زمان‌های گذار، مانند بازگشت کودکان به مدرسه، اغلب می‌تواند موجی از چالش‌ها و احساسات جدید – مثبت و منفی را به همراه داشته باشد. دانش‌آموزان و خانواده‌ها باید با روال‌ها و مسئولیت‌های جدید خود سازگار شوند، که می‌تواند شامل ملاقات با همسالان جدید، انجام تکالیف، انجام فعالیت‌های فوق برنامه، یا تنظیم زمان خواب یا صرف غذا باشد. مقابله با این موانع در حالی که تلاش برای ایجاد عادات سالمی که رفاه را ارتقا می دهد، می تواند سخت باشد. در حالی که داده های اخیر CDC بهبود سلامت روانی کودکان را برجسته می کند، 40 درصد از دانش آموزان هنوز احساس غم و اندوه یا ناامیدی مداوم را گزارش می کنند. یادآوری این نکته مهم است که در طول این دوره‌های انتقالی، خانواده‌ها می‌توانند از استراتژی‌های تاب‌آوری برای غلبه بر ناملایمات استفاده کنند. برای کمک به گذر از این زمان تغییر، خانواده ها به منابعی نیاز دارند تا از نظر تحصیلی و عاطفی از فرزندان خود حمایت کنند، چه در مدرسه و چه خارج از مدرسه. در زیر، من چهار نکته برای کمک به خانواده ها در این لحظات انتقالی بازگشت به مدرسه ارائه می کنم.

به کنجکاوی فرزندتان احترام بگذارید

شروع یک سال تحصیلی اغلب همکلاسی ها، کلاس های درس و معلمان جدیدی را به همراه دارد که می تواند مجموعه جدیدی از چالش ها و فرصت ها را برای دانش آموزان ایجاد کند. برای کمک به کودکان در هماهنگی با محیط‌های جدید و به کارگیری استراتژی‌های تاب‌آوری، بسیار مهم است که خانواده‌ها برای کشف این آغازها با هم از طریق گفتگوهای باز وقت بگذارند. در این لحظات گفتگو، کودکان را تشویق کنید که سؤال بپرسند و تفکر کنجکاو را تمرین کنند. هیچ سوالی خیلی کوچک یا خیلی بزرگ نیست. با ارج نهادن به سوالات کودک از طریق توجه مثبت و ارائه پاسخ های متفکرانه در مقابل، می توانیم ظرفیت آنها را برای تکیه بر مهارت های تفکر انتقادی در مواجهه با موانع افزایش دهیم. علاوه بر این، استفاده از کتاب‌ها و داستان‌ها می‌تواند بینش‌های مفیدی را ارائه دهد و به عنوان راهنمای عمل کند. به گزارش اسکولاستیک گزارش خواندن کودکان و خانواده راهنمای خانواده، 36 درصد از والدین از کتاب های کودکان برای کمک به کودک خود برای آماده شدن برای یک تجربه یا رویداد جدید استفاده می کنند. از طریق معرفی شخصیت‌ها و خطوط داستانی مرتبط که حاوی مضامین یا مفاهیم مربوط به مدرسه هستند، می‌توانیم به دانش‌آموزان ارجاعات خویشاوندی ارائه دهیم تا در مواقعی که نیاز به بینش دارند، از آنها استفاده کنند، و همچنین هنگام شروع سال جدید، از حمایت ذهنی و عاطفی انتقادی استفاده کنند.

درباره سیستم پشتیبانی مدرسه خود بیاموزید

بسیاری از مردم بر این باورند که انعطاف‌پذیری مانند یک نوار لاستیکی است که وقتی تحت فشار قرار گرفتیم یا تحت فشار قرار گرفتیم، می‌توانیم به سادگی «به عقب برگردیم». با این حال، این استعاره دشوار است زیرا بار تاب‌آوری را صرفاً بر دوش فرد قرار می‌دهد، نه حمایت ارزشمندی که دنیای بیرون می‌تواند ارائه دهد. در راهنمای مربی برای تاب آوری کودک و خانواده، من در مورد اینکه چگونه تاب آوری اغلب مانند یک ترازو است، با کودک در نقطه اتکا صحبت می کنم. در یک سو، سیستم های حمایتی مثبت و در سوی دیگر، تجربیات منفی وجود دارد. مدرسه فرصتی باورنکردنی برای تبدیل شدن به مکانی امن و حمایتی برای کودکان دارد، به خصوص زمانی که بزرگسالانی حضور دارند، دلسوز هستند و به نیازهای دانش آموزان خود گوش می دهند.

