به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، اگرچه «الگوهای غذایی محدود به زمان» – معروف به روزه متناوب – مطالعاتی محبوب و با طراحی دقیق هستند.برای اطلاعات بیشتر اندیشه قرن را دنبال کنید.

روزه و لاغری؟..

بر اساس تحقیقات جدیدی که امروز در مجله انجمن قلب آمریکا منتشر شد، یک مجله آمریکایی با دسترسی آزاد و بازبینی شده، تعداد و اندازه وعده های غذایی عامل تعیین کننده قوی تری در کاهش یا افزایش وزن نسبت به زمان بین اولین و آخرین وعده غذایی بود.

سلامت و پزشکی/ تاثیرات مفید روزه در لاغری و سلامت بدن را باهم ببینیم !

به گفته نویسنده ارشد این مطالعه Wendy L. Bennett، M.D., M.P.H.، دانشیار پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور، اگرچه «الگوهای غذایی محدود به زمان» – معروف به روزه متناوب – مطالعاتی محبوب و با طراحی دقیق هستند. هنوز مشخص نکرده اند که آیا محدود کردن کل پنجره غذایی در طول روز به کنترل وزن کمک می کند یا خیر.

این مطالعه ارتباط بین زمان اولین وعده غذایی تا آخرین وعده غذایی را با تغییر وزن ارزیابی کرد. تقریباً 550 بزرگسال (18 ساله یا بیشتر) از سه سیستم بهداشتی در مریلند و پنسیلوانیا با پرونده الکترونیکی سلامت در این مطالعه ثبت نام کردند. شرکت کنندگان حداقل یک اندازه گیری وزن و قد در دو سال قبل از دوره ثبت نام مطالعه (فوریه تا ژوئیه 2019) ثبت کرده بودند.

به طور کلی، اکثر شرکت کنندگان (80٪) گزارش کردند که بزرگسالان سفید پوست بودند. 12٪ به عنوان بزرگسالان سیاهپوست خود گزارش داده اند. و حدود 3٪ خود را به عنوان بزرگسالان آسیایی معرفی می کنند. اکثر شرکت کنندگان گزارش دادند که تحصیلات دانشگاهی یا بالاتر داشتند. میانگین سنی 51 سال بود. و میانگین شاخص توده بدنی 30.8 بود که چاق محسوب می شود. میانگین زمان پیگیری وزن ثبت شده در پرونده الکترونیک سلامت 6.3 سال بود.

شرکت کنندگان با شاخص توده بدنی بالاتر در هنگام ثبت نام به احتمال زیاد بزرگسالان سیاه پوست، مسن تر، دیابت نوع 2 یا فشار خون بالا، سطح تحصیلات پایین تر، ورزش کمتر، خوردن میوه و سبزیجات کمتر، مدت زمان طولانی تری از آخرین وعده غذایی بودند. در مقایسه با بزرگسالانی که شاخص توده بدنی پایین تری داشتند، خوابیدن و مدت زمان کمتری از اولین وعده غذایی تا آخرین وعده غذایی داشتند.

تیم تحقیقاتی یک اپلیکیشن موبایلی به نام Daily24 ایجاد کرد تا شرکت کنندگان بتوانند زمان خواب، غذا خوردن و بیدار شدن را برای هر پنجره 24 ساعته در زمان واقعی فهرست کنند. ایمیل‌ها، پیام‌های متنی و اعلان‌های درون‌برنامه، شرکت‌کنندگان را تشویق می‌کردند تا حد امکان از برنامه در طول ماه اول و دوباره در طول هفته‌های قدرت استفاده کنند – یک هفته در ماه برای بخش مداخله شش ماهه مطالعه.

بر اساس زمان خواب و غذا خوردن هر روز که در اپلیکیشن موبایل ثبت شده است، محققان توانستند اندازه گیری کنند:

زمان از اولین وعده غذایی تا آخرین وعده غذایی در هر روز؛

فاصله زمانی از بیدار شدن تا اولین وعده غذایی؛ و

فاصله بین آخرین وعده غذایی تا خواب

آنها میانگینی را برای تمام داده های روزهای تکمیل شده برای هر شرکت کننده محاسبه کردند.

تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد:

زمان بندی غذا با تغییر وزن در طول دوره پیگیری شش ساله ارتباطی نداشت. این شامل فاصله زمانی از اولین تا آخرین وعده غذایی، از بیدار شدن از خواب تا خوردن اولین وعده غذایی، از خوردن آخرین وعده غذایی تا خوابیدن و کل مدت زمان خواب است.

