[ad_1] مسیری به سوی رفاه در تنظیمات آموزشی همه گیری COVID-19 آموزش را در سراسر جهان به شدت تغییر داد و آسیب پذیری هایی را در سلامت عاطفی دانش آموزان و معلمان آشکار کرد. آنچه که به عنوان پاسخی به یک بحران آغاز شد، اکنون به یک نیاز بلندمدت ...
[ad_1]
همه گیری COVID-19 آموزش را در سراسر جهان به شدت تغییر داد و آسیب پذیری هایی را در سلامت عاطفی دانش آموزان و معلمان آشکار کرد. آنچه که به عنوان پاسخی به یک بحران آغاز شد، اکنون به یک نیاز بلندمدت و گسترده تر به یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) و ذهن آگاهی تبدیل شده است. این راهبردها به دانشآموزان کمک میکند تا با پرداختن به رفاه عاطفی، اجتماعی و روانی خود، چالشهای زندگی مدرن را پشت سر بگذارند.
کلاسی را تصور کنید که در آن دانشآموزان نه تنها از نظر تحصیلی عالی هستند، بلکه احساسات خود را مدیریت میکنند، روابط سالمی ایجاد میکنند و به طور موثر استرس را مدیریت میکنند. این چیزی است که SEL و ذهن آگاهی می توانند به آن دست یابند. تحقیقات نشان میدهد که برنامههای SEL شامل ذهنآگاهی میتواند اضطراب را کاهش دهد، روابط را بهبود بخشد و به دانشآموزان در توسعه انعطافپذیری کمک کند (Schonert-Reichl، 2019). این ابزارها پایه عاطفی را برای دانش آموزان فراهم می کند که آنها برای پیشرفت به آن نیاز دارند.
این مزایا بسیار فراتر از دانش آموزان است. به عنوان یک مدیر، من از نزدیک دیدم که چگونه معلمانی که تمرکز حواس را تمرین میکنند، نه تنها بهزیستی خود را بهبود میبخشند، بلکه محیطهای کلاسی مثبتتری نیز ایجاد میکنند. معلمانی که از سلامت عاطفی خود مراقبت می کردند، صبورتر، دلسوزتر و با دانش آموزان خود درگیر بودند. این امر هم برای دانش آموزان و هم برای کارکنان تحول آفرین بود.
بهعنوان مشاوری که با رهبران مدرسه کار میکنم، تأثیر گستردهتر ذهنآگاهی را بر کل فرهنگ مدرسه نیز میبینم. هنگامی که رهبران بهزیستی عاطفی خود را در اولویت قرار میدهند، این وضعیت کاهش مییابد و محیطی دلسوزانه و حمایتکنندهتر برای همه ایجاد میکند. SEL و ذهن آگاهی می تواند فرهنگ مدرسه را تغییر دهد و منجر به نتایج بهتر برای دانش آموزان، کارکنان و جامعه شود.
مدارسی که SEL و ذهنآگاهی را در اولویت قرار میدهند، زمینه را برای جوامع صلحآمیزتر فراهم میکنند و به دانشآموزان آموزش میدهند که احساسات خود را مدیریت کنند و تعارضها را با همدلی و مهربانی حل کنند که میتوانند به عنوان بزرگسال و حرفهای با خود همراه کنند. همانطور که به جلو می رویم، سرمایه گذاری در تحقیق، آموزش معلمان، و توسعه برنامه درسی برای افزایش اثربخشی و دسترسی SEL و برنامه های ذهن آگاهی بسیار مهم است.
سیاستگذاران، مربیان و رهبران جامعه باید برای اطمینان از دسترسی به این شیوهها برای همه دانشآموزان، صرفنظر از زمینههای اجتماعی-اقتصادی، همکاری کنند. با انجام این کار، ما نه تنها نتایج فردی دانشآموزان را بهبود میبخشیم، بلکه به ایجاد یک جامعه جهانی انعطافپذیرتر، همدلتر و هماهنگتر کمک میکنیم. ادغام SEL و ذهن آگاهی در آموزش، ابزاری قدرتمند برای تغییر مثبت است، ابزاری که پتانسیل شکلدهی آینده روشنتری را برای نسلهای آینده دارد.
