آیا تاکنون متوجه شده اید که بعد از گذراندن وقت در یک جنگل ، دریا یا زیر یک درخت بزرگ ، چقدر آرام و زمینی احساس می کنید؟ این احساس تصادفی نیست – شواهد علمی رو به رشد نشان می دهد که چگونه طبیعت تأثیر عمیقی و قابل اندازه گیری بر سلامت روانی ما دارد. از کاهش استرس و اضطراب تا بهبود خلق و خو ، حافظه و خواب ، طبیعت محیطی عمیقاً شفابخش را برای ذهن و بدن انسان فراهم می کند.

نور ، رنگ و سلامت روانی: چگونه طبیعت خلق و خوی و خواب را تنظیم می کند

یکی از فوری ترین مزایای بودن در طبیعت ، تأثیر نور و رنگ بر مغز است. برجسته ترین رنگ های طبیعت-در اقیانوس ها ، رودخانه ها ، آسمان و جنگل ها-در محدوده سبز تا آبی سبز طیف نور هستند که به نظر می رسد مهمترین طول موج برای سروتونین و ملاتونین است. این طیف باعث افزایش خلق و خو و عملکرد شناختی می شود و خواب را تقویت می کند. از دست دادن تماس با نور آبی-سبز غالباً هنگامی اتفاق می افتد که ما در محیط های شهری به دلیل بیش از حد در معرض پیاده رو و ساختمانها و تخریب درختان زندگی می کنیم.

یک مطالعه برجسته نشان داد که بیماران جراحی که می توانند یک خوشه درخت را از پنجره اتاق بیمارستان خود ببینند ، زودتر مرخص شدند و نسبت به بیمارانی که اتاق های آنها به دیوار آجری نگاه می کردند ، به داروهای درد کمتری احتیاج داشتند. اخیراً ، در مرحله حاد قفل همه گیر COVID-19 در سال 2020 ، قرار گرفتن در معرض فضای سبز آبی طبیعت به عنوان یک بافر استرس خدمت کرده و به افراد کمک می کند تا با قفل شدن کنار بیایند (پوسو و همکاران ، 2021).

به همین ترتیب ، آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا در اقیانوس احساس آرامش می کنید؟ این تا حدودی به این دلیل است که ما در معرض غلظت بالای یونهای منفی در نسیم اقیانوس قرار داریم. یون منفی یک مولکول است که حاوی یک الکترون اضافی است. این ذرات با بار منفی به طور طبیعی توسط خورشید ، باد و آب در حال حرکت ایجاد می شوند. آنها هوا را تمیز تر و تازه تر می کنند. قرار گرفتن در معرض یونهای منفی همچنین باعث افزایش سطح سروتونین در مغز می شود و تأثیر مثبتی بر خلق و خو ، یادگیری و درک ما از درد دارد. یونهای منفی باعث تحریک و افسردگی در اختلال عاطفی فصلی می شوند و نشان می دهد که چرا بیرون رفتن روزانه در ماه های زمستان ضروری است.

این یافته ها از آنچه بسیاری از افراد به طور شهودی احساس می کنند پشتیبانی می کند: طبیعت بهبود می یابد. چه از طریق پیاده روی در جنگل ، یک روز در کنار دریا ، یا به سادگی در زیر یک درخت ، این تجربیات مغز و بدن را از طریق تحریک چند حسی که در محیط های مصنوعی قابل تکرار نیست ، تغذیه می کنند.

طبیعت به عنوان یک امتیاز: توزیع نابرابر فضاهای سبز

در دنیای امروز ، جایی که بیشتر مردم در شهرها زندگی می کنند ، تماس منظم با طبیعت فقط یک انتخاب سبک زندگی نیست. این اغلب موضوع امتیاز است. دسترسی به فضاهای سبز یک مسئله اجتماعی و سیاسی است. در ایالات متحده ، مطالعات با استفاده از تصاویر هوایی نشان داده است که محلات مرفه 65 ٪ پوشش درخت بیشتری نسبت به مناطق کم درآمد دارند. جوامع با منابع کمتری اغلب در بین زیرساخت های بتونی و جذب گرما زندگی می کنند ، با سایه اندک ، پارک های کمتری و قرار گرفتن در معرض آلودگی بیشتر.

