وقتی به تمام تجربیات و رویدادهایی فکر می کنید که بیشترین استرس را در شما ایجاد می کنند، احتمالاً بدبختی های روزانه به بالای لیست می رسند. به هر حال، رویدادهای مهم زندگی می‌توانند شما را تا مرزهای خود بکشانند، اما، با شانس، آن‌ها بسیار اندک هستند. با این حال، یک رویداد مهم زندگی مجموعه‌ای از آنچه را که محققان استرس «دردسر» می‌نامند را به همراه دارد. حوادثی که در آن مجروح شده‌اید، نه تنها برای عواقب جسمانی، بلکه برای تمام درگیری‌های قانونی، پزشکی و سایر درگیری‌ها، استرس ایجاد می‌کند. بسیاری از این موارد در بلایای طبیعی اخیر، از جمله آتش‌سوزی‌های کالیفرنیا در ژانویه 2025 و سیل‌های کارولینای شمالی در سپتامبر 2024 برجسته شده است تا به دو مثال فکر کنیم. در مورد کارولینای شمالی، مردم هنوز با آنچه به عنوان “بحران آهسته حرکت” توصیف می شود، دست و پنجه نرم می کنند.

از طرف دیگر، به تمام مواقعی فکر کنید که خلق و خوی شما افزایش قابل توجهی داشته است. چه تعداد از این تجربیات به عنوان “عمده” واجد شرایط هستند؟ تنها چیزی که ممکن است لازم باشد این است که یک لبخند در یک متن از یک دوست داشته باشید تا به شما به عنوان یک شخص احساس خوشحالی و ارزشمندی کند. در ادبیات استرس، این پاپ آپ های کوچک شادی می تواند به همان اندازه – یا بیشتر – برای سلامت روان شما مهم باشد تا رویدادهای «بزرگ» در زندگی عاشقانه، خانوادگی یا کاری افراد.

چرا شخصیت تفاوت ایجاد می کند

همه اینها احتمالاً برای شما منطقی است، به خصوص اگر در مورد تعادل بین دردسرها و پیشرفت‌ها فکر کنید که می‌توانید از چند روز گذشته فهرست کنید. با این حال، به گفته ناتاشا دی میو و همکارانش در مقاله ای در سال 2023 از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، “درونگرایی با پاسخ های ناسازگارانه به محرک های استرس زا و منفی مرتبط است.” هنگامی که در معرض یک دردسر روزانه قرار می گیرند، نتیجه می شود که افراد درونگرا نسبت به کسانی که رویکرد بیرونی تری به زندگی دارند، کارها را بسیار سخت تر می کنند.

در بررسی متون قبلی، نویسندگان ایالت پن به پیامدهای مربوط به سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض دردسرها و بالارفتن‌ها اشاره می‌کنند. افرادی که هم شدت و هم فراوانی دردسرها را تجربه می کنند، از عواقب سلامتی بیشتری رنج می برند، از جمله میزان مرگ و میر بالاتر. برعکس، افرادی که گزارش می دهند که زندگی آنها رویدادهای روزانه نشاط آور بیشتری دارد، هم شادتر و هم سالم تر هستند.

شما ممکن است استدلال کنید که، مطمئناً، اگر یک فرد “شاد” هستید، جهان را از طریق عینک های رز رنگی خواهید دید که دردسر را به یک روحیه تبدیل می کند (یعنی دیدن یک روکش نقره ای). اگر با این حالت آفتابی برکت نداشته باشید، حتی بالابردن هم مثل یک بار به نظر می رسد (اکنون باید به آن متن با صورتک پاسخ دهید). با این حال، DeMeo و همکاران. باور کنید که فقط خوش بینی نیست، بلکه درون گرایی- برون گرایی است که می تواند بر واکنش های شما به رویدادهای روزانه تأثیر بگذارد. تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که افراد درون‌گرا بیشتر از دردسرها پرت می‌شوند و همچنین کمتر در اثر ارتقاء روحیه تقویت می‌شوند. این تحقیق، اگرچه پیشنهادی است، اما نتوانست آنچه را که تیم تحقیقاتی ایالت پن به عنوان دلایل کافی برای اعتبار می‌داند، برآورده کند، زیرا بسیاری از آن‌ها بر اساس مطالعات آزمایشگاهی یا معیارهای ناقص دردسرها و افزایش‌ها بوده‌اند. برای غلبه بر این محدودیت ها، نویسندگان از آنچه ارزیابی لحظه ای اکولوژیکی (EMA) نامیده می شود استفاده کردند. بیایید ببینیم، آن‌ها استدلال می‌کنند، چه اتفاقی می‌افتد وقتی از مردم می‌خواهیم در زمان واقعی درباره فراوانی و شدت دردسرها و بالارفتن‌هایشان گزارش دهند.

