من همیشه Monster Hunter را به‌عنوان یک بازی سینمایی دیده‌ام، هرچند شاید نه به شکلی که بسیاری از گیمرها با شنیدن این کلمه تصور می‌کنند. من در مورد صحنه های با بودجه کلان صحبت نمی کنم. بلکه عینک در دنیای خود پخته می شود. هیچ هیجانی بالاتر از تماشای این نیست که جانور تایتانیکی که من در حال تعقیب آن هستم ناگهان توسط موجود دیگری مورد حمله قرار می گیرد. این مانند تماشای نبرد کایجو است که به صورت ارگانیک در حال گسترش است.

با Monster Hunter Wildsبا این حال، Capcom در حال افزایش است. در یک دمو 90 دقیقه ای، من دو ماموریت اول اکشن RPG را بازی کردم. آنها شکار معمولی علیه جانوران سر به فلک کشیده بودند، اما این بار چیزی متفاوت بود. تاکید بیشتر بر صحنه‌های مهیج و صحنه‌های سینمایی در مرکز صحنه بین هک کردن معمولی و اسلش قرار گرفت. این باعث می شود دنباله ای باشد که Monster Hunter را به سطح بعدی می برد و پتانسیل پرفروش آن را باز می کند.

بیشتر سینمایی

وقتی نسخه نمایشی من شروع می شود، من روی اقیانوسی از شن و ماسه با خدمه ای از شخصیت های نازک در حال حرکت هستم. پس از اطلاع از هیولایی در منطقه، وایت رایت مخوف، با یک سکانس پر اکشن پذیرایی می کنم. کرم‌های شنی را در دوردست می‌بینم که یک شخصیت را تعقیب می‌کنند، انگار که صحنه‌ای را از بیرون تماشا می‌کنم تپه شنی. قهرمان من از کنار کشتی می پرد و بر روی سیکرت فرود می آید و تعقیب می کند. وقتی کنترل شخصیتم را به دست می‌آورم، ناگهان در یک سکانس تعقیب و گریز قرار می‌گیرم. کرم‌ها دور من می‌پرند، و من باید با تیرکمانم آنها را از ردپایم بیاندازم. به طور مثبت خیره کننده است.

بلافاصله، من به سال 2020 فکر می کنم شکارچی هیولا اقتباس سینمایی شباهت هایی وجود دارد که از خفاش خودنمایی می کند – به ویژه محیط کویر. بخشی از من تعجب می کند که آیا وحشی در ابتدا در کنار آن فیلم برنامه ریزی شده بود، گویی قرار بود تداومی بین یکدیگر ایجاد کنند. می توانم تصور کنم کپکام به این فکر می کند که فیلم ضعیف ممکن است این شانس را داشته باشد که بازیکنان را در نسخه اصلی بعدی خود همراهی کند.

خوشبختانه مقایسه ها به همین جا ختم می شود. دمویی که بازی کردم به سرعت مرا به قلمروی آشنا انداخت زیرا وظیفه داشتم یک Chatacbra، موجودی شبیه قورباغه را شکار کنم. حشره‌ای را تجهیز کردم و به سرعت در میان شن‌های بیابان تعقیب کردم تا اینکه آن را در یک غار مرطوب یافتم. برش و خرد کردن شروع شد.

علیرغم پانسمان با بودجه بیشتر، Monster Hunter Wilds اصول سری را حفظ می کند. جانوران اسفنج های آسیب غول پیکری هستند که قرار است در نبردهای سخت از بین بروند. هر چه بیشتر بریدم، زخم های طعمه ام را بیشتر نمایان کردم. آن‌ها به صورت شکاف‌های قرمز روی اندام‌های آسیب‌دیده آن نشان داده می‌شوند. در حالی که نمی توانم روی آنها قفل کنم، نگه داشتن ماشه سمت چپ PlayStation 5 DualSense به من این امکان را می دهد که جهتی را که در حال بریده شدن هستم متمرکز کنم. با نشان دادن خودم به سمت یک پای عقبی ضعیف، در نهایت می توانم آن را از تعادل خارج کرده و شروع کنم. در حالی که سعی می کند بهبود یابد، روی سرش ناله می کند. بعد از چهار دقیقه نبرد، دشمنم را می کشم و قطعاتش را می تراشم.

در دومین تلاشم، من وظیفه دارم یک آلفا دوشاگوما پشمالو را شکار کنم. روستای خود را در پشت سیکرت ترک می‌کنم و به اطراف برخی از معماری‌های طبیعی پیچیده می‌پرم تا راهم را به سمت زمین باز کنم. هیولای مطیع را می بینم که در یک گله آویزان است و دو نفر دیگر در کنارش نشسته اند. برای جدا کردن شکارم، یک دسته سرگین را در تیرکمانم می‌گذارم و می‌گذارم پاره شود. بسته پراکنده می شود و من شروع به برش می کنم، این بار با تیغه های دوگانه سریعم.

حلقه مبارزه همان است، اما من شروع به تجربه برخی از راه های آن می کنم وحشی تماشایی را در گیم پلی لحظه به لحظه خود به ارمغان می آورد. این مبارزه زمانی اتفاق می افتد که یک طوفان رعد و برق عظیم در بالای سرش به وقوع می پیوندد. من از حملات عظیم آن طفره می‌روم در حالی که پیچ‌ها در کنارم فرو می‌روند. وقتی سعی می‌کند فرار کند، من روی کوه خود می‌پرم و یک تفنگ شراره‌ای به آسمان شلیک می‌کنم تا شکارچیان نزدیک را برای کمک به من احضار کنم. هر دوی اینها تصاویری هستند که قلب را تکان می دهند و آدرنالین بیشتری را به دعوا می آورند.

