[ad_1] از من سؤال شده است ، “چگونه می توانم نسخه دقیقی از بخشش درمانی را معرفی کنم تا مشتری های من بتوانند تصمیم صدا و اراده ای آزاد بگیرند که یا آن را امتحان کنند یا در جهت دیگری بروند؟” من با هفت نکته پاسخ سوال فوق را خواهم ...
[ad_1]
از من سؤال شده است ، “چگونه می توانم نسخه دقیقی از بخشش درمانی را معرفی کنم تا مشتری های من بتوانند تصمیم صدا و اراده ای آزاد بگیرند که یا آن را امتحان کنند یا در جهت دیگری بروند؟”
من با هفت نکته پاسخ سوال فوق را خواهم پرداخت ، که ممکن است به متخصصان بهداشت روان که این سؤال را می پرسند کمک کند. امیدوارم که این پاسخ با ارائه اطلاعات دقیق در مورد این نوع درمانی برای آنها ، به مشتریان آینده نگر خدمت کند. توصیه می کنم این پست را به مشتریانی که در حال تامل در مورد بخشش درمانی هستند ، نشان دهید.
بخشش یک فضیلت اخلاقی است ، همانطور که عدالت ، صبر و عشق به عنوان نمونه های دیگر وجود دارد. هرگونه فضیلت اخلاقی در خوب بودن برای افراد دیگر است. به عنوان مثال ، عدالت این است که به هر شخص آنچه را که سزاوار آن است ، بدهد. بخشش یک فضیلت منحصر به فرد برای خوب بودن برای کسانی است که برای ما خوب نیستند. اگرچه این ممکن است نامناسب به نظر برسد ، وقتی متوجه می شوند که بخشش در رحمت متمرکز است ، یا بیشتر از آنچه شایسته است ، برای مردم معنا پیدا می کند.
در عین حال ، هنگامی که مردم می بخشند ، آنها تخلف را بهانه نمی کنند. این اشتباه بود ، اشتباه است و همچنان اشتباه خواهد بود. مراکز بخشش بر شخص ، نه رویداد ناعادلانه. وقتی مردم می بخشند ، آنها به معنای واقعی کلمه فراموش نمی کنند ، به طوری که دیگر این اتفاق نمی افتد. درعوض ، مردم به روش های جدیدی به یاد می آورند که وقتی در مورد آنچه اتفاق افتاده است فکر می کنند ، عصبانیت شدید همانطور که قبلاً انجام می داد خوب نیست. بعضی اوقات مردم از ترسیدن می ترسند زیرا فکر می کنند باید به یک رابطه سوءاستفاده برگردند. این درست نیست زیرا بخشش همان آشتی نیست. آشتی یک استراتژی مذاکره است که در آن دو یا چند نفر دوباره با اعتماد متقابل جمع می شوند. اگر رفتار دیگری به شما نشان می دهد که به این شخص نمی توان اعتماد کرد ، پس نیازی به آشتی نیست. شما می توانید از فاصله دور ، مانند یک کلمه مهربان در مورد شخص به دیگران ، از راه دور ببخشید و ارائه دهید. به عنوان یک نکته آخر ، وقتی مردم می بخشند ، عدالت را رها نمی کنند. این دو فضیلت با هم رشد می کنند.
هدف از بخشش درمانی یک پارادوکس است که یک تضاد آشکار است که در واقع یکی نیست. پارادوکس این است: همانطور که مشتری ها توجه خود را به شخص متخلف توجه می کنند و تلاش می کنند رحمت خود را ارائه دهند ، این مشتریانی هستند که باعث کاهش عصبانیت یا نفرت می شوند ، که می تواند منجر به کاهش اضطراب و افسردگی و رشد دلسوزی و عزت نفس شود. بنابراین ، اغلب ، هنگامی که افراد بد رفتار می شوند ، آنها به دروغ اعتقاد دارند و نتیجه می گیرند ، “من ارزش زیادی ندارم.” از آنجا که مشتری ها به دیگران رحم می کنند ، آنها همچنین تمایل دارند که به خود رحم کنند و خود را بیشتر دوست داشته باشند.