آزمایش تغییرات روزانه در استرس

با مجموعه داده های جامعی که از یک نمونه از نظر سنی و نژادی/قومی متنوع در اختیار دارند (242 شرکت کننده، میانگین سنی 46 سال)، DeMeo و همکاران. دو هفته رتبه بندی پنج بار در روز از دردسرها و بالابردن ها را تجزیه و تحلیل کرد. شرکت‌کنندگان همچنین ویژگی‌های جمعیت شناختی را گزارش کردند و مقیاس استاندارد درون‌گرایی-برون‌گرایی را تکمیل کردند.

می‌توانید با استفاده از این اعلان‌ها هر روز پنج‌بار به سؤالات مطرح شده در مورد دردسرها و بالابردن‌ها پاسخ دهید:

• دردسرها: آیا بعد از آخرین ارزیابی اتفاقی رخ داده است، از جمله هر رویداد، حتی یک رویداد کوچک، که بر شما تأثیر منفی بگذارد؟
• بالابردن ها: آیا از آخرین ارزیابی، از جمله هر رویداد، حتی یک رویداد جزئی، اتفاقی افتاده است که بر شما تأثیر مثبت داشته باشد؟

هر دوی این موارد، در صورت پاسخ مثبت، با درجه‌بندی شدت 0 تا 100 دنبال می‌شوند. دردسرها در گروه‌هایی مانند تعارض بین فردی، مرتبط با سلامت، ترافیک و مشکلات مالی دسته‌بندی می‌شوند.

مهمتر از همه، در تحلیل اهمیت درونگرایی به عنوان پیش‌بینی‌کننده پاسخ‌ها به دردسرهای روزانه، نویسندگان عوامل بالقوه از جمله سن و جنسیت و همچنین روان رنجوری و علائم اخیر افسردگی و اضطراب را کنترل کردند.

به طور کلی، گزارش‌های مربوط به دردسر در میان نمونه مورد مطالعه نشان داد که دردسرها نسبتاً مکرر بودند (41 درصد) و تنها 7 درصد هیچ مشکلی را گزارش نکردند. ظاهراً دردسرها یک واقعیت زندگی روزمره هستند. در مقابل، گزارش ارتقاء تقریباً نیمی از تمام ارزیابی‌ها را تشکیل می‌دهد و 6 درصد هیچ‌کدام را گزارش نکرده‌اند (بعضی از آنها نیز هیچ مشکلی را گزارش نکرده‌اند). بنابراین، بالا رفتن نیز یک اتفاق مکرر است.

با این حال، برای کسانی که درون گرایی بالایی دارند، داستان کمی متفاوت بود، حداقل برای ارتقاء. بین فراوانی و شدت دردسر و درونگرایی ارتباطی وجود نداشت. برای ارتقاء، افراد دارای درونگرایی بالا، کمتر از آنهایی که میانگین نمرات درونگرایی داشتند (15.4 در مقابل 18.6) در روز از این موارد گزارش کردند. آن‌ها همچنین برانگیختگی‌ها را نسبت به افرادی که سطح متوسط ​​درون‌گرایی داشتند، نشاط‌بخش‌تر ارزیابی کردند (76.2 در مقابل 79.1).

نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که تفسیر یافته «تهی» (یعنی خیر) در مورد دردسرها دشوار است، اگرچه آنها مشاهده می‌کنند که بین درون‌گرایی و دسته‌بندی‌های خاص دردسرها (شاید سلامتی، اگرچه این نیاز به مطالعه بیشتر دارد) ارتباط وجود دارد. برای بالا بردن، DeMeo و همکاران. نشان می دهد که درونگراها ممکن است کمتر از این موارد را به صورت روزانه تجربه کنند، زیرا بر خلاف برونگراها، آنها «به دنبال و جذب تعاملات اجتماعی و سایر تجربیات مثبت نیستند». شما باید خودتان را بیرون بیاورید، به عبارت دیگر، حس خوب افراد دیگر برگردد و شما را تشویق کند.

پیدا کردن برافراشته‌ها در همه مکان‌های مناسب

تحقیقات قابل توجه نشان داده است که افراد دارای درونگرایی بالا از فرصتی برای تفکر آرام و صرف وقت برای خود لذت می برند. با این حال، در دنیایی که در آن دردسرها و بالارفتن ها به ظاهر اجتناب ناپذیر است، این تمایل به تنهایی می تواند هزینه داشته باشد. یافته‌های ایالت پن نشان نمی‌دهد که درونگراها ناگهان یک شبه به افراد برون‌گرا تبدیل می‌شوند تا از مزیت انعطاف‌پذیری در برابر استرس برخوردار شوند. با این حال، به نظر می رسد درک این موضوع که حمایت اجتماعی می تواند زندگی را آسان تر کند، گام مهمی در جهت یافتن لذت های کوچک زندگی باشد.

برای جمع بندی، تشخیص این که رویدادهای بزرگ با برچسب قیمت تجربه روزانه بالقوه همراه هستند، می تواند اولین گام به سمت مدیریت هزینه های احساسی کوچکتر باشد. فکر کردن در مورد نقش شخصیت در این فرآیند می تواند به شما کمک کند تا هزینه ها را کاهش دهید و مزایای آن را افزایش دهید، حتی اگر به این معنی باشد که کمی از منطقه راحتی خود خارج شوید.