کونامی در حال حاضر دستش پر است. بازسازی های امیدوارکننده ای از هر دو دارد سایلنت هیل ۲ و Metal Gear Solid 3: Snake Eater در دست ساخت است، اما اینها تنها بازی های آینده ناشر نیستند. در سال‌های اخیر، کونامی تلاش‌های انتشاراتی خود را برای گنجاندن عناوین اصلی از استودیوهای کوچک احیا کرده است (به تابستان امسال مراجعه کنید. CYGNI: همه اسلحه ها در حال شعله ور شدن هستند). دو غول آینده آن نباید یکی از آن پروژه های کوچکتر را تحت الشعاع قرار دهند: تحویل با تمام هزینه.

عنوان اولین بازی Far Out Games یک قصیده بی نظم از بازی های کلاسیک Grand Theft Auto است (به ویژه GTA 2)، اما با طنز ساده تر. داستان در آمریکای جایگزین دهه 1950 اتفاق می‌افتد، جایی که پسر مزرعه‌دار، وینستون گرین، به‌عنوان یک تحویل‌دهنده با یک وانت تراست شغلی پیدا می‌کند. همه چیز به اندازه کافی آسان به نظر می رسد، به جز این واقعیت که همه چیز در شهر آرام سنت مونیک می تواند نابود شود.

من 90 دقیقه اول را دمو کردم تحویل به هر قیمتی در یک رویداد پیش‌نمایش اخیر کونامی و خندان از آنجا دور شد. در حال حاضر در حال شکل گیری است تا یک کمدی خودرویی منحصر به فرد سرگرم کننده از اشتباهات باشد. اگر بتواند به افزایش خلاقیت‌هایی که قبلاً دیده‌ام، ادامه دهد، Far Out Games می‌تواند موفقیتی در مقیاس کوچک داشته باشد.

تحویل ویژه

تحویل به هر قیمتی یک بازی رانندگی از بالا به پایین است که در آن بازیکنان باید به طور فزاینده ای در سراسر شهر در یک کامیون ضرب و شتم تحویل های عجیب و غریب انجام دهند. اگر کمی آشنا به نظر می رسد، به این دلیل است که این نسخه بسیار بزرگتر از یک موفقیت ویروسی کوچک است. قبل از تشکیل استودیو، تعدادی از اعضای تیم Far Out Games نسخه ای از آن را ایجاد کردند تحویل به هر قیمتی به عنوان یک بازی دانشجویی آنها آن را به صورت رایگان در itch.io منتشر کردند، جایی که مورد توجه PC Gamer قرار گرفت. آن ضربه مطبوعاتی منجر به گفتگو با Konami شد که یک نسخه توسعه یافته را روشن کرد. در حالی که اصلی تحویل به هر قیمتی (اکنون به عنوان فهرست شده است مرد تحویل دهنده) یک بازی آرکید سریع بود، این یک ماجراجویی بیش از 10 ساعت با تمرکز روایی بیشتر و ماموریت های دست ساز است.

دمو من زمانی شروع می شود که وینستون گرین یک آگهی رادیویی قدیمی برای شرکتی به نام We Deliver را می شنود. آنها در حال استخدام یک راننده هستند، بنابراین او به دفاتر آنها می رود تا متوجه شود که یک آگهی قدیمی شنیده است. با این حال، شرکت به او فرصت و یک وانت می دهد تا کار را امتحان کند. هر چند این کار آسانی نیست. وینستون باید کارهای کاملاً پوچ را انجام دهد که رانندگی را به نبردی خنده دار با فیزیک تبدیل می کند.

