به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، به تعویق انداختن، که به عنوان تاخیر ارادی و در عین حال غیرمنطقی وظایف و اقدامات مورد نظر با وجود آگاهی از پیامدهای منفی احتمالی تعریف می‌شود، مسلماً شایع‌ترین شکایت در میان بزرگسالان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی ( ADHD ) است.

ADHD چگونه باعث اهمال کاری می شود

اندیشه معاصر نوشت:تحقیقات نشان می دهد که تا ۹۵٪ از بزرگسالان مبتلا به ADHD به طور مزمن با انجام وظایف و مسئولیت ها به موقع دست و پنجه نرم می کنند که به طور قابل توجهی عملکرد شغلی، تحصیلی، مالی و بین فردی را مختل می کند.

تصویر زنی که در دفتری با پاهایش روی یک ساعت زنگ دار بزرگ نشسته است در حالی که در حال پیمایش روی تلفن خود است.

این حوزه‌های اختلال شناختی، همراه با مشکلاتی در تنظیم احساسات منفی ، شروع، متمرکز ماندن و انجام کارهایی را که خسته‌کننده، چالش‌برانگیز یا اضطراب‌انگیز به نظر می‌رسند، برای بزرگسالان مبتلا به ADHD بسیار دشوار می‌کند.

در عوض، افراد مبتلا به ADHD تمایل دارند به طور مستمر وظایف مسئول را به نفع پیگیری فعالیت‌های لذت‌بخش‌تر به تعویق بیاندازند – که اغلب منجر به تلاش‌های عجولانه در لحظه آخر برای رسیدن به ضرب‌الاجل‌ها یا فراموش کردن مسئولیت‌ها می‌شود.

این مقاله دلایل مختلفی برای اهمال کاری در ADHD بزرگسالان و همچنین استراتژی‌های مبتنی بر علم برای بهبود بهره‌وری و عملکرد را بررسی می‌کند.

تعلل چیست؟
تعلل به پدیده رایجی اشاره دارد که در آن یک فرد برای درگیر شدن در مسئولیت های با اولویت بالا که برای رسیدن به یک هدف لازم است برنامه ریزی می کند، اما در عوض در صورت مواجهه با پیگیری، درگیر فعالیت های کمتر فوری می شود.

مثلا:

عمران قصد داشت صبح شنبه صبح زود از خواب بیدار شود تا پیش از موعد مقرر، روی مالیات خود کار کند. با این حال، هنگامی که صبح شنبه فرا می رسد، او زنگ ساعت خود را به تعویق می اندازد، سپس ناگهان برنامه خود را تغییر می دهد و تصمیم می گیرد کمد خود را دوباره سازماندهی کند و به جای آن به خرید مواد غذایی برود.
این وظایف تعلل گرچه مفید هستند، اما زمان و منابع ذهنی را از کارهای ضروری تر که به عنوان «بهره وری خود شکست دهنده» نیز شناخته می شود، منحرف می کنند.

بزرگسالان مبتلا به ADHD اغلب در تله‌های تعلل زمانی که با وظایف اصلی خود به موانع ذهنی برخورد می‌کنند، می‌افتند. با بررسی آنچه باعث می‌شود تلاش‌های تعلل‌انگیز با وجود اولویت‌های پایین‌تر، آسان‌تر به نظر برسد، می‌توان استراتژی‌هایی را برای کمک به تمرکز بر روی وظایف اصلی ایجاد کرد.

جنبه هایی که تعلل را جذاب می کند
چندین عنصر وجود دارد که به نظر می رسد به تعویق انداختن وظایف با اولویت بالا برای کارهای تعلل جذابیت داشته باشد:

آشنایی – کارهای تعلل معمولاً شامل روال‌های خوب تمرین شده پیرامون فعالیت‌های دستی و اداری مانند کارهای خانه است تا یادگیری جدید. وظایف با اولویت بالاتر معمولاً به تمرکز ذهنی بیشتر نیاز دارند. آشنایی به معنای شایستگی است.

