تصور کنید که یک ناوگان بیگانه در سطح جهان فرود می آید – بسیار باهوش تر از ما. آنها چگونه بشریت را مشاهده می کنند؟ چه چیزی ممکن است در مورد ما تصمیم بگیرند؟

این علمی تخیلی نیست. هوش برتر از ستاره های دوردست وارد نمی شود – این از فناوری خود ما بیرون می آید.

مسابقه جهانی تسلیحات AI به سمت هوش عمومی مصنوعی (AGI) و فراتر از آن تسریع می کند. سام آلتمن Openai می گوید که سرپرستی می تواند به “هزاران روز” وارد شود ، در حالی که هشدار می دهد این ممکن است “بزرگترین خطر انقراض” ما باشد.

دو حقیقت با ما روبرو هستند: به زودی ، انسان دیگر باهوش ترین گونه روی زمین نخواهد بود. و واقعیت اهمیتی نمی دهد که آیا ما آن را باور داریم.

این تناقض چالش اصلی ما را نشان می دهد: ما در حال ساختن یک مگافون کیهانی هستیم که هر آنچه را که از آن تغذیه می کنیم تقویت می کند. آن را از نفرت و تقسیم تغذیه کنید ، ما رنج و هرج و مرج می کنیم. آن را به عشق و وحدت تغذیه کنید ، ما شکوفا و آرامش می گیریم. همانطور که اسحاق آسیموف ابراز تاسف کرد ، “غم انگیزترین جنبه زندگی در حال حاضر این است که علم دانش را سریعتر از جامعه جمع می کند و خرد را جمع می کندبشر“

مغز قبیله ای ما در دنیای دیجیتال

زیست شناس هاروارد Eo Wilson آن را میخکوب کرد: “مشکل واقعی بشریت به شرح زیر است: ما احساسات دیرینه ای ، نهادهای قرون وسطایی و فناوری شبیه خدا داریمبشر“ مغز ما ، که برای قبایل 150 نفره سیمی شده است ، اکنون به دنیایی بیش از حد متصل می شوند. این عدم تطابق تکاملی سوگیری های شناختی را ایجاد می کند که بحث آنلاین را به جنگ داخلی دیجیتال تبدیل می کند.

پارادوکس پیشرفت این است: پیشرفتی که ما برای تحول در آن تکامل دادیم ، دنیای بیگانه ای را ایجاد کرده است که ما برای سکونت در آن تکامل نیافته ایمبشر تحقیقات روانشناختی نشان می دهد که نزدیک شدن به جهان با فروتنی به ما کمک می کند تا اطلاعات را به صورت عینی تهدید کنیم. با این حال ، واقعیت از طریق لنزهای قبیله تحریف می شود و باعث می شود به جای دوست داشتن آنها از همسایگان خود متنفر باشیم.

اقتصاد توجه بر نفرت قبیله ای محاصره می کند. این از احساسات دیرینه ای ما-از آنجا که ، ترس ، ایالات متحده-VS.-them-سوء استفاده می کند تا ما را درگیر و عصبانی کند. این از تقسیم ما با هزینه ما سود می برد. شاید ما قبل از پایان دادن به ما نیاز به پایان دادن به اقتصاد توجه داشته باشیم.

آینه ای که می ترسیم تأمل کنیم

به اطراف نگاه کن آیا آنچه می بینید باعث اعتماد به نفس می شود که ما به اندازه کافی خردمند هستیم تا بتوانیم از قدرت در حال تحول AI استفاده کنیم؟ تحقیقات اخیر نشان داد که هوش مصنوعی در حال حاضر از 94 درصد از ویروس های دکترا بهتر است. چه درد و رنج ممکن است بازیگران و گروه های تروریستی با چنین قدرتی ایجاد کنند؟

هوش مصنوعی هم آینه و لنز است و قلب و ذهن تقسیم شده ما را منعکس و بزرگ می کند. همانطور که اکهارت تولل هشدار داد ، “جنون ذهن نفس جمعی ، تقویت شده توسط علم و فناوری ، به سرعت بشریت را به آستانه فاجعه می برد. تکامل یا مرگبشر“