تعداد کل وعده های غذایی روزانه بزرگ (تخمین زده شده با بیش از 1000 کالری) و وعده های غذایی متوسط (تخمین زده شده بین 500-1000 کالری) هر کدام با افزایش وزن در طول شش سال پیگیری همراه بودند، در حالی که تعداد وعده های غذایی کوچک کمتر (تخمین زده شده با کمتر از 500 کالری). ) با کاهش وزن همراه بود.

میانگین زمان از اولین تا آخرین وعده غذایی 11.5 ساعت بود. میانگین زمان از بیدار شدن از خواب تا اولین وعده غذایی 1.6 ساعت اندازه گیری شد. میانگین زمان از آخرین وعده غذایی تا خواب 4 ساعت بود. و میانگین مدت خواب 7.5 ساعت محاسبه شد.

این مطالعه ارتباطی بین زمان‌بندی غذا و تغییر وزن در جمعیتی با طیف وسیعی از وزن بدن تشخیص نداد.

همانطور که توسط بنت گزارش شده است، حتی اگر مطالعات قبلی نشان داده اند که روزه متناوب ممکن است ریتم بدن را بهبود بخشد و متابولیسم را تنظیم کند، این مطالعه در یک گروه بزرگ با طیف وسیعی از وزن بدن این ارتباط را تشخیص نداد. انجام کارآزمایی‌های بالینی در مقیاس بزرگ و دقیق در مورد روزه‌ داری متناوب در مورد تغییر وزن طولانی‌مدت بسیار دشوار است. با این حال، حتی مطالعات مداخله کوتاه مدت ممکن است برای کمک به راهنمایی توصیه های آینده ارزشمند باشد.

به گفته دی ژائو، نویسنده ارشد این مطالعه، دکتر دی ژائو، محقق ارشد این مطالعه، اگرچه این مطالعه نشان داد که دفعات غذا و کل کالری دریافتی، عوامل خطر قوی‌تری برای تغییر وزن نسبت به زمان وعده‌های غذایی هستند، اما این یافته‌ها نمی‌توانند علت و معلول مستقیم را ثابت کنند. بخش اپیدمیولوژی قلب و عروق و بالینی در دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ.

محققان خاطرنشان می کنند که این مطالعه دارای محدودیت هایی است زیرا آنها تعاملات پیچیده زمان و دفعات غذا خوردن را ارزیابی نکردند. علاوه بر این، از آنجایی که مطالعه ماهیت مشاهده ای دارد، نویسندگان قادر به نتیجه گیری علت و معلولی نبودند. نویسندگان خاطرنشان کردند که مطالعات آینده باید در جهت گنجاندن جمعیتی متنوع‌تر عمل کند، زیرا اکثر شرکت‌کنندگان در این مطالعه زنان سفیدپوست تحصیل‌کرده در منطقه میانی اقیانوس اطلس در ایالات متحده بودند.محققان همچنین قادر به تعیین عمدی کاهش وزن در میان شرکت‌کنندگان در مطالعه قبل از ثبت‌نام نبودند و نمی‌توانستند متغیر اضافی هر گونه شرایط سلامتی قبلی را رد کنند.

محققان همچنین قادر به تعیین عمدی کاهش وزن در میان شرکت‌کنندگان در مطالعه قبل از ثبت‌نام نبودند و نمی‌توانستند متغیر اضافی هر گونه شرایط سلامتی قبلی را رد کنند.طبق آمار انجمن قلب آمریکا در سال 2022، 40 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده چاق هستند. و رژیم غذایی و توصیه های سبک زندگی فعلی انجمن برای کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی شامل محدود کردن کالری دریافتی کلی، خوردن غذاهای سالم و افزایش فعالیت بدنی است.

بیانیه علمی انجمن قلب آمریکا در سال 2017: زمان بندی و دفعات غذا: پیامدهای پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی ترجیح واضحی برای وعده های غذایی کوچک مکرر یا روزه داری متناوب ارائه نمی دهد. به نظر می رسد که الگوهای نامنظم دریافت کل کالری برای حفظ وزن بدن و سلامت قلب و عروق مطلوب کمتر است. و تغییر دفعات وعده های غذایی ممکن است برای کاهش وزن بدن یا بهبود عوامل خطر سنتی متابولیک قلبی مفید نباشد.

پایان/*

اندیشه قرن را در ایتا دنبال کنید

اندیشه قرن را در تلگرام دنبال کنید