وضوح – وظایف تعلل با زنجیره های علت و معلولی واضح تر ساده تر به نظر می رسند. در مقایسه با اولویت های پیچیده تر، عدم اطمینان کمتری در مورد زمان، تلاش و فرآیند مورد نیاز برای تکمیل وظایف تعلل وجود دارد.

پیشرفت – پیشرفت تدریجی به صورت بصری با وظایف تعلل ردیابی آسان تر است و حس حرکت را ایجاد می کند. کارهای اولیه اغلب شامل نتایج تاخیری پس از تلاش مداوم است.

نقاط پایانی – کارهای تعلل معمولاً یک نقطه توقف تعریف شده دارند که باعث می شود در یک جدول زمانی قابل پیش بینی احساس موفقیت و بسته شدن داشته باشید. اولویت های ضروری بی پایان به نظر می رسند.

این جنبه‌ها باعث می‌شوند که اولویت دادن به چیزهای کم‌اهمیت بیشتر احساس شود. استفاده از این ویژگی‌ها به‌عنوان یک طرح در هنگام انجام وظایف ضروری می‌تواند به تغییر رفتار کمک کند.

ADHD و اهمال کاری مزمن
مشکلات ADHD متعددی وجود دارد که زمینه را برای مبارزات مزمن با اهمال کاری فراهم می کند. متداول ترین دلایل ذکر شده عبارتند از:

اختلال در عملکرد اجرایی
سازماندهی ضعیف، سفارش مراحل مورد نیاز برای شروع کارهای پیچیده و چند لایه را دشوار می کند
اختلال در حافظه کاری باعث می‌شود که پس از شروع، نگه داشتن و ترتیب دادن مراحلی که باید انجام شوند را دشوار می‌کند
انعطاف پذیری ذهنی ضعیف اغلب در صورت بروز موانع اجتناب ناپذیر، حرکت رو به جلو را از مسیر خود خارج می کند
تنظیم ضعیف توجه، غربالگری اختلالات دیجیتال و محیطی را دشوار می کند.
بی نظمی عاطفی
برانگیختگی و تردید در انجام کارهای خسته کننده به دلیل احساسات آموخته شده از سرخوردگی، اضطراب و عدم اطمینان نسبت به توانایی های خود
ناراحتی ناشی از فشار روانی و صرف تلاش مداوم منجر به ترک زودرس وظایف می شود.
ترس از شکست یا نقص به دلیل مشکلات گذشته یک الگوی اجتناب را با وظایف مشابه ایجاد می کند
تکانشگری
عمل بر اساس اصرار برای ارضای آنی منجر به از بین رفتن مکرر روال کار برای دنبال کردن فرارهای لذت بخش تر می شود.
مشکلات در تنظیم احساسات یا تعدیل سطح برانگیختگی اغلب باعث تسهیل جهت گیری مجدد بثورات می شود.

نمودار جریانی که چرخه به تعویق انداختن ADHD را نشان می دهد: شامل اختلال عملکرد اجرایی، اختلال در تنظیم احساسات، تکانشگری و رفتار اهمال کاری
این کمبودهای ADHD معمولاً با افزایش سن به طور کامل برطرف نمی شوند. در واقع، تحقیقات نشان می دهد که اختلالات عملکرد اجرایی در واقع از طریق گذار به بزرگسالی گسترش می یابد.

هنگامی که حمایت‌های بیرونی نوجوانان در مورد زمان و اولویت‌ها در دانشگاه یا زندگی مستقل از بین می‌رود، بزرگسالان جوان مشکلات چشمگیری را گزارش می‌کنند.

