سازمان شما باشد، برای اطمینان از اینکه باتری سلامتی شما در طول تعطیلات و بعد از آن شارژ می شود، بسیار مهم است.
موجودی بگیرید با بدن و ذهن خود هماهنگ شوید و علائم استرس خود را تشخیص دهید. این شامل علائم فیزیکی (مانند سردرد، مشکلات معده)، علائم روانی (مانند تحریک پذیری، غمگینی، نگرانی) و علائم رفتاری (مانند افزایش خوردن و آشامیدن، مشکل خواب) است. سعی کنید تعداد فعالیت های محرک خود را کاهش دهید و از نکات زیر برای مقابله با چیزهایی استفاده کنید که نمی توانید از آنها اجتناب کنید.
افکار منفی را تغییر دهید غلبه بر تفکر منفی در طول تعطیلات دشوار است. برای بسیاری از ما، خودکار است و می تواند منجر به پریشانی شود. فکری را انتخاب کنید که بیشترین احساسات منفی را ایجاد می کند. به خودتان فشار بیاورید تا افکار واقع بینانه اما متعادلتری داشته باشید (مثلاً «در حالی که جمعهای خانوادگی معمولاً به بدی ختم میشوند، من از قبل برنامهریزی میکنم که در کنار افرادی که از آنها لذت میبرم بنشینم یا بهانهای بیاورم تا زودتر وقتی اوضاع متشنج میشود آن را ترک کنم») یا جایگزین کنم. افکار منفی شما با یک مانترا (به عنوان مثال، “من بهترین کار را انجام می دهم.”).
بدن خود را حرکت دهید. ورزش می تواند در تقویت خلق و خو و کاهش علائم افسردگی بسیار موثر باشد. هر مقدار ورزش بهتر از هیچ است. سعی کنید هر روز کاری فعال انجام دهید. هر روز صبح حرکات کششی انجام دهید. بیرون قدم بزن به جای آسانسور از پله ها استفاده کنید. قبل از خواب یک ژست یوگا انجام دهید.
پایان/*
اندیشه قرن را در ایتا دنبال کنید
اندیشه قرن را در تلگرام دنبال کنید
