منبع: Silke Woweries / Getty Images

آیا این اظهارات با شما همخوانی دارد؟

• من تمایلی به نشان دادن اشتیاق در موقعیت‌های اجتماعی ندارم، اما وقتی واقعاً به چیزی خلاقانه علاقه دارم، در چهارم ژوئیه مانند یک ترقه روشن می‌شوم.

• از بیرون، ممکن است به نظر برسد که من خسته کننده و وانیلی هستم، اما درون سرم، یک دنیای تخیلی غنی و پر جنب و جوش وجود دارد که فراتر از وحشی است.

• من تمایل شدیدی به یادگیری چیزهایی دارم که جدید و پیچیده هستند، اما نمی‌توانم «رویدادهای شبکه‌ای» را تحمل کنم، جایی که مجبور می‌شوم با افراد جدید زیادی ملاقات کنم.

• من عاشق ماجراجویی هستم، اما دوست دارم آنها ایمن باشند و دوست دارم مطمئن شوم که زمان زیادی برای تأمل عمیق در مورد اینکه چگونه این ماجراجویی به رشد و توسعه شخصی من کمک کرده است، داشته باشم.

• ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی قاطعانه به نظر نرسم، اما مرا وادار به خلق چیزی زیبا و معنادار کنید و نمی‌توانید من را از به عهده گرفتن مسئولیت فرآیند خلاقانه‌ام باز دارید!

• من به طور کلی آرام و کم تحریک را ترجیح می دهم، اما وقتی می توانم کمی بر محیط کنترل داشته باشم و احساس امنیت کنم، در واقع یک جوینده احساسات هستم!

اگر سر خود را با شدت به اکثر این جملات تکان دادید، حدس بزنید چه؟ شما ممکن است یک درونگرای وحشی باشید! در یک توییت از تاریخ 14/4/22 نوشتم:

“من به این نتیجه رسیده ام که یک “درونگرای وحشی” هستم. من یک درون گرا هستم که امتیاز بسیار بالایی در گشودگی به تجربه کسب می کنم. من عاشق ماجراجویی و جستجوی حسی هستم، اما پس از آن حدود یک هفته زمان نیاز دارم تا بهبود پیدا کنم. درونگراهای وحشی من کجا هستند؟»

تصورات غلط زیادی در مورد درونگرایی وجود دارد. به طور کلی، تمام درونگرایی به این معنی است که شما یک ترجیح دادن به سکوت. روانشناسان امروزی درونگرایی را به عنوان قطب مخالف برونگرایی می سنجند که شامل دو جنبه اصلی است:

• اشتیاق: بیانگر بودن در موقعیت های اجتماعی، دوست یابی آسان، نشان دادن احساسات در هنگام خوشحالی، گرم کردن سریع با دیگران و همیشه به نظر می رسد که در موقعیت های اجتماعی سرگرم کننده است.

• قاطعیت: مسئولیت پذیری، داشتن شخصیت قوی، دانستن اینکه چگونه مردم را مجذوب خود کند، خود را رهبر خوبی دانسته و اولین کسی است که اقدام می کند.

از دیدگاه علم شخصیت مدرن، میزان امتیاز پایین شما در این دو جنبه، میزانی است که شما بیشتر در جنبه درونگرای زندگی قرار دارید. بعد برون گرایی-درونگرایی شخصیت با دوپامین و ارزش پاداشی که فرد برای پاداش های اولیه دریافت می کند مرتبط است که با چیزهایی مانند موقعیت اجتماعی، مواد مخدر و رابطه جنسی پرخطر مرتبط است.

یکی از قوی ترین پاداش های اولیه در طول تاریخ بشر بوده است توجه اجتماعی، که توضیح می دهد که چرا تحقیقات نشان داده است که برون گراها در مورد فرصت های دریافت توجه اجتماعی مثبت بسیار پرانرژی و هیجان زده می شوند. درونگراها در مورد این موضوع چندان نگران نیستند.

از منظر دوپامین، می‌توان گفت که درونگراها برای هیجان‌زده شدن با رویدادهای شبکه‌ای بیشتر از افراد برون‌گرا، که طبیعتاً دوپامین بیشتری از طریق سیستم‌های دوپامین اولیه‌تر خود پمپاژ می‌کنند، «کار» بیشتری می‌طلبد. اما این کار را انجام می دهد نه به این معنی که سیستم دوپامینرژیک درونگراها کاپوت است.

نکته اینجاست: دوپامین تنها به برون گرایی مربوط نمی شود. ممکن است درونگرا باشید و یک «مسیر دوپامین خجالتی» بیش فعال داشته باشید.

بذار توضیح بدم دوپامین نه تنها با ارزش پاداش توجه اجتماعی مثبت مرتبط است. در سال های اخیر، مسیرهای دوپامین دیگری در مغز پیشنهاد شده است که به شدت با ارزش پاداش اطلاعات مرتبط است.

افرادی که امتیاز بالایی در مسیر دوپامین عصبی دارند، معمولاً پرانرژی می شوند (و بله، نشان می دهد شور و شوق) با امکان کشف اطلاعات جدید و استخراج معنا و رشد از تجربیات خود. این «نیازهای شناختی»، همانطور که آبراهام مزلو، روانشناس انسان گرا به آنها اشاره کرده است، هستند به اندازه نیازهای دیگر انسان برای تبدیل شدن به یک فرد کامل مهم است.

در اینجا چند جمله وجود دارد که به شما این حس را می دهد که مسیر دوپامین شما چقدر فعال است:

• من عاشق وقت گذاشتن برای تأمل در مورد چیزها هستم.

• من پر از ایده هستم.

• من تخیل زنده ای دارم.

• من به ایده های انتزاعی علاقه دارم.

• من در مورد چیزهای مختلف کنجکاو هستم.

نمی‌دانید چرا همه اطرافیان شما اینقدر به رویدادهای شبکه‌ای، موقعیت اجتماعی، قدرت و پول علاقه‌مند هستند، و چرا شما اینقدر بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرید. تحریک ایده ها، یادگیری چیزهای جدید و جالب، و در سر خود به ماجراهای وحشیانه می روید؟ حالا شما یک پاسخ بالقوه دارید: ممکن است یک درونگرای وحشی باشید!

امیدوارم این پست به برخی از شما کمک کرده باشد که خودتان را بهتر و یکنواختتر درک کنید قبول کنید خودت یک بار مقاله ای نوشتم با عنوان “آیا درونگراها می توانند در دنیایی که نمی توانند حرف نزنند خوشحال باشند؟” نتیجه گیری من، بر اساس شواهد رو به رشد، این است که جهنم بله آنها می توانند. اما کلید پذیرش خود است. گروهی از “درونگراهای شاد” توسط دانشمندان کشف شدند. ویژگی اصلی متمایز آنها از درونگراهای کمتر شاد این است که آنها در پذیرش درونگرایی خود نمره بالاتری کسب کردند. شاید وقت آن رسیده است که خود را درونگرای وحشی بدانید!