تاثیر بر عملکرد
زمانی که به تعویق انداختن مزمن توجه نشود، می تواند گلوله برفی ایجاد کند و مشکلات انباشته ای را در حوزه های اصلی عملکرد ایجاد کند. پیامدهای مشکل ساز رایج عبارتند از:

کار/حرفه: تاخیر، مهلت‌های از دست رفته، پروژه‌های ناتمام، و تنبلی محسوس ثبات شغلی، چشم‌انداز ارتقا، قابلیت استخدام و ثبات مالی را هنگامی که افراد اخراج می‌شوند یا از سمت‌ها کنار می‌روند، مختل می‌کند.
دانشگاهیان: تکالیف ناقص و فقدان روال مطالعه اغلب باعث افت نمرات، تعلیق کمک های مالی، مشروط شدن تحصیلی، و افزایش بار وام دانشجویی در صورت اجبار به تکرار دوره های شکست خورده می شود. ترک تحصیل ممکن است رخ دهد.
امور مالی: جریمه‌ها و کارمزدها از دیرکرد پرداخت‌های کارت اعتباری/وام، مهلت‌های مالیات بر درآمد از دست رفته یا اسناد ثبت نشده در مورد مطالبات بیمه یا سایر وظایف اداری جمع می‌شوند. بدهی به سرعت مارپیچ رایج است.
روابط: دوستان و اعضای خانواده فرد را به دلیل تعهدات فراموش شده، وعده های شکسته، اتفاقات از دست رفته یا عقب نشینی از برنامه ها در آخرین لحظه به دلیل وظایف ناقص، غیرقابل اعتماد می دانند. رنجش و بی اعتمادی در روابط ایجاد می شود.
سلامت روان: تجارب شکست مکرر باعث ایجاد احساسات شدید افسردگی، اضطراب ، شرم، نفرت از خود، اعتماد به نفس پایین و ناامیدی می شود. مشغله در مورد بی کفایتی بر گفت و گوی درونی غالب است.
سلامت جسمانی: روال‌های خودمراقبتی فیزیکی مانند قرار ملاقات با پزشک، مصرف مداوم دارو، روال‌های ورزشی و تغذیه سالم زمانی که منابع ذهنی صرفاً روی مسائل فوری متمرکز می‌شوند، کنار می‌روند. خواب بدون روال رنج می برد.

به طور خلاصه، به تعویق انداختن مزمن برای مبتلایان به ADHD اثرات مضری در پایین دست دارد که تقریباً در تمام حوزه های اصلی زندگی موج می زند و به شدت سلامتی و کیفیت زندگی را کاهش می دهد.

روش هایی برای غلبه بر تعلل بیش فعالی
ایجاد ساختار پیرامون نحوه مدیریت زمان و اولویت ها برای کاهش تعلل مزمن ضروری است. با این حال، به دلیل مبانی عصبی نقص عملکرد اجرایی در ADHD، مداخلات صرفا رفتاری به ندرت پایدار هستند.

ترکیب مهارت‌های تنظیم شناختی و هیجانی با جبران‌های بیرونی معمولاً بهترین نتایج را دارد.

حمایت های زیست محیطی
از آنجایی که بزرگسالان مبتلا به ADHD اغلب آگاهی درون‌نگر محدودی در مورد گذر زمان و روشن یا خاموش بودن آن‌ها دارند، صدای خارجی، نشانه‌های بصری و لامسه از نکات حیاتی برای تمرکز محوری هستند. گزینه ها عبارتند از:

آلارم/هشدارهای تلفن هوشمند برای زمان‌بندی زمان شروع، یادآوری مراحل بعدی، فواصل زمانی کوتاه مدت، اعلان‌ها برای انتقال بین وظایف و زمان‌های خروج از سیستم
تایمرهای بصری که زمان سپری شده اختصاص داده شده به یک کار را نشان می دهد به اندازه گیری پیشرفت و تنظیم مجدد انرژی عقب مانده کمک می کند. برای بلوک های کاری و استراحت مفید است.
نویز سفید/لیست‌های پخش موسیقی به کاهش حواس‌پرتی‌های خارجی در زمان فوکوس کمک می‌کند
تقویم‌های دیواری/برنامه‌ریزان، تخته‌های سفید، پست‌های مشخص شده با فهرست کارهای تاریخ‌دار و غیره، همه مسئولیت‌ها را ملموس و مشخص می‌کنند.

اگر پشت میز کار می‌کنید، می‌توانید یادداشت‌هایی از کارهایی که باید انجام دهید را در اطراف صفحه نمایشگر خود قرار دهید. به این ترتیب، آنها همیشه در خط دید شما هستند و می توانید پس از اتمام کار، یادداشت پست آن را به صورت فیزیکی حذف کنید.

