[ad_1] رسانه های اجتماعی جریان پایدار از تصاویر زیبایی را فراهم می کنند و از ما دعوت می کنند تا قضاوت کنیم که چگونه به نظر می رسیم. هنگامی که ما خود را با استانداردهای زیبایی که اغلب غیرواقعی است که در رسانه های اجتماعی به تصویر کشیده شده...
[ad_1]
رسانه های اجتماعی جریان پایدار از تصاویر زیبایی را فراهم می کنند و از ما دعوت می کنند تا قضاوت کنیم که چگونه به نظر می رسیم. هنگامی که ما خود را با استانداردهای زیبایی که اغلب غیرواقعی است که در رسانه های اجتماعی به تصویر کشیده شده است ، مقایسه می کنیم ، می تواند به رفاه ما تأثیر بگذارد. احساس می کنیم کافی نیستیم یا اینکه فقط اندازه گیری نمی کنیم. ما ممکن است احساس الهام کنیم تا تلاش کنیم تا بیشتر شبیه به تصاویری شود که می بینیم. شانس وجود دارد ، ما از نحوه نگاه بدن خود راضی نیستیم و به دلیل آن احساس ارتباط با خودمان می کنیم.
تقریباً نیمی از سه چهارم مردان و زنان نوجوان و بزرگسال از بدن خود ناراضی هستند. رسانه های اجتماعی به همراه منابع دیگر که استانداردهای بدن ایده آل را ترویج می کنند ، غالباً تصاویری را ارائه می دهند که خود را ترغیب می کنند. با گذشت زمان ، این تصاویر بیرونی ساخته شده شروع به شکل گیری درک ما از آنچه جذاب و ارزشمند است. از آنجا که همه ما تمایل طبیعی به تعلق داریم ، ما مستعد ابتلا به پیام هایی هستیم که چگونه باید به نظر برسیم پذیرفته و ارزشمند هستیم. علاوه بر این ، هنگامی که استانداردهای زیبایی غیر واقعی و یکنواخت هستند ، آنها منحصر به فرد بودن انواع مختلف بدن را نادیده گرفته و پاک می کنند.
استانداردهای زیبایی جامعه غالباً چنان مبهم می شوند که ما آنها را به عنوان خودمان اتخاذ می کنیم. آنچه در خارج از ما وجود داشت – تصاویر و ارزشهای ابداع شده – از نظر داخلی درونی می شود و نحوه دیدن خودمان را شکل می دهد. ما شروع به اعتقاد داریم که باید روشی خاص به نظر برسیم که شایسته عشق ، تحسین و پذیرش باشیم. این فرایند پذیرش خود را تضعیف می کند و می تواند منجر به کاهش عزت نفس شود.
ایده آل های زیبایی غیر واقعی و درونی می توانند شکاف گسترده ای بین نحوه دیدن خودمان و آنچه می خواهیم به نظر برسیم ، ایجاد کند. زنان مسن می خواهند مانند زنان جوان تر به نظر برسند. زنانی که از نظر ژنتیکی سیمی نیستند تا نازک باشند و آرزو می کنند ظاهر نازک تری داشته باشند.
تحقیقات نشان داده است که ایده آل کردن اجسام نازک با نارضایتی بدن در زنان و مردان مرتبط است. شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد رسانه های اجتماعی بر درونی کردن آرمانهای نازک بدن تأثیر می گذارد ، و هم ایده آل سازی بدن نازک و هم استفاده از رسانه های اجتماعی با نارضایتی بدن ارتباط مثبت دارد.
پیدا کردن انگیزه برای ارزیابی انتقادی تصاویر رسانه ای نازک ، به ویژه هنگامی که انجام این کار بر خلاف روندهای محبوب است ، دشوار است. فشار برای مطابقت با استانداردهای زیبایی – به ویژه مواردی که همسالان ما در آغوش گرفته اند – قدرتمند است. با این حال ، در اینجا برخی از استراتژی ها برای کمک به تقویت انگیزه شما برای به چالش کشیدن این آرمان ها وجود دارد:
به این فکر کنید که چگونه این تصاویر بر شما ، دوستان یا عزیزان تأثیر می گذارند ، به خصوص کسانی که به طور طبیعی مستعد لاغر نیستند. تلاش برای دیدار با آرمانهای زیبایی باریک اغلب ناشی از نارضایتی بدن است و می تواند منجر به رفتارهای ناسالم و خسته کننده شود. به عنوان مثال ، تحقیقات اخیر نشان می دهد که استفاده از داروهای GLP-1 برای کاهش وزن می تواند باعث از بین رفتن عضلات فراتر از آنچه که به طور طبیعی با افزایش سن رخ می دهد. از آنجا که ماهیچه برای سلامت کلی ضروری است ، استفاده از این داروها به دلایل صرفاً زیبایی شناسی ممکن است به طور بالقوه به بدن آسیب برساند.
تصاویر ایجاد شده توسط AI اغلب بدن زن ایده آل را به تصویر می کشند و جایگزین زنان واقعی با نسخه های دیجیتالی کامل می شوند. این آینه های گذشته از عروسک های اولیه باربی ، که استانداردهای غیرقابل دستیابی از نازک بودن شدید و نسبت بدن غیرواقعی را ارتقا می بخشد. امروز ، هوش مصنوعی این روند را با تولید تصاویری که بر ویژگی های اغراق آمیز مانند اجساد باریک ، محکم و جوان با کمر مجسمه سازی تأکید می کند ، ادامه می دهد. هرچه این تصاویر بیشتر مشاهده شود ، الگوریتم های بیشتری آنها را ترویج می کنند ، تقویت و گسترش استانداردهای زیبایی غیرقابل دستیابی که به راحتی درونی می شوند.
تلاش برای بدن ریزه اندام تر می تواند به سرعت در رفتارهای ناسالم مارپیچ شود ، جایی که “خوب” هرگز به اندازه کافی خوب احساس نمی شود. رژیم غذایی می تواند به یک پیگیری بی امان از کاهش وزن تبدیل شود و در نهایت منجر به تغذیه مزمن و تغذیه ناکافی شود. این می تواند متابولیسم را کند و انرژی تخلیه کند ، زیرا بدن فاقد مواد مغذی ضروری است. از نظر روانشناختی ، عدم تحقق اهداف کاهش وزن غیرواقعی می تواند منجر به وسواس و تلاش های شدید برای کوچکتر شدن شود. تحقیقات همچنین نشان می دهد که بسیاری از افراد پس از متوقف کردن رژیم غذایی ، وزن خود را بازیابی می کنند ، گاهی اوقات مشکلات متابولیکی طولانی مدت ناشی از سازگاری بدن با خوردن محدود را تجربه می کنند.
تحقیقات تأثیرات مضر آرمانهای زیبایی را به صورت دیجیتالی بر عزت نفس و تصویر بدن برجسته می کند. با حضور فزاینده ای از تصاویر تولید شده توسط AI و دیجیتالی که باعث ترویج آرمانهای نازک غیر واقعی بدن می شوند ، مهمتر از همیشه است که تأثیر آنها را به طور انتقادی به چالش بکشید. افزایش قرار گرفتن در معرض این تصاویر ایده آل با آسیب های روانی و جسمی بیشتر مرتبط است و مقاومت فعال هم به موقع و هم لازم را ایجاد می کند.
[ad_2]