این مهم است زیرا دسترسی به فضای سبز فقط مربوط به زیبایی شناسی نیست. این یک موضوع بهداشت روان ، بهداشت عمومی و عدالت است. قرار گرفتن در معرض فضای سبز محله مربوط به سطح پایین تر افسردگی ، اضطراب و استرس است. پرداختن به این نابرابری ها برای عدالت بهداشتی و عدالت اجتماعی ضروری است.

با این حال ، حتی در محیط های متراکم شهری ، همه از بین نمی روند. ما با تصدیق ماهیت سیستمی “محرومیت از طبیعت” ، می توانیم موانع مردم را تأیید کنیم و در عین حال استراتژی های واقع گرایانه و امیدوارکننده ای برای اتصال مجدد نیز ارائه دهیم. اینجاست که اکوتراپی به ابزاری قدرتمند تبدیل می شود.

اکوتراپی: بازگرداندن ارتباط و مقاومت عاطفی

اکوتراپی مبتنی بر دانش بنیادی است که مردم و طبیعت در یک رابطه وابسته به هم همزیستی هستند که به معنای سود متقابل است. گاهی اوقات به عنوان طبیعت درمانی گفته می شود ، شامل هرگونه فعالیت درمانی در فضای باز است که این ارتباط را تقویت می کند. اکوتراپی با کاهش اضطراب ، افسردگی و استرس و افزایش توانایی ما در ایجاد روابط ، سلامت روان را بهبود می بخشد. همچنین مشخص شده است که به ADHD ، درد مزمن ، بهبودی از روشهای پزشکی ، خلق و خوی ، عزت نفس ، حافظه ، خستگی و تروما کمک می کند.

غوطه ور کردن خود در دنیای طبیعی نیز فرصت هایی را برای تجربه ترس ایجاد می کند. هنگامی که ما با چیزی گسترده و زیبا ، فراتر از درک خود ، یا منبع تحسین بزرگی روبرو می شویم ، حسرت ایجاد می شود. به سکوت یک جنگل ، تقارن یک گل ، یک آبشار عظیم یا یک آسمان پر از ستاره فکر کنید.

Awe یک احساس قدرتمند در بهبود ، یادگیری و کاوش در معنویت و معنادار است. این یکی از دگرگونی ترین احساساتی است که می توانیم تجربه کنیم و طبیعت یکی از متداول ترین منابع ترس است. تجربه ترس می تواند رنجهای جسمی ، روحی و عاطفی ما را کاهش دهد. این می تواند بهبودی تروما را تقویت کند ، به ما کمک کند تا افسردگی و بیماری مزمن را تحمل کنیم ، به ما انگیزه دهیم تا مراقبت از خود را انجام دهیم و از یک نگرش “می توان” برای رسیدن به اهداف خود الهام گرفتیم. در این زمینه ، اکوتراپی فقط یک تمرین نیست بلکه یک ذهنیت است – بازگشت به درک این که ما بخشی از دنیای طبیعی هستیم و از آن جدا نیستیم.

6 روش ساده برای استفاده از طبیعت به عنوان پشتیبانی از سلامت روان

فواید اکوتراپی صرف نظر از محل زندگی آنها در دسترس همه است. در اینجا برخی از شیوه های در دسترس که می توانید در زندگی روزمره گنجانید وجود دارد:

در خانه یک محیط با الهام از طبیعت ایجاد کنید

با وارد کردن فضای سبز بیشتر در فضای زندگی خود شروع کنید – گیاهان خانه ها ، گلدان های گل یا حتی یک باغ کوچک کانتینر می تواند کمک کند. اگر حیاط خلوت ندارید ، نگران نباشید.