احساسات ساده فیزیکی می توانند به عنوان لنگرهای مفیدی عمل کنند که نشان دهنده نیاز به شروع یک کار جدید یا بازگشت به حالت کار است. مثلا:

حرکت به صندلی یا مکان دیگری که برای روال کار/تحصیل اختصاص داده شده است
قرار دادن هدفون حذف نویز یا سایر وسایل پوشیدنی که فقط برای حالت کار استفاده می شوند
نوشیدن یک لیوان متمایز، بطری آب یا خوردن تنقلات از یک بشقاب اختصاصی که فقط برای انجام وظایف اختصاص داده شده است.
شرکای پاسخگویی
برقراری ارتباط با دیگران کمک می کند تا کارهای دشوار را دنبال کنید. رویکردهای مفید عبارتند از:

گروه های مطالعه برای حفظ انگیزه برای روال های تحصیلی
دوبرابر کردن بدن – از دوستان یا حتی افراد حرفه‌ای پولی بخواهید که به صورت حضوری یا مجازی برای پروژه‌های پیچیده کار کنند
کار از فضاهای اداری یا کتابخانه های عمومی فشارهای اجتماعی را برای جلوگیری از وسوسه های اینترنتی غیر مرتبط با کار افزایش می دهد
اشتراک‌گذاری تقویم‌های کاری به دیگران امکان می‌دهد پیشرفت پویا را بررسی کرده و تشویق کنند
مدیریت موانع شناختی و عاطفی
تکنیک‌های درمان شناختی رفتاری می‌توانند افراد را با روش‌هایی برای از بین بردن موانع ذهنی، هم قبل و هم در زمان بروز، مجهز کنند:

برای منطقی سازی های مشترک آماده شوید

الگوهای معمولی خودگفتاری را پیش‌بینی کنید که باعث به تعویق انداختن کار می‌شود: «من تحت فشار بهترین کار را انجام می‌دهم» یا «کار خیلی کسل‌کننده است».
خطاب به کمال گرایی

برای شروع از طریق تجزیه و تحلیل هزینه/فایده تاخیرها، شرایط باید “کاملا راحت” باشد.
وظایف را به عنوان قابل انجام مجدداً تنظیم کنید

وظایف طاقت‌فرسا را ​​به وظایف فرعی تقسیم کنید که به‌عنوان آزمایش‌هایی با زمان‌های متمرکز مشخص می‌شوند – “من فقط برای ۲۰ دقیقه روی این گزارش کار خواهم کرد.”
اهداف فرآیند را بر اهداف نتیجه تنظیم کنید

مراحل بعدی بسیار خاص را به جای مشغول شدن به محصول نهایی تعریف کنید. واحدهای کوچک تعامل را ردیابی کنید. به‌عنوان مثال، به‌جای گفتن «می‌خواهم پروژه‌ام را به پایان برسانم»، این جمله را دوباره به این شکل بیان کنید، «من قصد دارم امروز ۱ ساعت تحقیق برای پروژه‌ام انجام دهم.»
اجازه انعطاف پذیری با روال کار

اجازه جابه‌جایی بین آیتم‌های زیرکار را برای مهار انفجارهای انگیزه در آیتم‌های با اولویت پایین‌تر زمانی که انرژی آرام می‌گیرد، بدهید. به عنوان مثال، فهرستی از کارهایی که می‌خواهید انجام دهید تهیه کنید، سپس ساده‌ترین آن‌ها را ابتدا انجام دهید تا انگیزه‌تان را به دست آورید.
محرک های عاطفی را پیش بینی کنید

به نشانه های بدنی، الگوهای صحبت با خود و موقعیت هایی که باعث ناامیدی، عدم اطمینان و میل به فرار از جنبه های دشوار وظایف اولویت می شود توجه کنید.
تاکتیک های تنظیم احساسات را به کار ببرید

