دیدن چشم انداز دانشکده هایی که با بچه های دبیرستان امروز از طریق لنز وضعیت روبرو هستند ، بسیار آسان است. این مدرسه به وضوح معتبرتر از آن است این که مدرسه ، در حالی که این مدرسه برای بچه های ثروتمند است که می خواهند مهمانی کنند اما این که مدرسه برای ورزشکارانی است که به کلاس های خود اهمیت نمی دهند. برای ده ها سال ، مجلات مانند اخبار و گزارش جهانی ایالات متحده این کلیشه ها را که امروزه به راحتی با رتبه بندی آنلاین و وب سایت های کالج آماده سازی به راحتی قابل تأیید است ، دامن زده اند. این لیست ها این ایده قدیمی را حفظ می کنند که فقط چند ده دانشکده “بهترین” وجود دارد ، با شناخت بیشتر نام ، قدرت دانشگاهی یا قدرت ورزشی نسبت به سایرین. این چه فشارهایی می تواند برای بچه هایی که هر ساله روند درخواست را طی می کنند ، وارد کند؟

باری والش ، که برای دانشکده آموزش و پرورش فارغ التحصیل دانشگاه هاروارد نوشت ، تحقیقاتی را نشان می دهد که “میزان افسردگی ، اضطراب و سوء مصرف مواد در بین نوجوانان مرفه نسبت به سایر گروه های جوانان بیشتر است.” بچه های دبیرستانی متمرکز بر پذیرش کالج می توانند این پیام را دریافت کنند که تنها انتخابی ترین دانشکده ها قابل قبول است. یک مقاله 2021 هاروارد GSE نشان داد که بسیاری از دانشجویان نوجوان در این مورد مشکلات سلامت روانی را تجربه می کنند. آنها ممکن است اشتهای خود را از دست بدهند یا به دلیل نشخواری در مورد نمرات ، عملکرد امتحان AP یا پذیرش در مدرسه ای که والدینشان شایسته آن را شایسته می دانند ، مشکلات خواب را از دست بدهند یا شروع به مشکلات خواب کنند. بعضی از بچه ها معتقدند اگر در مدارس مناسب پذیرفته نشوند ، والدینشان از آنها شرمنده خواهند شد. آنها ممکن است در مورد نحوه گذراندن وقت خود اجباری شوند – مانند تلاش برای استفاده از تعطیلات خود برای کارهای آماده کالج ، به جای استراحت یا گذراندن وقت با دوستان خود.

پذیرش این ناراحت کننده است ، اما گاهی اوقات ، والدین خوب به دلیل القاء این اضطراب در فرزندان خود مقصر هستند. برخی از والدین ، ​​طبق گفته هاروارد GSE در سال 2021 ، ممکن است خود را در مورد این سؤال که آیا نمرات بچه هایشان به اندازه کافی خوب هستند ، وسواس کنند که آنها را به یک کالج با وضعیت بالا تبدیل کنند-یعنی کسی که دارای اعتبار تاریخی یا رتبه های بالایی است. آنها ممکن است فرزندان خود را تحت فشار قرار دهند تا کلاس های چالش برانگیز را بگیرند ، حتی اگر این دوره ها به آنها علاقه نداشته باشند یا با مهارت های آنها مطابقت نداشته باشند. آنها ممکن است بر مزایای پیوستن به کلوپ ها یا جمع آوری مسئولیت های خارج از برنامه ، همه به خاطر برنامه های دانشگاهی خود تأکید کنند. آنها حتی ممکن است پیشنهاد کنند که خوب است که لیست برنامه های فوق برنامه های خود را تزئین کنید یا در مورد تجربیات آنها دروغ بگویند. به عبارت دیگر ، بچه ها تنها کسانی نیستند که با فشار فرهنگی به دنبال “بهترین” تجربه کالج – والدین نیز سر و کار دارند. آنها به همان اندازه فرزندان خود مضطرب شده اند ، اما آن را به روش های مختلف بیان می کنند.

والدین ممکن است این “فشارهای وضعیت” را تجربه کنند که همسایگانشان شروع به لاف زدن در مورد تعداد دانشکده هایی کنند که فرزند خود را پذیرفته اند ، یا ذکر می کنند که فرزندانشان در مدارس انتخاب اول خود تصمیم اولیه پذیرفته شده اند. والدین نسبت به ارزشهای همسالان خود بسیار مستعد هستند ، بلکه به آنها نیز هستند فرض در مورد این مقادیر

ریچارد ویسبور ، مدرس ارشد آموزش و پرورش در دانشگاه هاروارد ، به باری والش گفت: “داده های ما نشان می دهد که وقتی از والدین سؤال می کنید که در پرورش کودک چه چیزی برای آنها مهمتر است ، آنها در اولویت بزرگ کردن یک کودک دلسوز بر روی یک کودک با فرزند بالا قرار دارند.” “اما وقتی از آنها می پرسید که والدین دیگر در جامعه خود اولویت دارند ، آنها می گویند والدین دیگر دستاورد را در اولویت قرار می دهند.”