بخشش درمانی با اشکال سنتی درمانی در این مورد متفاوت است: به جای تمرکز بیشتر روی مشتری در درمان ، تأکید به یکی از (ها) که رفتار بدی داشته است تغییر می کند. مشتری ها ، همانطور که معمولاً می گویم ، نظرات آنها را در مورد اینکه شخص متخلف کیست ، گسترده می کنند. به عبارت دیگر ، مشتری ها برای دیدن فرد متخلف بیشتر از جرم کار می کنند و شروع به دیدن ارزش ذاتی یا داخلی شخص دیگر می کنند ، نه به دلیل آنچه انجام شده است بلکه به رغم این کار.
یکی از عوارض مهم بخشش ، اعضای خانواده سوء تفاهم از سخاوتمندی مهربان مشتری و واکنش با انتقادات در مورد بخشش است. وقتی این اتفاق بیفتد ، من بحث های ملایم را با کسانی که از اهمیت ویژه ای از بخشش برخوردار هستند توصیه می کنم. مشتریان می توانند بی سر و صدا پیشنهاد کنند که همه سعی می کنند نسبت به تصمیمات دیگران تحمل کنند. به عبارت دیگر ، به ما اجازه دهید اگر تصمیم به انجام این کار گرفتند ، به دیگران در خانواده ببخشند و به دیگران اجازه می دهیم اگر تصمیم بگیرند این بخش را از بخشش خودداری کنند.
مسئله دیگر این است که افراد هنگام یادآوری حادثه بی عدالتی علیه آنها هنگام بخشش احساس ناراحتی می کنند. در این شرایط ، بخشنده می تواند از بخشش استراحت کند. همچنین ، بخشنده می تواند بر نتایج احتمالی بخشش ، که شامل تسکین عاطفی است ، تمرکز کند. این می تواند عزم و امید را در روند بخشش افزایش دهد.
مراقب باشید که خود بخشش را برای سایر موضوعات مرتبط سرزنش نکنید. به عنوان مثال ، اگر افراد خاصی به دیگران فشار بیاورند ، این مسئله بخشش نیست بلکه در عوض با کسانی که به افراد مجروح وقت آزاد نمی دهند ، اراده آزاد می کنند تا ذهن خود را در مورد حرکت به جلو یا نه با بخشش ایجاد کنند.
نسخه کوتاه این است: اول ، مشتری ها بررسی می کنند که چگونه اثرات بی عدالتی بهزیستی آنها را به خطر انداخته است ، مانند عصبانیت ، خستگی بیش از حد ، و احتمالاً یک بدبینی عمومی (تعمیم که هیچ کس نمی تواند واقعاً به آن اعتماد کند). در مرحله بعد ، مشتری ها تصمیم می گیرند که با تلاش برای بخشش با این اثرات مقابله کنند. در اینجا ، مشتریان تعریف واقعی از بخشش را بررسی می کنند و نیست. سپس کار بخشش است که در آن مشتری ها شروع به دیدن فرد متخلف فراتر از بی عدالتی ها می کنند ، که شامل دیدن ارزش ذاتی این شخص با وجود اقدامات مضر است. این می تواند قلب را با همدلی و دلسوزی بیشتر نسبت به دیگری نرم کند. سرانجام ، مراجعان نزدیک به پایان درمان شروع به دیدن معنای مهم در رنج خود می کنند زیرا آنها اهداف جدید و مثبتی را برای زندگی خودشان ایجاد می کنند. در اینجا است که پارادوکس بخشش در آن دیده می شود که مشتریان بهزیستی بهبود یافته را نشان می دهند.
بخشش ضروری می خواند
مرحوم لوئیس در کتاب خود ، ببخش و فراموش کن (1984) ، گفت که ما می دانیم وقتی آرزو می کنیم فرد متخلف خوب باشد ، در بخشش به خوبی پیشرفت می کنیم.
ما بسیاری از مداخلات بخشش را انجام داده ایم که در آن درمان تجربی را تأیید کرده ایم. هنگامی که ما برای شرکت کنندگان که از بخشش درمانی می گذرانند ، در مقایسه با گروه کنترل تصادفی ، به نتایج می پردازیم ، کسانی که روی بخشش کار می کنند ، تمایل دارند در علائم روانشناختی خود تا حد بیشتری نسبت به شرکت کنندگان در گروه کنترل بهبود یابد. بسیاری از این مطالعات در کتاب شرح داده شده است ، درمان بخشش (Enright & Fitzgibbons ، 2024).
[ad_2]