هنگامی که احساسات منفی به وجود می آیند، از تنفس تاکتیکی، تمرین های تمرکز حواس، انجام مکث های ساختاری برای تسکین خود قبل از ادامه یا اجتناب استراتژیک با تغییر جنبه های مسئولیت های کمتر استفاده کنید.
شفقت به خود در مقابل انتقاد از خود

هنگامی که عقب‌نشینی رخ می‌دهد، فریم به‌عنوان اطلاعاتی که در مورد الگوهای مولد شخصی به‌دست می‌آید به‌جای شواهدی مبنی بر عدم کفایت شخصی، از بین می‌رود. سرنخ‌های زمینه‌ای را در مورد موانعی که به وجود می‌آیند تجزیه و تحلیل کنید و تنظیم‌های حل مشکل را انجام دهید. هر شروع مجدد کوتاه به وظایف پس از حواس پرتی، قدرت خود تنظیمی را ایجاد می کند.

اینفوگرافیک با عنوان “غلبه بر اهمال کاری با ADHD” شامل نکات محیطی، مسئولیت پذیری و شفقت به خود
مربی ADHD، Caren Magill، ما را تشویق می‌کند تا به این فکر کنیم که چرا دقیقاً می‌خواهیم وظایف خاصی را انجام دهیم:

“اجبار کردن خود به انجام کارها کاری است که همه ما باید در زندگی انجام دهیم، اما بسیاری از چیزها وجود دارد که ما خود را مجبور به انجام آنها می کنیم که غیرضروری هستند یا فقط فکر می کنیم دیگران از ما می خواهند انجام دهیم یا فکر می کنیم باید انجام دهیم.” انجام دهید تا یک فرد خوب باشید و واقعاً خوب است که این چیزها را زیر سوال ببرید.”

واقعاً چقدر این چیز را می‌خواهید؟… اگر بخواهید آن را زمین بگذارید و کنار بروید، چه احساسی در درونتان ایجاد می‌کرد؟ آیا این به شما کمی احساس آزادی می دهد یا به شما احساس خیانت به خود می دهد؟»

پرورش انگیزه مثبت و خودکارآمدی
فراتر از حمایت‌ها و تاکتیک‌های سازمانی مشخص برای مدیریت موانع شناختی/عاطفی مرتبط با وظایف، بزرگسالان مبتلا به ADHD نیز با خستگی، شرم، و کاهش خودپنداره مرتبط با مشکلات مزمن که در طول زمان انگیزه را از بین می‌برند، دست و پنجه نرم می‌کنند.

پرورش عمدی ذهنیت های مفیدتر، مسئولیت پذیری و جستجوی شواهد برای مقابله با تفکر جبرگرایانه ضروری است.

۱. اهداف سطح فعالیت را تنظیم کنید نه اهداف نتیجه
به جای مشغله فکری بر روی کالاهای محسوس تکمیل شده، ردیابی رفتارهای ساده را که نشان دهنده درگیری کار است، متمرکز کنید. تکه‌های کوچک پیشرفت قابل مشاهده، انگیزه‌های از دست رفته تلاش‌های ناموفق قبلی را به‌طور قدرتمندی از بین می‌برد.

مثال: به جای هدف “تمام کردن مقاله ۱۰ صفحه ای من”، “امشب ۳۰ دقیقه بنویسم” را هدف گذاری کنید.
۲. جمع آوری داده های پاسخگویی
اجرای خود ردیابی گام‌های فرعی افزایشی، شمارنده‌های مشخصی برای ادراکات جهانی با بار عاطفی در مورد ناتوانی در دستیابی به اهداف فراهم می‌کند. حتی یادداشت‌های اولیه در مورد تلاش‌های جزئی، مفاهیمی مانند «من هرگز نمی‌توانم آن را دنبال کنم» که انگیزه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، رد می‌کند.

عقب‌نشینی‌ها را به‌عنوان عمل به جای اثبات نقص‌های ذاتی، مجدداً در نظر بگیرید. الگوی خودگفتاری که بر این نکته تأکید می‌کند که گام‌های نادرست برای همه انسان‌ها اجتناب‌ناپذیر است نه شواهدی از نقص‌های شخصی غیرقابل جبران.

