کریس می گوید: “تمایز بین آتش سوزی های واقعی و” سر و صدای تصادفی “در محیط یک چالش بود. “ما مجبور شدیم تعیین كنیم كه از کجا می توان خط را بین آنچه كه آتش واقعی در مقابل مواردی مانند مسائل مربوط به سنسور یا پیکسل های نادرست است ، ترسیم كنیم.” تهیه یک راه حل علمی عملی نیاز به مقادیر گسترده ای از آزمایش و پالایش دارد. آنها حتی یک هواپیما را با سنسورها بارگذاری کردند تا با پیشرفت خود آزمایش کنند. اریکا برند ، یکی از مدیران پروژه Firesat می گوید: “اولین باری که از هواپیما استفاده کردیم ، یکی از اعضای تیم ما در حیاط خلوت او یک باربیکیو و یک آتش سوزی را روشن کرد تا بتوانیم هواپیما را پرواز کنیم و آن را آزمایش کنیم.” “و سنسورها توانستند آن را انتخاب کنند.”

آماده شدن برای راه اندازی – و آینده

در زمان این مصاحبه ها ، اولین ماهواره Firesat به تازگی به سایت پرتاب SpaceX رسیده بود.

و درست دیروز ، اعضای تیم تحقیقاتی Google به عنوان موشک – و ماهواره – به آسمان برخورد کردند. اریکا می گوید: “از آنجا که تاریخ های پرتاب بسیار حرکت می کنند ، به جای اینکه یک پرواز را رزرو کنیم ، تصور می کردیم که همه آنها را ملاقات می کنیم و رانندگی می کنیم.” “ما آن را” برنامه کاروان مینی بوس نامیدیم. ” در حالی که از دیدن تلاش های خود هیجان زده می شوند ، آنها مشتاق تر هستند که ببینند چگونه آتش نشانان و پاسخ دهندگان اضطراری از Firesat استفاده می کنند تا سریعتر و مؤثرتر واکنش نشان دهند.

و تصویر بزرگ ، Firesat به پیشرفت علوم پایه آتش سوزی کمک می کند. داده های ماهواره ای به سوابق تاریخی جهانی گسترش آتش کمک می کند تا دانشمندان بتوانند بهتر از رفتار آتش سوزی مدل سازی و درک کنند. ژولیت می گوید: “Firesat چیزی بیش از یک ابزار واکنش اضطراری نیست.” “این همچنین ابزاری باورنکردنی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است. واقعاً زیباست که صورت فلکی به کاهش تغییرات آب و هوایی کمک می کند – ضمن اینکه به آن پاسخ می دهد.”