حتی اگر والدین بتوانند در برابر این فشار همسالان با موفقیت مقاومت کنند ، باید تحت فشار قرار دادن کنترل خود در زندگی فرزندانشان نیز تحمل کنند. از لحظه به دنیا آمدن کودک ، این یک پدر و مادر است که از هر کاری که انجام می دهند مراقب باشید – از همه چیز به معنای واقعی کلمه شروع می شود ، و به تدریج با گذشت سالها ، به تدریج تغییر می یابد. آماده شدن برای اجازه دادن به فرزند خود ، خانه را ترک کرده و به تنهایی زندگی می کند ، یک قدم بزرگ است – و یک تغییر بزرگ ، که معمولاً تمایل به همان اندازه قوی برای حضور و کمک به آن را به همراه می آورد.

برای والدینی مانند اینها ، سخت تلاش می کنند تا در زندگی کودک مرتبط باشند ، مهم است که روش هایی را که این تلاش های خوب و جذاب می تواند اضطراب را بیان کند ، تشخیص دهید. برای مدیریت این نگرانی ها ، چندین تکنیک خوب و خوب ممکن است به شما کمک کند-با درک اصلی که ممکن است شامل تغییر در چشم انداز باشد.

اول و مهمتر از همه ، خود را آموزش دهید تا به احساسات خود توجه کنید. آیا این روزها با کودک خود به همان اندازه رفتار کرده اید؟ آیا با آنها یا با سایر اعضای خانواده تان دلخراش بوده اید؟ آیا شما با سابقه تحصیلی فرزندتان یا تلاش های خارج از برنامه مورد توجه قرار گرفته اید؟ اگر چنین است ، شاید تلاش های صادقانه شما برای کمک به فرزندتان از طریق نگرانی های شما در مورد نتیجه فیلتر شود. شاید شما فرزند خود را از طریق لنزهای تجربه کالج خود یا از طریق تجربه کالج مورد نظر خود که می خواهید مشاهده کنید. شاید شما به نیازهای مبتنی بر وضعیت (ظاهراً) همسالان خود بپردازید. این ممکن است به شما کمک کند تا با کسی در مورد آن صحبت کنید و موضوعاتی را که شما را آزار می دهد یا بیشترین اضطراب خود را برانگیخته می کند ، شناسایی کنید. انجام این کار باعث می شود که هنگام مطرح شدن این مسائل ، با دقت بیشتری پاسخ دهید. به عنوان مثال ، اگر فهمیدید که فرزند شما در رویکرد خود به برنامه های دانشگاهی بسیار جزئیات ندارد ، و شما شخصاً می دانید که این به شما کمک می کند تا هرچه بیشتر اطلاعات را در مورد هر مدرسه بیاموزید ، بهتر می توانید خود را آماده کنید تا کودک خود را به هر برنامه پاسخ دهد که از نظر شما متفاوت باشد.

سعی کنید به یاد داشته باشید که جستجوی کالج در نظر گرفته شده است تا مکانی را پیدا کند که متناسب با فرزند شما باشد – این امکان را به آنها می دهد تا در حین ملاقات با افرادی که ممکن است در زندگی خود مهم شوند ، رشد و کشف کنند. این بدان معنی است که متوقف کردن تمرکز روی مدرسه ای که افراد دیگر آن را “خوب” یا “معتبر” می دانند ، ضروری است و به جای آن به نیازهای فرزندتان می پردازند – و تفکر “همه یا هیچ چیز” را کاهش می دهند. به عبارت دیگر ، با فرض اینکه فرزند شما به “بهترین” مدرسه نیاز دارد ، راهی برای تأیید این است که فقط یک مدرسه “بهترین” وجود دارد ، نه یک دانشکده یا گروهی از دانشکده ها که برای فرزند شما بهترین خواهد بود.

و لطفا ، سعی کنید راه هایی برای کاهش تمایل به پذیرش کالج یا رتبه بندی کالج مورد نظر فرزندتان به عنوان معیار ارزش آنها پیدا کنید. این ممکن است آشکار به نظر برسد ، اما اگر چنین است ، از خود بپرسید که آیا تا به حال از کالج به عنوان یک مدرسه “خوب” یاد کرده اید – و با این کار ، دلالت بر این دارد که دانشکده ها می توانند به مواردی که “خوب” هستند و آنهایی که نیستند تقسیم شود. سعی کنید در مورد آنچه در مورد هر دانشکده خوب است و اینکه چگونه ممکن است هر یک از آنها متناسب با نیازهای فرزند شما باشد فکر کنید.

هنگامی که با بچه های دبیرستانی خود صحبت می کنید ، حتماً موضوعاتی را مطرح کنید که مربوط به حال آنها باشد ، نه فقط آینده آنها: تسلیم شدن در مورد پذیرش کالج می تواند پویا والدین و فرزند شما را برای آن مسئله محدود کند. به یاد بیاورید که چقدر به فرزندان خود در کل افراد اهمیت می دهید ، نه فقط برای نمرات آنها. سعی کنید این زمان از زندگی خود را به عنوان فرصتی ببینید تا فرزند خود را در مسیر بزرگسالی بهتر بشناسید. شما این فرصت را خواهید داشت که به آنها کمک کنید تا ارزشهای در حال توسعه خود را به همراه امیدها و آرزوهایشان برای آینده کشف کنند. در حال حاضر زمان آن است که به فرزندان خود کمک کنیم تا بینش بیشتری در مورد نوع بزرگسالانی که به نظر می رسد بدست آورند.