به این فکر کنید که اگر دوست صمیمی‌تان چیزی را فراموش کند، به او بگویید که مشکلی وجود دارد یا خیر. امیدواریم که این کار را نکنید – پس سعی کنید همان مهربانی را برای خودتان بخرید.

مثال: توجه داشته باشید که در یک ژورنال ۱۵ دقیقه قبل از نوشتن، منابع را مرور کنید و پیشرفت تدریجی را بررسی کنید.
۳. دوباره با ارزش های اصلی ارتباط برقرار کنید
بازنگری منظم پیوندهای بین وظایف ناخوشایند و اصول راهنمای اساسی که در داخل ارزش دارند، به تلاش‌های عقب مانده، به ویژه در طول بخش‌های خسته کننده از اهداف پیچیده، دوباره انرژی می‌دهد. استفاده از نقل قول‌های بصری خارجی، تصاویر، و سایر تداعی‌های لمسی به تداوم معناسازی کمک می‌کند.

مثال: نمایش یک نقل قول الهام بخش در مورد ارزش تحصیل در نزدیکی میز به عنوان یادآوری اینکه چرا تکمیل مدرک اهمیت دارد
۴. توسعه مداوم مهارت و پیشگیری از عود
کاستی‌های عملکرد اجرایی و مشکلات مربوط به خودکار بودن عادت‌های مفید، هر دو به چرخه اپیلاسیون/کاهش مزمن مبارزات بعدی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD، علی‌رغم تمایلات و تلاش‌های واقعی برای تغییر رفتار، کمک می‌کنند.

تمرین پذیرش خود رادیکال حول ماهیت دو گام به جلو و یک قدم به عقب اختلال در نظم عصبی باعث انعطاف پذیری عاطفی بیشتری می شود. تجزیه و تحلیل ماهرانه عقبگردهای دوره ای برای فرصت های بهبود، عاملیت را نسبت به استعفای درمانده تقویت می کند.

مثال: “بعد از ۱۰ دقیقه نوشتن حواسم پرت شد، اما این ۱۰ دقیقه بیشتر از زمانی است که اصلا تلاش نکرده بودم”
۵. انتظار شکست را داشته باشید اما همچنان ادامه دهید
اتخاذ یک موضع خنثی مبنی بر اینکه شکست‌ها و بلوک‌های دوره‌ای در سیستم‌های سازمانی و شیوه‌های خودتنظیمی مورد استفاده برای مقابله آزاردهنده هستند، اما گرملین‌های اجتناب‌ناپذیر به پشتکار پس از عود اهمال‌کاری ناسازگار به جای کنار گذاشتن کامل رویکرد کمک می‌کند.

مینی شفقت به خود صحبت های پپ قبل از بازگشت به مرکز، شرم را کاهش می دهد. استفاده از ریز مکث برای انتخاب کوچکترین و ساده ترین جنبه از میان تقاضاهای طاقت فرسا برای ورود مجدد به چرخه گردش کار، نقطه محوری مرکزی پیشگیری از عود ADHD است.

مثال: وقتی دوباره برای سر کار دیر شد، به خود بگویید: “ADHD این کار را سخت می کند، اما من به دنبال استراتژی هایی خواهم بود که زودتر از در خارج شوم”
۶. اصلاح کنید اما بعد از تلو تلو خوردن دوباره اختراع نکنید
به جای درک شکست‌های دوره‌ای در اجرای استراتژی‌های مفید به‌عنوان نشانه‌ای مبنی بر اینکه کل مداخلات اساساً ناقص هستند، برای تعیین آسیب‌پذیری‌های شکست منحصربه‌فرد که نیاز به بهبود دارند، بررسی کنید.

مثال‌های رایج عبارتند از نشانه‌گذاری ناکافی، تخصیص زمان غیرواقعی برای حجم کل حجم کار قبل از خستگی، فضاهای ناکارآمد برای سبک کار و غیره.

بررسی راه‌های بهتر برای تقویت چارچوب‌های موجود، پایداری را هموار می‌کند.

