[ad_1] من اغلب زوجی را در یک مشاجره خشمگین مشاهده کردهام که بهطور قابلتوجهی جلسه را کنارهگرفته و قطع کردهاند. من از آنها انتظار دارم تا زمانی که این کار را انجام ندهند همینطور بمانند، اما در عوض اتفاق شگفت انگیزی رخ می دهد. از پلهها...
[ad_1]
من اغلب زوجی را در یک مشاجره خشمگین مشاهده کردهام که بهطور قابلتوجهی جلسه را کنارهگرفته و قطع کردهاند. من از آنها انتظار دارم تا زمانی که این کار را انجام ندهند همینطور بمانند، اما در عوض اتفاق شگفت انگیزی رخ می دهد.
از پلهها به سمت ماشینهایشان پایین میروم، میشنوم که آنها با هم صحبت میکنند. مبادله آنها چیزی شبیه به این است:
مری: “اوه، می تونی امروز جرمی رو از مدرسه بگیری؟ من یه جلسه مهم دارم، و ممکنه کمی دیر بشه. تو راه خونه برات لاته می گیرم.”
جو: “مطمئنا. من وقت دارم. امیدوارم جلسه شما به خوبی پیش برود.”
آیا تعامل ناکارآمدی که من به تازگی شاهد آن بودم به سادگی از بین رفت؟ آیا شرکا اکنون به طور ناگهانی با یکدیگر خوب هستند؟ آیا آن دو نفری که چند لحظه قبل از تبدیل شدن به افرادی که حالشان خوب است به سراغ هم رفتند؟ چه خبر است؟
یک مرحله مهم بین گذشته و حال وجود دارد که این زوج از آن گذشتند. من آن مرحله را بافتنی می نامم. تداوم در ارتباطات را تضمین می کند. نادیده گرفتن یا تظاهر به اینکه یک تعامل مخرب از گذشته بر زمان حال تأثیر نمی گذارد، اغلب پیش بینی می کند که مسائل مخرب در رابطه حل نشده باقی می مانند.
چه چیزی باعث می شود که یک زن و شوهر به گونه ای از هم گسیخته رفتار کنند و تداومی را که روابط برای رشد و دگرگونی به آن متکی است از بین ببرد؟ آیا آنها می ترسند که آوردن اتفاقی که اخیراً رخ داده است، اوضاع را بدتر کند؟ آیا آنها برای انحراف از خامی در اتاق به آیین های شناخته شده تکیه می کنند؟ یا آنها آنقدر احساس غم، گناه یا عصبانیت میکنند که اصلاً نمیتوانند آن را مطرح کنند، به این امید که ترک آن در گذشته انتخاب بهتری باشد؟
در کارم با زوجها برای بیش از چهار دهه، متوجه شدهام که در بیشتر مواقع، شریکها بافتنی را تمرین نمیکنند، زیرا نمیدانند که موفقیت در ارتباطاتشان چقدر مهم است. با این حال، وقتی آنها اهمیت آن را درک می کنند، مشتاق هستند که بر آن مسلط شوند.
در زیر هفت مرحله آورده شده است که می تواند به زوج ها یاد دهد چگونه در هنر «بافندگی» تسلط پیدا کنند.
با یکدیگر به اشتراک بگذارید که چگونه از ایجاد روابط خارج از یکدیگر اجتناب می کنید. مثالهایی بیاورید که وقتی دیگران با شما کار نکردهاند، ناامید شدهاید.
تیم: “من می دانم که مامانم کجا می رود وقتی روتین شهیدش را با من شروع می کند. با احساس گناه مرا گوشه ای می کشد و می گوید من چه پسر بدی هستم. عصبانی می شوم و می روم بیرون. بعد یک ساعت به من زنگ می زند و به من می گوید که من را دوست دارد، من نمی توانم با روشی که او وانمود می کند هیچ اتفاقی نیفتاده کنار بیایم.
کوری: “امیدوارم این کار را با من انجام ندهی. من هرگز نمیخواهم اگر مسائل بین ما حل نشده است، رها کنیم. برای ما مهمتر است که با آنچه واقعاً احساس میکنیم روبرو شویم و با آن کنار بیاییم تا اینکه وانمود کنیم. این اتفاق نیفتاد.”