“مشکل تراز هوش مصنوعی” می پرسد: چگونه اطمینان حاصل می کنیم که هوش مصنوعی از ارزش های انسانی حمایت می کند؟ اما سوال واقعاً ، “کدام ارزش ها است؟” شرق یا غرب؟ چپ یا راست؟ مسیحی ، یهودی ، مسلمان یا ملحد؟ واقعیت این است: ما نمی توانیم AI را تراز کنیم تا زمانی که با یکدیگر هماهنگ شویمبشر

پارادوکس تراز گونه

این پارادوکس است: هوش مصنوعی ما را به عنوان یک گونه می بیند ، اما دعواهای قبیله ای ما یک کاکوفونی بازی می کنند ، نه یک سمفونی. ما سیگنال های متناقض متناقض را در مورد اینکه چه کسی هستیم و چه چیزی را ارزیابی می کنیم ارسال می کنیم. ما خواهان احترام به زندگی انسانی هستیم ، سپس هواپیماهای بدون سرنشین را برای کشتن برنامه ریزی می کنیم. ما بر حقیقت اصرار داریم ، سپس اطلاعات نادرست را گسترش داده و Deepfakes ایجاد می کنیم. ما نمی توانیم به هوش مصنوعی بگوییم که ما چه کسی هستیم – زیرا خودمان در مورد آن توافق نکرده ایم.

مسائل پیچیده این است که مدل های مختلف منبع باز می توانند از نگهبانان تراز عبور کنند. بشریت شکسته ما باید با چندین هوش مصنوعی ، نه فقط یک. این امر مستلزم به یاد آوردن حقیقتی است که قبلاً می شناسیم – ما یک گونه هستیم ، homo sapiens ، و یک قبیله – انسانی.

شرط کیهانی

اگر ما در حال شرط بندی وگاس در حال شرط بندی در آینده بشریت بودیم ، آیا شما در مورد وحدت یا تقسیم شرط بندی می کنید؟ همه ما می دانیم که وحدت بهترین شرط بندی ماست. وقتی انسانها با هم کار می کنند ، ما را متوقف نمی کند. اما ما می توانیم بدترین دشمن خودمان باشیم.

فیلم 1983 جبهه در مورد جنگ جهانی حرارتی جهانی به ما آموخت: “تنها حرکت برنده بازی نیستبشر“ با هوش مصنوعی ، هر مسیری که آن را سلاح می کند ، خطر رنج و تخریب خود را افزایش می دهد.

حقیقت بیش از قبیله

“شما حقیقت را می دانید ، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد” (یوحنا 8:32). مبادله “حقیقت” برای “واقعیت” و یک حقیقت معنوی علمی می شود. باید به خاطر داشته باشیم که این حقیقت است که ما را آزاد می کند – نه وفاداری قبیله ای ما و نه آنچه که آرزو می کنیم حقیقت باشد. از نظر روانشناختی ، این شاید بزرگترین چالشی باشد که بشریت تاکنون با آن روبرو بوده است. برای غلبه بر قبیله گرایی ، ما باید از میراث تکاملی که ما را به اینجا رساند فراتر برویمبشر

چه می شود اگر به جای استفاده از هوش مصنوعی برای یافتن راه های “هوشمندانه” تر برای حمله به یکدیگر ، ما در عوض از آن استفاده می کنیم تا به ما در جستجوی و درک حقیقت/واقعیت کمک کنیم؟ اگر درست باشد که حقیقت ما را آزاد می کند ، پس این بدان معنی است که حقایق عمیق تری که با هم می یابیم ، آزادتر می شویم. در این روش ، حقیقت ما را متحد می کند ، و خانه متحد سقوط نخواهد کردبشر

اما وحدت یکنواخت نیست. این مانند یک گروه جاز است – یک ریتم مشترک با آزادی بیان. همانطور که مارتین لوتر کینگ جونیور گفت که همه ما هستیم “…گرفتار در یک شبکه غیر قابل اجتناب از متقابل ، که در یک لباس واحد سرنوشت گره خورده است. هر چیزی که مستقیماً روی آن تأثیر بگذارد ، به طور غیرمستقیم تأثیر می گذارد. “

اگر سؤالات ماهرانه ای از هوش مصنوعی بپرسیم ، می تواند بزرگترین خصوصیات ما را تقویت کند و به ما در فراتر از قبیله گرایی کمک کند. همه بشریت در آینده هوش مصنوعی ما در حال موشک زدن هستند. سوال این است: ماهرترین مسیری که بقا و رونق بشریت و زمین مادر ما را تضمین می کند ، چیست؟

یک مسیر رو به جلو: رابطه به عنوان تراز

چه می شود اگر کلید تراز هوش مصنوعی یک پروتکل فنی نیست بلکه یک رابطه زنده است؟ به جای اینکه تراز به عنوان یک کد سفت و سخت برای اجرای آن رفتار کنیم ، می توانیم به عنوان یک گفتگوی در حال تحول به آن نزدیک شویم – یکی که به عنوان انسان و هوش مصنوعی در درک عمیق تر می شود.