ماجراهای در فضای باز که سیستم عصبی را شارژ می کنند

گذراندن زمان بی وقفه در طبیعت – از فناوری و سر و صدای شهر – می تواند عمیقاً سیستم عصبی شما را دوباره تنظیم کند. فعالیت هایی مانند پیاده روی ، صخره نوردی ، کمپینگ ، تماشای پرندگان ، شنا ، ستاره زدن یا بالشتک در بدن طبیعی آب ، اثرات ترمیم کننده عمیقی را ارائه می دهد.

لحظات کوچک روزانه در طبیعت برای یک ذهن آرام تر

ترکیب لحظات کوچک و مداوم تماس با طبیعت می تواند در روز شما تغییری ایجاد کند:

• برای کمک به تنظیم ریتم شبانه روزی و بهبود خواب ، به بیرون از نور آفتاب ، بدون عینک آفتابی بروید.
• ناهار را زیر یک درخت یا توسط منبع آب بخورید.
• مکث کنید تا به بافت ها ، رنگ ها و صداهای اطراف خود توجه کنید. حتی پنج دقیقه حضور ذهن آگاهانه در یک محیط طبیعی می تواند روحیه شما را تغییر دهد.

زمینه برای تسکین اضطراب و تعادل عاطفی

زمینی شامل برقراری تماس فیزیکی با زمین است – با ایستادن روی آن با پاهای برهنه ، دراز کشیدن روی زمین ، لمس کردن درختان و خاک ، این راهی برای جذب الکترون های زمین است. این عمل ساده می تواند به کاهش التهاب ، درد و استرس کمک کند و باعث بهبود جریان خون ، انرژی و خواب می شود (منیگوز و همکاران ، 2020). همچنین مدولاسیون کلی پاسخ واگ را بهبود می بخشد (Sokal & Sokal ، 2011) ، یک مسیر مهم از خود تنظیم. پیدا کردن چند دقیقه هر روز برای انجام زمینی می تواند اثرات درمانی قدرتمندی داشته باشد.

استحمام جنگل

حمام جنگل (Shinrin-yoku) روشی است که در دهه 1980 به عنوان بخشی از رویکرد ژاپن به داروهای پیشگیری ظاهر شد. این عمل شما را دعوت می کند تا حواس خود را در جنگل یا یک محیط طبیعی غوطه ور کنید ، کند شوید ، مشاهده کنید ، نفس بکشید و به سادگی باشید.

اقدامات مبتنی بر جامعه و زیست محیطی: مراقبت از زمین و خودتان

مراقبت از محیط زیست یکی دیگر از راه های قدرتمند برای ارتباط با طبیعت است. فعالیت هایی مانند باغبانی جامعه ، پروژه های جنگل زدایی یا پاکسازی ساحل/جنگل باعث تقویت پیوند شما با زمین و دیگران می شود. به یاد داشته باشید ، اکوتراپی با این عقیده مبنی بر اینکه رابطه انسان و طبیعت متقابل است ، پایه گذاری شده است. وقتی از طبیعت مراقبت می کنیم ، طبیعت در عوض از ما مراقبت می کند.

نتیجه گیری: طبیعت به عنوان یک دوز روزانه بهبودی

از آنجا که تحقیقات همچنان به کشف تأثیر عمیق دنیای طبیعی بر سلامت روانی و عاطفی ما ادامه می دهد ، مشخص می شود که طبیعت منبع مهمی برای بهبود ، کاهش استرس و تنظیم عاطفی است. چه از طریق مناظر هیجان انگیز یا میکرو لحظه های سبز در کارهای روزمره ما ، می توانیم تعادل ، مقاومت و معنی را بازیابی کنیم. در مواقعی که خیلی احساس قطع می شود ، طبیعت به ما یادآوری می کند که بهبودی اغلب با اتصال مجدد آغاز می شود: کند شدن ، حضور و حضور در دنیای زنده.