وقتی فکر می کنید به جای نادیده گرفتن یک موضوع منفی گذشته، آن را باز کنید، به یکدیگر بگویید نگرانی هایتان کجاست. اطمینان حاصل کنید که در مورد شریک زندگی خود فرضیاتی ایجاد نمی کنید که شما را از انجام این اقدامات بازدارد. آنها در تحویل شما به چه چیزی از شما نیاز دارند که ممکن است به آنها کمک کند راحت تر صدای شما را بشنوند؟
مورین: “از آنجایی که میدانم دیشب چقدر از دست من عصبانی بودی، تصور میکردم که نمیخواهی با من کاری داشته باشی، بنابراین وانمود کردم که این اتفاق نیفتاد و امیدوار بودم که تو خوب باشی. البته، در سکوت آرزوی تو کردم. می گفت متاسفم و مرا در آغوش می گرفت یا حداقل به من می گفت که برای تو هم سخت بوده است.»
اگر تجربه بدی داشته اید، ممکن است هر دوی شما به زمان نیاز داشته باشید تا آرام شوید یا احساس کنید به زمان و مکان مناسب برای تاثیرگذاری نیاز دارید. ایده خوبی است که بافت را به تعویق بیندازید تا بهترین فرصت را برای کار به دست آورید، اما فقط در صورتی که هر دوی شما بر سر زمانی در آینده نزدیک برای پردازش آنچه اتفاق افتاده به روشی سالم توافق کنید.
روابط ضروری خوانده می شود
کری: “دیشب کار سختی بود. هر دوی ما چیزهایی گفتیم که احتمالا پشیمان هستیم، و باید در مورد آن صحبت کنیم. من در حال حاضر خیلی ناراحت هستم، بنابراین در این کار خوب نیستم، اما می خواهم تا امشب در مورد آن صحبت کنیم.”
بث: “خیلی متشکرم برای گوینده. من می توانم صبر کنم، فقط دانستن اینکه می خواهید آن را حل کنید به من کمک می کند.”
بدون قضاوت یا محکوم کردن، آشکارا به دنبال درک این موضوع باشید که شریک زندگی شما چگونه الگوهای بافندگی خود را توسعه داده است و آیا هر یک از شما ناخودآگاه آن تجربیات قبلی را به دیگری منتقل می کند.
دبریفینگ پادزهر در برابر ریزش مجدد است. به گذشته برگرد. از همدیگر بپرسید که هر یک از شما در طول تعامل منفی چه کارهای متفاوتی می توانستید انجام دهید که می توانست به تعهد جدیدی برای انجام متفاوت در آینده منجر شود. دفعه بعد که با هم ارتباط برقرار می کنید، طرح جدید خود را دوباره بیان کنید و از یکدیگر برای پیشنهاد یک الگوی جدید و بهتر تشکر کنید.
کارول: “من واقعاً از ما میخواهم که این تعاملات دردناک را متوقف کنیم. آیا میتوانیم هر دو در مورد آنچه که میتوانستیم دیشب متفاوت انجام دهیم تا آن مارپیچ نزولی وحشتناکی را که در آن قرار میگیریم انجام دهیم، صحبت کنیم؟”
شما میتوانید هر زمان که بخواهید با به اشتراک گذاشتن اینکه چگونه رفتار اخیر گذشته بر احساس شما نسبت به یکدیگر در زمان حال تأثیر میگذارد، قبل از اینکه آن را پاک کنید، بافتن مثبت و منفی را تمرین کنید. از مثال های کوچکی که بحث برانگیز نیستند استفاده کنید و آنها را با هم حل کنید تا زمانی که هر دو احساس آرامش و امیدواری بیشتری کنید.
اگر یکی از شما به طور تصادفی “لغزید” و به رفتارهای قدیمی بازگشتید، به یکدیگر اجازه دهید در لحظه آن را تشخیص دهید. هنگامی که شریک دیگر از ناپیوستگی در ارتباطات شما در این مواقع حیاتی آگاه می شوند، هرگز او را ناامید نکنید.
[ad_2]