در اولین ماموریتم باید یک جعبه آتش بازی را در تخت کامیونم حمل کنم. به محض اینکه پایم را روی گاز می گذارم، همه جهنم می شکند. در حالی که من رانندگی می کنم، آتش بازی از پشت شروع به تیراندازی می کند و ماشین ها جلوی من منفجر می شوند. برای اجتناب از آنها، و همچنین آتش بازی های سرگردان که می تواند به ماشین من آسیب برساند، باید منحرف شوم. ماموریت بلافاصله شادی آشفته را برجسته می کند تحویل به هر قیمتی: همه چیز تخریب پذیر است. من می توانم هر ساختمانی را که به 100 قطعه فرو می ریزد، بشکنم. وقتی ماشین من آسیب می بیند، ببینید سپر جلوی آن به آرامی مچاله می شود. در نهایت یک چرخ را گم می کنم و شروع به سر خوردن از روی سنگفرش می کنم. من حتی می‌توانم با عابران پیاده برخورد کنم و بدن‌های آن‌ها را به حالت عروسکی در سراسر صفحه بفرستم. این یک شورش است.

همه اینها در سراسر دمو من تشدید می شود. ماموریت بعدی من تخت کامیونم را پر از هندوانه هایی می کرد که برای چرخیدن در شهر نیاز داشتم. من باید 20 تا را با خیال راحت به مقصد برسانم – اما فیزیک برنامه دیگری داشت. همانطور که من رانندگی می کنم، خربزه ها به دور تخت کامیون من می پرند و اگر بیش از حد بی پروا منحرف شوم بیرون می ریزند. این تنها چیزی نیست که می تواند ماموریت من را خراب کند. هر وقت به عابر پیاده برخورد می کنم، این احتمال وجود دارد که عصبانی شوند و به کامیون حمله کنند. وقتی یک شهروند عصبانی شروع به ضربه زدن به کامیون من می کند و ناخواسته هندوانه ها را بیرون می زند، باید یک فرار دقیق اما سریع انجام دهم. این یک سکانس کمدی پرتنش است، مانند نسخه‌ای از آن مزد ترس.

جذابیت اینجاست که سنت مونیک یک جعبه ماسه ای غیرقابل پیش بینی است که مستعد حوادث اضطراری است. در یک ماموریت، من باید با یک مارلین زنده در شهر رانندگی کنم. در پشت کامیونم می‌چرخد و باعث می‌شود ماشینم به‌طور غیرمنتظره‌ای به چپ و راست تکان بخورد. باید با راندن در بشکه های غذای ماهی آرامش را حفظ کنم وگرنه باعث شکستن آن می شود. یاد می‌گیرم که وقتی خیلی به رودخانه نزدیک می‌شوم و ماهی گرسنه در آب می‌پرد و مجبورم می‌کند مأموریتم را دوباره شروع کنم، راه سخت را یاد می‌گیرم. وقتی آن نتیجه را برای توسعه‌دهندگان به یاد می‌آورم، در کمال ناباوری می‌خندند. حتی آنها هم از بازی خودشان شگفت زده می شوند.

آن ها هستند تحویل با تمام هزینهبهترین لحظات – آنهایی که به طور طبیعی خنده دارتر از نوشته های هوکی آن هستند. هنوز کارهایی برای انجام دادن در سمت ارائه قبل از راه اندازی وجود دارد. ساختنی که من بازی کردم شامل صداهای بی کیفیت بود که به طرز مشکوکی روباتیک به نظر می رسید. من این احساس را دارم که ممکن است آن‌ها صدای نگهدارنده‌ای بوده باشند (یا حداقل امیدوارم)، بنابراین به نظر می‌رسد که در راه است.

تا زمانی که لبه های ناهموار صاف شوند، کونامی باید چیزی منحصر به فرد در دستان خود داشته باشد. تحویل به هر قیمتی به طرز بازیگوشی نوستالژیک است در حالی که هنوز کاری انجام می دهد که کاملاً مبتکرانه به نظر می رسد. این نوعی چرخش خلاقانه به چپ است که ناشران بزرگ به طور منظم‌تر آن را انجام می‌دادند و به من امیدواری می‌دهد که صنعت دوباره ارزش بازی‌های کوچک‌تر را ببیند.