Debriefing پس از بحران یکی از قدرتمندترین ابزارهایی است که یک تیم می تواند برای بهبود عملکرد و ایجاد تاب آوری از آن استفاده کند. اما اغلب اوقات ، متناقض ، ناکارآمد یا پر زرق و برق است. برخی از تیم ها رویدادهای کوچک را بیش از حد مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهند و در مورد مرگ و میر غیر ضروری سوزانده می شوند. برخی دیگر به هیچ وجه نتوانند از بین بروند و فرصتهای مهم یادگیری را از دست ندهند. نکته اصلی فقط خرابکاری نیست – هوشمندانهبشر

در روش کیک لایه ساختارهایی که در سه سطح مجزا قرار می گیرند ، هر کدام دارای اهداف و هزینه های مختلف هستند. با اختصاص سطح مناسب به نوع مناسب رویداد ، تیم ها می توانند در حالی که عملیات را به راحتی انجام می دهند ، یادگیری را بهینه کنند.

هر رویداد مهم سطح 1 دبریش-یک چک سریع و ساختار یافته متمرکز بر ایمنی و غذای فوری. بیشتر آنها نیز دریافت می کنند سطح 2، جایی که تیم ها درک خود را تراز می کنند و عملکرد را پالایش می کنند. و برخی ، پیچیده ترین یا با تأثیر زیاد ، ضمانت a سطح 3 شیرجه عمیق برای استخراج دروس سیستمیک و ایجاد تغییر طولانی مدت.

سطح 1: بازیابی و بازسازی

بلافاصله پس از بحران ، قبل از اینکه کسی به کار بعدی برود ، تیم باید برای یک مکث کند سطح 1 debriff. این یک چک سریع است که به منظور اطمینان از اینکه همه خوب هستند و هرگونه تغییر فوری و اولویت بالا قبل از اجرای یک مورد مشابه انجام می شود ، طراحی شده است.

اولویت اول ساده است: آیا همه از نظر جسمی و عاطفی خوب هستند؟ در محیط های پر سر و صدا ، اعضای تیم ممکن است در حال حاضر درد یا استرس را تحت فشار قرار دهند ، فقط بعداً متوجه شدند که آنها مجروح یا غرق شده اند. اسکن سریع برای بررسی صدمات ، خستگی یا فشار عاطفی به اطمینان حاصل می کند که هیچ کس به تنهایی تلاش نمی کند.

بعد ، آدرس تیم مشکلات فوری و قابل تثبیتبشر اگر چیزی مهم از دست رفته ، شکسته یا ناامن باشد – مانند یک قطعه تجهیزات نقص یا عدم موفقیت در برقراری ارتباط – قبل از پرونده بعدی پرچم گذاری و اصلاح می شود. آنچه ما در اینجا به دنبال آن هستیم انواع مشکلاتی است که در صورت عدم حل شدن ، می تواند بلافاصله عملکرد آینده را به خطر بیاندازد.

Debriefs سطح 1 کوتاه و مستقیم است ، که اغلب در همان اتاق با رویداد یا فقط در خارج اتفاق می افتد. آنها می توانند به سادگی یک رهبر باشند که می پرسند ، “آیا ما خوب هستیم؟” و تماشای انگشت شست جمعی. هدف این نیست که همه جنبه های این رویداد را تجزیه و تحلیل کنیم – این باید اطمینان حاصل شود که تیم آماده است تا با ظرفیت کامل حرکت کند.

سطح 2: آنچه اتفاق افتاده را حس کنید

پس از تنظیم مجدد فوری سطح 1 ، تیم باید مکث مختصری انجام دهد – به اندازه کافی وقت مردم می توانند نفس خود را بگیرند ، یک نوشیدنی آب را بگیرند یا برای یک لحظه دور شوند اما خیلی بیشتر. این مکث بسیار مهم است. پرش مستقیم از یک بحران به تجزیه و تحلیل عمیق ، دستور العمل بحث ناکارآمد است – مردم هنوز از نظر عاطفی متهم هستند ، بر روی آدرنالین اجرا می شوند و هنوز در بهترین طرز فکر برای تفکر انتقادی نیستند.

