بیشتر افراد با یک شخص مهم دیگر که سن آنها در چند سال از زمان خود است ، قرار می گیرند یا ازدواج می کنند. با این حال ، روابط یا ازدواج با فاصله سنی تا دهه ها به طور فزاینده ای شایع می شود. پویایی روانشناختی در چنین روابطی به خوبی درک نشده است ، زیرا تنها چند مطالعه علمی روی آنها متمرکز شده است. یک سؤالی که از منظر علمی به ویژه مهم است اما به خوبی درک نشده است این است که آیا هر دو شریک در رابطه با یک شکاف سنی به همان اندازه خوشحال هستند یا اینکه آیا یک شریک به طور سیستماتیک خوشحال تر از دیگری است. علاوه بر این ، این مهم است که بدانیم آیا این به طور معمول جوان تر یا بزرگتر شریک زندگی است که در رابطه با یک شکاف سنی خوشحال تر است.

یک مطالعه جدید در مورد رضایت از روابط در روابط سن و سال

برای پر کردن این شکاف در ادبیات روانشناختی ، یک مطالعه جدید با تمرکز بر بهزیستی و جنبه های مختلف رضایت از روابط در روابط با سن (Banbury و همکاران ، 2025). تیم تحقیقاتی ، به سرپرستی سامانتا بانبوری از گروه روانشناسی در دانشگاه متروپولیتن لندن در انگلستان ، داده های 126 داوطلب را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. همه داوطلبان حداقل 7 سال در روابط خود فاصله سنی داشتند. این نمونه شامل هر دو جوان تر با شرکای قدیمی تر و افراد مسن با شرکای جوان تر بودند. هر داوطلب چندین پرسشنامه در مورد رابطه یا خودشان پر کرد. به عنوان مثال ، پرسشنامه بهزیستی ، پرسشنامه ای در مورد رضایت از روابط و پرسشنامه ای در مورد نگرش به دوستیابی ، از جمله دیگران به داوطلبان داده شد.

محققان چه چیزی را فهمیدند؟

دانشمندان برای مقایسه داده ها از مدل های آماری پیشرفته استفاده کردند. یک اثر جالب در مورد رضایت از رابطه مشاهده شد. برای مردان ، مشاهده شد که مردان دگرجنسگرا که حداقل 7 سال جوانتر از خودشان با یک زن ملاقات می کنند ، رضایت کلی از روابط کلی نسبت به مردانی که حداقل 7 سال از آنها با زنان ملاقات می کنند ، رضایت کلی دارند. همین مورد برای مردان همجنسگرا یافت شد. در این گروه ، مردانی که حداقل 7 سال از خود شریک زندگی می کنند ، نسبت به مردانی که حداقل 7 سال از خودشان با شریک زندگی ملاقات می کنند ، رضایت روابط بالاتری داشتند. جالب اینجاست که هیچ تأثیری در زنان یافت نشد ، نشان می دهد که آنها می توانند در رابطه با یک شریک قابل توجه جوانتر یا به طور قابل توجهی پیرتر برخلاف مردان ، به همان اندازه راضی باشند.

برای بهزیستی ، هیچ تأثیر معنی داری در مردان یا زنان یافت نشد.

با توجه به رضایت جنسی ، مشخص شد که زنان و مردان همجنسگرا و همجنسگرایان و همجنسگرایان در مقایسه با یک شریک بزرگتر به طور قابل توجهی خوشحال تر هستند.

متغیر دیگری که مورد بررسی قرار گرفت ، ثبات مالی در رابطه درک شد. در اینجا ، زنان جوانتر که به مردان مسن و مردان جوان تر که با مردان مسن قدم می زدند ، تأثیر قابل توجهی نشان دادند ، نشان می دهد که این گروه ها ثبات مالی را با یک شریک بزرگتر در مقایسه با داشتن شریک جوان تر درک می کنند. چنین تأثیراتی جالب برای مردان جوان تر با زنان مسن تر یا زنان جوان تر که با زنان مسن تر ملاقات می کنند ، یافت نشد.

پایان

روی هم رفته ، این سؤال که آیا شریک جوان تر یا بزرگتر در یک رابطه با سن و سال خوشحال تر است ، بر اساس مطالعه پاسخ آسان است: نتیجه نشان داد که این یک شریک قدیمی تر است که از جنبه های مختلف رابطه راضی تر است ، نه جوان تر. این به ویژه در مورد مردان صادق بود!