در ماه دسامبر، خانواده ها کریسمس، هانوکا و کوانزا را جشن می گیرند.

منبع: Dall.e/Open/AI

روز شکرگزاری در راه است و کریسمس، هانوکا و کوانزا در نزدیکی ما هستند. برای خانواده هایی که طلاق را تجربه می کنند، این تعطیلات زمستانی هرگز یکسان نخواهد بود.

در سال 2012، محققین سوزان براون و آی فن لین از مرکز ملی تحقیقات خانواده و ازدواج دانشگاه بولینگ گرین، یافته‌هایی را منتشر کردند که نشان می‌داد از سال 1990 تا 2010، میزان طلاق برای افراد 50 ساله و بالاتر دو برابر شده است، پدیده‌ای که به «طلاق خاکستری» معروف است. این روند با افزایش قابل توجهی در نرخ طلاق در میان زوج های مسن در سال های پس از آن ادامه یافته است.

اخیراً، همین محققان تجزیه و تحلیل جدیدی از میزان طلاق از سال 1990 تا 2021 منتشر کرده اند که نشان می دهد بیشترین افزایش در بین زوج های 65 ساله و بالاتر بوده است: این میزان از سال 1990 تا 2021 سه برابر شده است. تحلیل آنها همچنین نشان می دهد که نرخ طلاق برای آن 45 سال و گل رز مسن تر بنابراین، نرخ طلاق نسل Gen-X هم اکنون بخشی از این پدیده است.

طلاق چه تاثیری بر خانواده ها در تعطیلات می گذارد؟

خانواده های طلاق زوج های Baby Boom و Gen-X می توانند شامل نوزادان، فرزندان جوان، نوجوان و بزرگسال، شوهر شوهر، عمو، عمه، خاله، پسرعمو، نوه، پدربزرگ و مادربزرگ و حتی پدربزرگ و مادربزرگ و نوه باشد. تعطیلات مربوط به سنت ها، روابط، خانواده ها، با هم بودن و جشن گرفتن است. به ندرت حال و هوای طلاق و تعطیلات به عنوان جشن به تصویر کشیده می شود. برعکس، هوای نگرانی در مورد مدیریت و هدایت روابط و سنت ها در طول تعطیلات می تواند مانند ابری شوم بر اعضای خانواده فرود آید که طوفانی سیل آسا را ​​پیش بینی می کند.

سوالات زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفت:

• چگونه به سنت های خانوادگی خود ادامه دهیم؟
• آیا وقتی پدر و مادر پسرعموها هم راستا باشند – یکی با مامان و دیگری با بابا – و با هم صحبت نکنند، بابا هنوز هم یک خانه شیرینی زنجبیلی در روز شنبه با پسرعموها خواهد داشت؟
• آیا مامان حاضر است با نوه های معمولی اش که شیرینی پزی می کند، وقتی اینقدر افسرده است، جمع شود؟
• آیا وقتی پدربزرگ و مادربزرگ ما از دست پدر عصبانی هستند و پدربزرگ و مادربزرگ ما از دست مامان عصبانی هستند، می توانند با یکدیگر صمیمانه رفتار کنند؟
• کودکان بزرگسالی که خواهر و برادر ندارند نگران این هستند که چگونه وقت خود را بین هر یک از والدین تقسیم کنند، وقتی والدین دوستانه نیستند. آیا باید صبح کریسمس با مادر و بعد از ظهر با پدر وقت بگذرانند؟ آنها اغلب نگران این هستند که یکی از والدین در زمانی که آنها برای گذراندن وقت با دیگری خود را ترک می کنند تنها بماند.
• یا شاید مامان شخص مهم دیگری دارد که فرزندان خردسال و بزرگسال او را مسئول مرگ خانواده خود می دانند. آنها نمی خواهند تعطیلات را با او به اشتراک بگذارند. آیا خوب است که به مادر بگوییم که مایلند تعطیلات را تنها با او بگذرانند؟
• من به استراحت نیاز دارم و می خواهم امسال از همه خانواده ام دور باشم. خوبه؟

گزینه هایی برای این خانواده ها

علی‌رغم چالش‌ها، کودکان خردسال و بزرگسال اغلب انعطاف‌پذیری قابل توجهی در مواجهه با طلاق از خود نشان می‌دهند. آن‌ها راه‌هایی برای پیمایش پویایی‌های پیچیده خانواده پیدا می‌کنند، حتی زمانی که احساس می‌شود خطوط نبرد کشیده شده‌اند. این انعطاف‌پذیری می‌تواند امید و اطمینان را برای والدین و اعضای خانواده بزرگ ایجاد کند.

بچه های کوچک اغلب می گویند: “من به اندازه کافی به همه عشق می ورزم. بیایید دو روز شکرگزاری، کریسمس، هانوکا یا کوانزااس، یکی در خانه مادربزرگ و دیگری در خانه پدربزرگ داشته باشیم. یا اگر در حال حاضر همدیگر را دوست ندارند، می توانند به خانه ما بیایند. خانه در زمان های مختلف ساده است! گاهی اوقات، والدین موافق هستند. سازماندهی لازم دارد، اما ممکن است اتفاق بیفتد.

در هسته آنها، تعطیلات مربوط به روابط خانوادگی است، نه فقط سنت ها. کودکان بزرگسال می توانند زمان خود را بین خانه هر یک از والدین در روزهای مشابه یا متفاوت تقسیم کنند. خانواده ها می توانند سنت های جدیدی را ایجاد کنند و در عین حال روابط خود را حفظ کنند و حس خوش بینی را برای آینده ارائه دهند.

کودکان بزرگسال نیز می توانند با میزبانی جشن ها در خانه های خود، اوضاع را به عهده بگیرند. آنها می توانند مرزهای مشخصی را تعیین کنند، از همه اعضای خانواده دعوت کنند تا اگر می توانند مدنی باشند، و مؤدبانه از کسانی که نمی توانند از حضور در آن خودداری کنند. این توانمندسازی می تواند گام مهمی در روند درمان باشد.

غم و اندوه همراه همیشگی طلاق است

طلاق ضررهای زیادی را به همراه دارد، و مهم است که آنها را بپذیریم و غمگین کنیم. اعضای خانواده اغلب احساساتی مانند “هرگز” زیادی وجود دارد. ما هرگز دیگر در خانه خانواده خود نخواهیم بود، پدر و مادر دیگر هرگز در یک اتاق با ما اعضای خانواده نخواهند بود، در جشن غسل تعمید، فارغ التحصیلی و ازدواج. شناخت این آسیب ها بخش مهمی از روند بهبودی است.

همچنین برای شفا، پذیرش واقعیت طلاق بسیار مهم است. نظام خانواده، متشکل از سه یا چهار نسل، در حال سازماندهی مجدد است، شاید به زیرمجموعه های منحصر به فرد نظام خانواده سابق. گاهی اوقات، خانواده‌هایی که طلاق را تجربه می‌کنند، می‌توانند سیستم خانواده خود را گسترش دهند تا همه را شامل شود، مانند افراد مهم مادر و پدر و نوه‌هایشان، که تنها پس از سوگواری و بهبودی اتفاق می‌افتد. زمان می برد، گاهی اوقات زمان زیادی.

اگر اعضای خانواده متاثر از طلاق خاکستری باور داشته باشند که آنچه برای خانواده آنها اتفاق می افتد مشکلی است که باید حل شود، نه نبردی که باید پیروز شود، امید، شفا و حتی خوشبختی در آینده وجود دارد.

© 2024 Carol R. Hughes، Ph.D., LMFT