ولسوالی‌های سراسر کشور اغلب منابعی برای خانواده‌ها دارند که می‌توانند به پرورش ظرفیت‌های تاب‌آوری کمک کنند. خواه این یک برنامه بعد از مدرسه باشد، فرصت های مربیگری، یا صرفاً دانستن اینکه مشاور مدرسه کیست، درک اینکه چه نوع حمایتی در دسترس است می تواند در ایجاد شرایط بهینه برای کودکان در برابر ناملایمات زندگی حیاتی باشد. علاوه بر این، تعداد زیادی از منابع آنلاین می‌توانند پشتیبانی مناسبی را ارائه دهند، از جمله منبع سلامت روانی مدرسه، شبکه ملی استرس آسیب‌زای کودک، موسسه ذهن کودک، ائتلاف سلامت روان و بسیاری موارد دیگر.

عادت هایی ایجاد کنید که لذت یادگیری را در اولویت قرار می دهند

مربیان و مراقبان می توانند حس کنجکاوی و لذت ذاتی کودک را برای یادگیری از طریق عادات خواندن روزانه پرورش دهند. با پیوستن فعالانه به دانش‌آموزان در سفرهای خواندنشان، می‌توانیم نشان دهیم که سواد یک مهارت مادام العمر است که ارزش توجه دارد. در سطح رشد، سواد می تواند به کودکان کمک کند تا خودآگاهی، مهارت های عاطفی و شناختی، و همدلی را توسعه دهند و ظرفیت های انعطاف پذیری را تقویت کنند. خواندن در مورد زندگی دیگران درک کودک را از دنیای اطرافشان گسترش می دهد و می تواند به مدل سازی حل مسئله و تداوم کمک کند.

اسکولاستیک گزارش خواندن کودکان و خانواده Family Guide خاطرنشان می کند که اکثریت قریب به اتفاق والدین (90 درصد) موافق هستند که کتاب ها می توانند فرصت هایی برای گفتگو ایجاد کنند و بسیاری از والدین کودکان دبستانی به دنبال کتاب های خاصی هستند که می تواند به بحث در مورد تجربیات متفاوت یا جدیدی که ممکن است فرزندشان با آن مواجه شود کمک کند. از جمله قلدری (20 درصد) و بحث در مورد موضوعات دشوار (32 درصد). چه شما روزانه با هم مطالعه کنید و چه دانش آموزان را تشویق کنید تا عادات خواندن مستقل را تمرین کنند، این مهارت مهارتی است که به طور تصاعدی به رشد فکری و توانایی فرزندتان برای داشتن مکالمات معنادار کمک می کند.

در شرایط آشفته به هم بچسبید

کودکان و بزرگسالان به طور یکسان به ارتباطات و تعاملات اجتماعی نیاز دارند. روابط اجتماعی ما توانایی فوق‌العاده‌ای برای ارائه آرامش و آسایش دارد و برای رفاه ما ضروری است. انجمن روانشناسی آمریکا تاکید می کند که داشتن روابط اجتماعی نزدیک سطح کورتیزول را کاهش می دهد و یکی از عوامل اولیه در کمک به شکل گیری تاب آوری، داشتن روابط مراقبتی و حمایتی است. از منظر تاب آوری، مطالعات نشان می دهد که افرادی که از حمایت خانواده، دوستان و اعضای جامعه برخوردارند، شادتر هستند، احساس ارزشمندی بهتری برای خود دارند و احساس تعلق قوی تری دارند.

همانطور که کودکان راه خود را از طریق این جهان می گذرانند، باید بتوانند به بزرگسالان اعتماد کنند. برای اطمینان از اینکه دانش آموزان در هنگام مواجهه با مشکلات به درستی از آنها مراقبت می شود، ما بزرگسالان باید از خود ذهنی و عاطفی خود نیز در این فرآیند مراقبت کنیم. از آنجایی که هر روز برای صحبت با فرزندانتان وقت می گذارید، و به آنها فضاهای امنی برای تخلیه بارهای ذهنی ارائه می دهید، حتماً زمانی را برای زمین گیر کردن خود و در روابط نزدیک خود نیز پیدا کنید. این می تواند به معنای تفاوت بین فشار یا موفقیت فیزیولوژیکی و روانی خانواده شما باشد.

بازگشت به مدرسه یک فصل هیجان انگیز است و می تواند چالش ها و فرصت های یادگیری بسیاری را به ما ارائه دهد. تشویق دانش‌آموزان، خانواده‌ها و جوامع کلاس درس به تمرین تاب‌آوری به چیزی بیش از سوابق تحصیلی درخشان، دوستی‌های سرگرم‌کننده و خاطرات ماندگار کمک می‌کند. ایجاد مهارت‌های تاب‌آوری به این معناست که کودکان می‌توانند در برابر سختی‌ها غلبه کنند و به دیگران کمک کنند تا آن‌ها را نیز مدیریت کنند.