وقتی آزادانه در حال کاوش در جهان باز هستم، چند لحظه دیگر مانند آن را می بینم. من در نقطه‌ای وارد نبرد با کرم شنی می‌شوم، کرمی که راه خود را به یک برآمدگی استخوانی می‌کشد و از بالا حمله می‌کند. بعداً با یک جانور بالدار عظیم الجثه درگیر می شوم که روی تپه شنی آویزان است. وقتی پرواز می‌کند، او را تا یک برکه کوچک تعقیب می‌کنم، جایی که با هیولایی کروکودیل‌مانند درگیر می‌شود – و کاملاً او را بیرون می‌ریزد. چنین لحظاتی باعث می شود وحشی احساس مکانیکی کمتری داشته باشید، و همان هیجانی را که در صحنه های پر زرق و برق آن وجود دارد، ارائه می دهد.

شکار سطح بالا

این قسمتی است که ممکن است از من انتظار داشته باشید در مورد اینکه چقدر این حلقه نسبت به بازی‌های قبلی قابل دسترس‌تر است صحبت کنم (یک تکراری که هر زمان که یک Monster Hunter منتشر می‌شود ظاهر می‌شود). اینجا اینطور نیست. در حالی که ظهور شکارچی هیولا برای یک نقطه ورود آسان ساخته شده است، وحشی بازیکنان را به انتهای عمیق می اندازد. من دیوانه وار در حال پیمایش در منوهای شعاعی هستم در حالی که ابزارهایم را جستجو می کنم و پیچیدگی های حشره گلایو در حال پرواز را یاد می گیرم. این بازی همانقدر هاردکور است که Monster Hunter دریافت می کند، که باعث می شود در مقایسه با بازی کهنه سربازان احساس شود برخاستن.

در حالی که مدتی طول کشید تا از گیم پلی سنگین سیستمی آن استفاده کنم، به سرعت به زین برگشتم. این به من اجازه می دهد تا توجه خود را بر روی آزمایش هر چه بیشتر اسلحه متمرکز کنم. این بار، بازیکنان می توانند دو سلاح مختلف را در یک زمان تجهیز کنند. در طی یک گردش، تیغه های دوگانه ام را با یک تفنگ کمان سنگین مخلوط کردم. در دیگری، شمشیر و نیزه بزرگی را مجهز کردم. هر زمان که روی مانت بودم، می‌توانستم درست روی D-pad فشار بدهم تا کدامیک را که به جنگ آورده‌ام تغییر دهم. این یکنواختی دعواها را از بین می برد، زیرا هر زمان که مجبور به تعقیب و گریز جانوری شدم، خودم را در حال تعویض وسایلم دیدم.

در مورد خود مبارزات، باید بدانید که اگر به Monster Hunter عادت دارید، در چه چیزی قرار می گیرید. سلاح‌های بزرگ مانند شمشیرهای بزرگ آهسته و سنگین هستند و بازیکنان را ملزم می‌کند تا به تک تک ضربه‌ها متعهد شوند. تیغه های دوتایی در مقایسه سریع هستند، اما فقط چند نقطه آسیب در هر اسلش ایجاد می کنند. این یک سری بازی نیست که به‌خاطر نبردهای سریع و تندش شناخته می‌شود، و همین‌طور که من به آرامی جانوران را با حملات استاندارد، ضربه‌های هوایی و موارد ویژه جدا می‌کنم، ادامه دارد.

اگرچه از این نظر یک بازی Monster Hunter بسیار سطح بالا است، اما من این احساس را دارم که برای تازه واردان به راحتی می‌توان از راه‌های دیگر استفاده کرد. رویکرد سینمایی‌تر آن باعث می‌شود تجربه‌ای آشنا باشد. طراحی جهان باز آن نیز برای کاوش راحت‌تر به نظر می‌رسد، زیرا پس از کشتن یک هیولا دیگر به اردوگاه خود باز نمی‌گردم. جوایز من در کنار صفحه ظاهر می‌شود و می‌توانم به دویدن ادامه دهم. ترفندهایی از این دست، آن را بیشتر با بازی‌های مدرن مطابقت می‌دهد، بدون اینکه از چیزی که Monster Hunter را بسیار خاص می‌کند، چشم پوشی کند.

من باید زمان بیشتری را با آن بگذرانم تا ببینم هیولاهای آن چقدر خلاق هستند و تفاوت های ظریف هر سلاح را از بین می برند، اما چشم انداز عالی است. Monster Hunter Wilds احساس یک فصل جدید هیجان انگیز پر از لحظات با اکتان بالا است که هیجان طبیعی سریال را به نمایش می گذارد. اگر بازی کامل از آنچه من فقط در 90 دقیقه بازی دیدم استفاده کند، می‌توانیم یکی از بزرگترین موفقیت‌های سال 2025 را تجربه کنیم.

Monster Hunter Wilds در سال 2025 برای PS5، Xbox Series X/S و PC عرضه می شود.