بیایید واقعی باشیم: برنامه های دوستیابی ملاقات با کسی را آسانتر می کنند. با چند شیر آب ، می توانید از طریق مسابقات بالقوه ، از طریق ایموجی ها و حتی یک تاریخ را برنامه ریزی کنید – همه در حالی که منتظر قهوه خود هستید. اما در حالی که این دنیای خوشحال کننده گزینه های بیشتری به ما می دهد ، همچنین مجموعه ای کاملاً جدید از مشکلات را ایجاد می کند که هیچ کس واقعاً به ما هشدار نداد.

مطمئناً ، فناوری به ما دسترسی بیشتری می دهد ، اما مسافتی را نیز به ما می دهد. هنگامی که اتصال به BIOS سرپوشیده ، سلفی های فیلتر شده و برچسب های شوخ کاهش می یابد ، به راحتی می توان فراموش کرد که ما سعی می کنیم با افراد واقعی آشنا شویم ، نه فقط آواتارهای دیجیتال.

بنابراین ، چالش های واقعی قدمت در دنیای دیجیتال چیست؟

کشیدن مهارت های اجتماعی را جایگزین کرده است

هنگامی که شما عادت دارید شرکای بالقوه مانند شما یک سرویس جریان را مرور کنید (“این یکی نیست … بعدی … شاید …”) ، به راحتی می توان فراموش کرد که شیمی واقعی با یک علامت سبز درخشان همراه نیست. برنامه های دوستیابی می توانند باعث شود افراد احساس کنند که فقط یک گزینه در یک ترکیب بی پایان هستند ، که باعث می شود در واقع با کسی ملاقات کنید و تلاش کنید – اختیاری باشد.

در حقیقت ، حدود 75 درصد از افراد (صرف نظر از سن یا جنس) از برنامه های دوست یابی احساس سوزاندن و ناامید می کنند. چرا؟ از آنجا که کشیدن همیشه ترجمه نمی شود. شبح آسانتر از مکالمه ناخوشایند است. در پشت یک صفحه نمایش از رد خطر در زندگی واقعی.

و راحتی؟ با هزینه ای می آید. این می تواند ما را در مکالمه واقعی زنگ بزند. می دانید ، نوعی که چهره به چهره اتفاق می افتد ، با تماس چشمی به جای ایموجی ها.

دریافت آنلاین آسانتر از آفلاین است

برخی از افراد با برنامه های دوست یابی مانند یک سبک زندگی رفتار می کنند. آنها وقتی حوصله خود را می کشند می چرخند. آنها مطابقت دارند اما هرگز پیام نمی دهند. یا آنها هفته ها و بدون قصد ملاقات حضوری گپ می زنند. چرا؟ از آنجا که ماندن آنلاین احساس امنیت بیشتری می کند. هیچ صحبت کوچک و ناخوشایندی وجود ندارد. بدون خطر رد. بدون تعهد

این فقط یک عجیب و غریب شخصی نیست بلکه به یک هنجار فرهنگی تبدیل می شود. روانشناس رفتاری دکتر جس کاربینو ، که به عنوان یک جامعه شناس برای تیندر و Bumble کار می کرد ، خاطرنشان کرد: بسیاری از کاربران حتی به دنبال خرما نیستند. آنها به دنبال اعتبار سنجی هستند. یک ضربه دوپامین. کسی که بگوید ، “شما جذاب هستید” ، حتی اگر هرگز فراتر از آن نباشد. با این حال ، او خاطرنشان می کند که وقتی افراد به صورت آنلاین ملاقات می کنند ، آنها به همان اندازه متعهد به دوستیابی آفلاین هستند زیرا در نهایت آنها می توانند با شخص در آن طرف “راست کشیدن” صحبت کنند.

هرچه بیشتر به برنامه های دوست یابی برای برآورده کردن این نیاز وابسته باشیم ، با انگیزه کمتری برای ایجاد روابط واقعی زندگی می کنیم. ما در یک حلقه گیر می کنیم – سازگاری ، گپ زدن ، محو شدن – و خودمان را متقاعد می کنیم که این دقیقاً همان چیزی است که دوست یابی مدرن به نظر می رسد. اما آیا واقعاً دوستیابی است ، یا فقط معاشقه دیجیتال با بن بست؟

اتصالات را نمی توان الگوریتمی مهندسی کرد

الگوریتم ها قدرتمند هستند. آنها می توانند با سلیقه موسیقی شما ، ترجیحات قد و حتی نوع شخصیت مایرز-بریگز مطابقت داشته باشند. اما آنها نمی توانند پیش بینی کنند که آیا کسی به شوخی های بد شما می خندد یا در طی یک روز سخت با شما می نشیند.

برنامه های دوستیابی سعی در بهینه سازی شیمی دارند ، اما شیمی ریاضی نیست. این مسخره تر از آن است. این انرژی عصبی قبل از بوسه اول است. اینگونه است که وقتی سفارش شام شما را به هم ریخته است ، واکنش نشان می دهد. این چیزهای ناگفته ای است که نمی توانید برای آن نمایش دهید.

هرچه بیشتر سعی کنیم عشق را در یک فیلتر جستجو قرار دهیم ، بیشتر خطر از دست دادن جادوی غیر منتظره خواهیم داشت. روابط در DMS رونق نمی گیرد. آنها از طریق تجربیات مشترک ، آسیب پذیری متقابل و ارتباط چهره به چهره رشد می کنند-همه چیزهایی که یک برنامه نمی تواند تکرار کند.

با این کار چه می کنیم؟

من می خواهم واضح باشم: برنامه های دوستیابی شر نیستند. آنها به میلیون ها نفر کمک کرده اند که عشق ، روابط و ارتباطات واقعی را پیدا کنند. اما اگر ما مراقب نباشیم ، آنها همچنین می توانند ما را به ظرافت ، تلاش و نوع ارتباطی که نیاز به بیش از یک ضربه تند وشدید زدن دارد ، بی حس کنند.

اگر احساس سوزاندن کرده اید ، سعی کنید استراحت کنید. از یک دوست بخواهید شما را تنظیم کند. به یک رویداد انفرادی بروید و فقط مکالمه را شروع کنید ، نه به این دلیل که تضمین می شود به چیزی منجر شود ، بلکه به این دلیل که ارزش شما بیش از یک الگوریتمی بله یا خیر است.

زیرا در پایان روز ، عشق ممکن است آنلاین باشد ، اما شما هنوز در دنیای واقعی زندگی می کنید.