در یکی از مدارسی که در آن کار میکردم، در یک کد پستی قرار داشت که در یک زمان در بین پنج رتبه برتر فقر متمرکز در کل کشور قرار داشت، از نزدیک چالشهای بزرگی را دیدم که دانشآموزان با آن مواجه بودند. آنها بار سنگین تجربیات نامطلوب دوران کودکی و آسیب های بین نسلی را تحمل می کردند و دائماً با موقعیت هایی دست و پنجه نرم می کردند که هیچ کودکی نباید تحمل کند. برای بسیاری، احساس میکردند که سیستم در حال شکست دادن آنها است – هیچ مداخلهای وجود نداشت که واقعاً با عمق مبارزات آنها طنیناندازی کند.
اما وقتی تمرکزمان را تغییر دادیم، اتفاقی باورنکردنی افتاد. ما این دانشآموزان را با بزرگسالانی مرتبط کردیم که نه تنها اهمیت میدادند، بلکه به ذهنآگاهی و خودتنظیمی الگوبرداری کردند. دانشآموزان با درک اینکه مغزشان برای جستجوی امنیت در میان هرج و مرج طراحی شده بود، متوجه شدند که آنها نیز میتوانند تعادل را پیدا کنند. من با هیبت تماشا کردم که آنها شروع کردند به واکنش های متفاوتی نسبت به آسیب های روحی خود، در آغوش گرفتن مکانیسم های مقابله ای جدید، و یادگیری برای تنظیم احساسات خود.
حتی قدرتمندتر لحظه ای بود که این دانش آموزان صدای خود را پیدا کردند. زمانی که احساس میکردند بیصدا میشدند، شروع به دفاع از خودشان کردند، درباره نیازهایشان صحبت کردند و به دنبال کمک بودند. SEL و تمرکز حواس فقط نحوه واکنش آنها به استرس را تغییر نداد، بلکه کل دیدگاه آنها را تغییر داد. این دانشجویان بیش از بازماندگان شدند. آنها مدافعی برای شفای خود شدند و با ابزارهایی قدرت یافتند تا در جهان خود حرکت کنند.
خواندن ضروری ذهن آگاهی
من می بینم که نیاز به این مهارت ها بسیار فراتر از K-12 است. در کالج و آموزش عالی، دانشآموزان با فشار و اضطراب شدیدی مواجه میشوند که رشد شخصی و انتقال شغلی را طی میکنند. توانایی خودتنظیمی، ایجاد انعطافپذیری و تمرین همدلی در این مرحله به همان اندازه حیاتی است.
در نیروی کار، همین مهارتها – تنظیم عاطفی، همدلی و انعطافپذیری – برای رهبری مؤثر و کار گروهی ضروری هستند. به خصوص با فرسودگی شغلی و چالشهای سلامت روان که پس از همهگیری شاهد افزایش آن بودهایم. در سطح جهانی، همانطور که با چالش هایی مانند تغییرات آب و هوایی، جنبش های عدالت اجتماعی، و بحران های سلامت روان روبرو هستیم، SEL و ذهن آگاهی، هوش هیجانی لازم برای همکاری و درک در مقیاس بزرگتر را فراهم می کنند.
آنچه من در کلاس های درس، اتاق های هیئت مدیره و جوامع دیده ام این است که SEL و ذهن آگاهی فقط مداخلات آموزشی نیستند. آنها چارچوبهایی هستند که زندگی را تغییر میدهند و این قدرت را دارند که افراد را در تمام سنین و پیشینهها بهبود بخشند و به هم متصل کنند. این مهارت ها افرادی دلسوز، انعطاف پذیر و توانمند می سازد که می توانند دنیای بهتری را شکل دهند.