بوها سطح 2 جایی است که تیم شروع به درک آنچه اتفاق افتاده است. همه افراد درگیر در این رویداد آن را از زاویه خود دیدند ، اما هیچ کس تصویر کامل را ندید. بازسازی این رویداد در کنار هم به تراز کردن مدلهای ذهنی و ایجاد درک مشترک کمک می کند.

مؤثرترین راه برای شروع ساده است: داستان را بگویید. تیم ها به جای غواصی مستقیم به نقد ، ابتدا باید آنچه را که از ابتدا تا پایان اتفاق می افتد ، طی کنند ، معمولاً با یک عضو تیم جوان یا رهبر سطح متوسط ​​شروع می شوند. تمرکز روی وضوح سطح بالا است ، نه جزئیات دقیقه.

محیط اینجا اهمیت دارد. Debriefs سطح 2 باید در جایی اتفاق بیفتد خنثی اما نزدیک به رویداد– دقیقاً در همان فضای ، که می توان بیش از حد از نظر عاطفی شارژ شد ، اما نه چندان دور که جزئیات آن از بین رفته است. یک راهرو آرام ، اتاق کنفرانس یا گوشه خالی از فضای کار به خوبی کار می کند.

سطح 3: تجزیه و تحلیل و تکامل

برخی از وقایع – به ویژه مواردی که عواقب قابل توجهی ، خرابی های مکرر یا خرابی سیستمیک دارند – درخواست A سطح 3 debriff. بر خلاف سطح 1 و سطح 2 ، که در درجه اول به نفع افراد درگیر است ، سطح 3 در مورد یادگیری سازمانی است.

این تجزیه و تحلیل های عمیق با هدف کشف درسهای قابل استفاده مجدد و کشف علل ریشه ای. Debrief سطح 3 جایی است که تیم ها سوالات بزرگتری می پرسند: عوامل سیستم اساسی که در این نتیجه نقش داشته اند چیست؟ آیا در آموزش ، منابع یا ساختارهای تصمیم گیری شکاف هایی وجود داشته است؟ چه چیزی می توانیم تغییر دهیم تا دوباره از این اتفاق جلوگیری شود؟

بر خلاف ضایعات فوری تر ، جلسات سطح 3 به طور معمول در فاصله ای از این رویداد ، چه در زمان و مکان برگزار می شود. نگه داشتن سریع آنها می تواند منجر به بحث و گفتگوهای بیش از حد شود ، در حالی که در انتظار خطرات بیش از حد طولانی برای از دست دادن جزئیات ارزشمند است. از آنجا که آنها به منابع بیشتری احتیاج دارند ، باید از سطح 3 استفاده شود انتخابی هر رویدادی این سطح از نظارت را ضمانت نمی کند ، و تیم ها باید استراتژیک باشند که مواردی از این امر شایستگی سرمایه گذاری است.

نمونه هایی از ضایعات سطح 3 شامل تجزیه و تحلیل علت اصلی ، کنفرانس های عوارض و مرگ و میر و بررسی های مهم حادثه است. از نظر انتقادی ، تمرکز باید روی یادگیری باشد ، نه سرزنش– از تجزیه و تحلیل خطاهای فردی تا توسعه پیشرفت های سیستمیک.

همه اینها را گرد هم می آوریم

در معرض خطر صدای کلیشه ، debriefing فقط مربوط به نگاه به عقب نیست – آماده سازی به جلوبشر روش کیک لایه تضمین می کند که هر پاسخ بحران شامل یادگیری سریع چرخه (سطح 1) ، بازتاب تیم ساختاری (سطح 2) و در صورت ضمانت ، تجزیه و تحلیل سازمانی عمیق (سطح 3) است.

بهترین تیم ها به عنوان بخشی روتین از فرهنگ خود ادغام می شوند. آنها می فهمند که هر رویدادی نیاز به یک تحقیق عمیق ندارد – اما هر رویدادی باید مورد تأیید ، پردازش و استفاده به عنوان فرصتی برای بهبود باشد.