این نمای رابطه تمرکز ما را از کنترل به همکاری تغییر می دهد. هنگامی که مربیان از هوش مصنوعی برای کمک به دانش آموزان در کشف دیدگاه های مخالف در مورد موضوعات پیچیده – مانند مهاجرت یا درگیری های خاورمیانه استفاده می کنند – چیزی که قدرتمند اتفاق می افتد. در زیر اختلافات سطح ، نگرانی های مشترک انسانی پدیدار می شود: ایمنی ، تعلق ، انصاف. در آن مبادله ، حقیقت با هم کشف می شود– دیکته نشده است.

امیدوار کننده ترین آینده ، خرد انسان را با دسترسی تحلیلی هوش مصنوعی برای مقابله با بزرگترین چالش های ما آمیخته است. بنابراین ، تراز کردن چیزی نیست که ما به هوش مصنوعی تحمیل می کنیم – این چیزی است که از طریق روابط صادقانه و مداوم با هم می سازیم.

این مربوط به انسان نیست یا ai این در مورد انسان است وت AI – در آینه حقیقت. بعد از همه ، چرا وقتی این حقیقت است که ما را آزاد می کند ، ماشین آلات قطار را برای تکرار هر چیزی کمتر؟

انتخاب ما چیست؟

همانطور که فیزیکدان ریچارد فاینمن هشدار داد ، “اصل اول این است که شما نباید خود را فریب دهید – و شما ساده ترین فرد برای احمق هستید.” تراز با این نوع صداقت رادیکال – با خودمان و با یکدیگر آغاز می شود.

زمان کوتاه است هوش مصنوعی تصمیم نخواهد گرفت که ما چه کسی هستیم – این نشان می دهد که چه کسی می شویم. آیا این بخش ها یا دلسوزی ما را تقویت می کند؟ ترس ما ، یا عشق ما؟

سوال واقعی “آیا می تواند هوش مصنوعی با ما هماهنگ باشد؟” این “آیا می توانیم با یکدیگر هماهنگ شویم و با واقعیت هماهنگ شویم قبل از اینکه خیلی دیر شود؟”

ما می دانیم که ترس نفرت را هدایت می کند. همانطور که گاندی بیان کرد ، “دشمن ترس است. مردم فکر می کنند این نفرت است ، اما این ترس است.” اگر این درست است ، چرا از AI برای کمک به ما استفاده نمی کنید از ترس خود فراتر؟

سیستم هایی را تصور کنید که به ما کمک می کنند تا فراتر از خطوط قبیله ای ببینیم. این به ما کمک می کند تا بشریت مشترک خود را به یاد بیاوریم. این به ما کمک می کند تا همسایگان خود را به عنوان خودمان دوست داشته باشیم – نه فقط در اصل ، بلکه در عمل.

چیزی معجزه آسا اتفاق می افتد که همه دشمنان خود را دوست داشته باشند: ما دشمن نداریم.

ما هنوز یک انتخاب داریم – انتخاب وحدت بر تقسیم ، دلسوزی بر تحقیر و حقیقت بیش از توهم. ما قبلاً دانستن حقیقتی که ما را آزاد می کند. اکنون هوش مصنوعی می تواند به ما کمک کند زنده این – اما تنها در صورتی که ما به اندازه کافی شجاع باشیم که سوالات درست را بپرسیم.

اگر تصمیم به همکاری با هم گرفتیم ، می توانیم آینده ای بسازیم که حتی جان لنون نتوانست تصور کند.

با هوش مصنوعی کاوش کنید: “اگر هوش مصنوعی دنیای درونی ما را آینه می دهد ، ما آینده ای را آموزش می دهیم تا به آن اعتقاد داشته باشیم؟”