مثال: خرید چندین شارژر تلفن پس از از دست دادن زنگ هشدار هنگام خاموش شدن تلفن برای جلوگیری از واکنش بیش از حد و ترک استفاده از زنگ هشدار
۷. بررسی الگوها به طور فعال محرک های عود را مهار می کند
ردیابی عمدی جزئیات در مورد لغزش‌های به تعویق انداختن ناخواسته، روندهایی را در مورد زمینه‌هایی که در آن مبارزات متمرکز می‌شوند و همچنین انواع بلوک‌هایی که به‌طور معمول رخ می‌دهند، آشکار می‌کند.

نگه‌داشتن گزارش‌های مکتوب به‌تأخیر افتاده، و فعالیت‌های انحرافی که تمرکز را به همراه افکار، احساسات و عوامل موقعیتی مرتبط می‌سازد، هم به تحلیل‌های بالینی و هم به مکالمه‌های خود-حمایتی نیاز می‌دهد که برای تضمین بهبود شرایط محل کار/آکادمیک و حمایت‌های ارتباطی لازم است.

نشان دادن خودآگاهی در مورد موانع ADHD به جای بی تفاوتی، تفاوت های تنوع عصبی را نشان می دهد.

مثال: روزنامه نگاری درباره اینکه چه زمانی و چرا دوری از وظایف، تمایل به مبارزه را بعد از استراحت ناهار آشکار می کند، نیاز به یک روال تجدید نظر شده دارد.
۸. ارتباط معنادار با جامعه
اشتراک‌گذاری هدفمند بینش‌های آموخته‌شده از آزمایش‌های موفق، تحقیقات شکست، و نیازهای حمایتی با دیگر شبکه‌های عصبی واگرا، با انزوا مبارزه می‌کند و ناامیدی‌های رایج را عادی می‌کند.

همبستگی مشارکت های مسئولیت پذیری را تقویت می کند. مقابله با شرمساری کلیشه‌ای اجتماعی با داستان‌های الهام‌بخش افرادی که از طریق عملکرد اجرایی مشابه شکوفا می‌شوند، باعث ارتقاء و آموزش روش‌هایی برای تبدیل جاه‌طلبی‌ها به عمل می‌شود.

مثال: پیوستن به گروه‌های ADHD فیسبوک برای به اشتراک گذاشتن ایده‌هایی در مورد گیمیفیکیشن وظایف که شتاب کار طراحی بازی‌های ویدیویی را بهبود می‌بخشد.
نتیجه
به طور خلاصه:

ایجاد سیستم‌های پشتیبانی خارجی ساختاریافته – نشانه‌های محیطی، اعلان‌ها، تایمرها و غیره – برای جبران موانع عصبی حیاتی است.
مهارت‌هایی را برای چارچوب‌بندی وظایف در بخش‌های قابل انجام که از طریق اهداف فرآیند دنبال می‌شوند، به جای مشغول شدن به نتایج نهایی ایجاد کنید. از تاکتیک های تنظیم هیجانی برای مدیریت ناراحتی یا عدم اطمینان استفاده کنید.
غالباً دوره‌های عقب‌نشینی را به‌عنوان کسب اطلاعات در مورد الگوهای شخصی منحصربه‌فرد تحلیل کنید. رویکردها را بر اساس درس های آموخته شده در مورد آسیب پذیری های خاص اصلاح کنید.
با توجه به چالش های ADHD با خودکار بودن در اطراف عادات، اجتناب ناپذیری شکست های دوره ای را کاملاً بپذیرید. ایجاد ذهنیت رشد استرس از طریق تاب آوری
برای مبارزه با انزوا و ایجاد مشارکت های مفید، داستان های مربوط به شکست ها و موفقیت ها را آشکارا با جوامع ADHD به اشتراک بگذارید. مدل انطباق خلاق

بروز بالای چنین اختلالات عملکردی، دلسوزی به خود را تضمین می کند. نقشه برداری از موانع قابل پیش بینی عاملیت را در هدایت جاه طلبی ها به گام های عملی با وجود موانع عصبی تقویت می کند.

پایان/*

اندیشه قرن را در ایتا دنبال کنید

اندیشه قرن را در تلگرام دنبال کنید