آینده از ما بیشتر میخواهد، و SEL و تمرکز حواس پایهای هستند که میتوانیم بر اساس آن نه تنها دانشآموزان قویتر، بلکه جوامع قویتری بسازیم. این با نحوه آموزش، حمایت و مراقبت از یکدیگر شروع می شود، و این شیوه ها کلید باز کردن این پتانسیل هستند.
علیرغم مزایای واضح، برنامه های SEL و ذهن آگاهی هنوز با چالش هایی روبرو هستند. دسترسی در بسیاری از جوامع محروم باقی می ماند، جایی که تروما شایع است و این ابزارها می توانند بیشترین تأثیر را داشته باشند. علاوه بر این، اطمینان از اینکه این برنامه ها از نظر فرهنگی پاسخگو هستند، بسیار مهم است. مدارس باید با جوامع محلی برای تطبیق چارچوب های SEL برای انعکاس تجربیات متنوع دانش آموزان خود کار کنند.
یکی از چالش های کلیدی عدم استانداردسازی است. همه برنامه های SEL و ذهن آگاهی یکسان ایجاد نمی شوند و بدون رویکردهای ثابت و مبتنی بر شواهد، کیفیت این برنامه ها می تواند متفاوت باشد. مدارس باید مدل هایی را اتخاذ کنند که اطمینان حاصل کند که همه دانش آموزان، صرف نظر از پیشینه، می توانند به این ابزارها دسترسی داشته باشند و از آنها بهره مند شوند.
در نهایت، وفاداری اجرا مهم است. تحقیقات نشان می دهد که نتایج زمانی بهتر است که برنامه های SEL و ذهن آگاهی به طور مداوم و با مشارکت بالا اجرا شوند (دورلاک و همکاران، 2011). این به معنای ارائه آموزش و حمایت معلمان برای ارائه مؤثر این برنامه ها است.
آینده آموزش باید یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) و ذهن آگاهی را ادغام کند – نه به عنوان افزودنی های اختیاری، بلکه به عنوان اجزای ضروری هر محیط آموزشی. این شیوهها دانشآموزان را با انعطافپذیری، همدلی و هوش هیجانی توانمند میسازد – مهارتهایی که برای هدایت چالشهای شخصی و حرفهای پیچیدهای که با آنها مواجه خواهند شد، حیاتی هستند. با این حال، SEL و ذهن آگاهی فقط برای دانش آموزان نیست. معلمان نیز میتوانند سود زیادی ببرند. ذهن آگاهی، رفاه مربیان را افزایش می دهد، فرسودگی شغلی را کاهش می دهد، تعادل عاطفی را تقویت می کند و کلاس های درس حمایت کننده و جذاب تر ایجاد می کند.
برای استفاده کامل از پتانسیل تحول آفرین SEL و ذهن آگاهی، باید به مسائل حیاتی دسترسی، استانداردسازی و ارتباط فرهنگی بپردازیم. ضروری است که این برنامه ها به گونه ای طراحی شوند که شامل تجربیات متنوع همه دانش آموزان و معلمان باشد. با همکاری جوامع محلی، کارشناسان جهانی و سازمانها، میتوانیم برنامههای SEL مبتنی بر شواهد و مقیاسپذیر ایجاد کنیم که نیازهای هر مدرسه و جامعه را بدون توجه به چالشهای منحصربهفردشان برآورده میکند.
همانطور که به جلو می رویم، SEL و ذهن آگاهی نه تنها آینده آموزش را شکل می دهند، بلکه آینده جامعه را نیز مشخص می کنند. این شیوه ها بسیار فراتر از ابزارهای دانشگاهی هستند. آنها نمایانگر پایه و اساس جهانی دلسوزتر و همدل تر هستند. اثرات موج دار تعبیه این اصول در آموزش بسیار فراتر از کلاس درس است و به محیط های کاری، جوامع و جنبش های جهانی می رسد.
[ad_2]
