برای شفاف بودن ، من یک درهم و برهم هستم. در حقیقت ، یکی از دو عکس که این مقاله را نشان می دهد آشفتگی من است. این حتی اگر من دو منطقه بزرگ برای کار در خانه خود دارم – یکی اتاق آفتاب/صبحانه در طبقه اصلی است. دیگری یک اتاق مهمان در طبقه بالا است. هر دو از انجام کارهای من بی نظیر هستند. هنگام خواندن آمار درصد آمریکایی هایی که به هم ریخته اند ، به نظر می رسد که من شرکت خوبی دارم: 25-67 ٪ اعتراف می کنم که این مشکل را دارند. این پادزهر به ماری کوندو باعث شد که تعجب کنم که به معنای درهم و برهمی چیست.

درهم و برهمی چیست؟

درهم و برهمی در حال جمع آوری موارد بی شماری است و منجر به فضاهای بی نظم و بی نظم می شود. این یک مسئله رایج در جامعه مدرن است و میلیون ها نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد. این پدیده فراتر می رود و صرفاً از زیربنای روانی و رفتاری عمیق تر می شود.

حقایق روانشناختی پنهان در پشت درهم و برهم

تجمع درهم و برهمی اغلب می تواند به عوامل روانشناختی ، عادات فرهنگی و رفتار مصرف گرایانه نسبت داده شود. یکی از جنبه های مهم روانشناختی دلبستگی عاطفی است. ما غالباً دلبستگی های عاطفی قوی به دارایی ها را تشکیل می دهیم ، و آنها را با ارزش احساساتی که از دفع جلوگیری می کند ، تحریک می کنیم. اشیاء ممکن است نمادی از خاطرات ، روابط یا هویت باشد ، تصمیمات پیچیده ای را در مورد دور انداختن آنها.
علاوه بر این ، الگوهای رفتاری مصرف کننده به طور قابل توجهی به درهم و برهمی کمک می کند. افزایش مصرف گرایی جامعه ، که ناشی از تبلیغات و انتظارات اجتماعی است ، منجر به خریدهای مکرر و خرید می شود و باعث ایجاد شرایطی برای درهم و برهمی می شود. به تعویق انداختن و عدم پذیرش ، درهم و برهمی را تشدید می کند ، زیرا افراد به تأخیر می اندازند که سازماندهی یا دفع موارد غیر ضروری را به تأخیر بیندازد.

تأثیرات فرهنگی همچنین نگرش به درهم و برهمی را شکل می دهد. به عنوان مثال ، فرهنگ هایی که بر رونق مادی به عنوان سمبل موفقیت و ثبات تأکید می کنند ، ممکن است سهواً رفتارهای تجمع را تشویق کنند. بنابراین ، درهم و برهمی از یک تعامل پیچیده از عوامل عاطفی ، شناختی ، اجتماعی و فرهنگی پدید می آید.

در حالی که درهم و برهمی می تواند یک نتیجه خوش خیم از سبک زندگی شلوغ باشد ، اما اغلب نشانگر موضوعات اساسی روانی یا عاطفی است. در موارد شدید ، درهم و برهمی مزمن ممکن است حاکی از اختلال احتراق اجباری باشد ، شرایطی که در DSM-5 شناخته شده است که با مشکل مداوم از بین بردن دارایی به دلیل نیاز درک شده برای نجات آنها ، و در نتیجه تجمع بیش از حد و پریشانی قابل توجه است.

اثرات روانشناختی درهم و برهمی بر درهم و برهم

اثرات روانشناختی درهم و برهمی در ادبیات علمی به طور گسترده ای ثبت شده است. درهم و برهمی به طور مداوم با افزایش استرس ، اضطراب و کاهش عملکرد شناختی مرتبط بوده است. زنانی که در خانه های به هم ریخته زندگی می کنند ، سطح کورتیزول را افزایش می دهند ، یک هورمون استرس ، یک واکنش فیزیولوژیکی روشن به محیط های درهم ریخته نشان می دهد. این نشان می دهد که درهم و برهمی به طور مستقیم بر پاسخ های استرس تأثیر می گذارد و در صورت پایدار بودن در طول زمان ، به شرایط مزمن مربوط به استرس کمک می کند.

علاوه بر این ، درهم و برهمی به طور قابل توجهی بر عملکردهای شناختی ، اختلال در توجه ، تمرکز و بهره وری تأثیر می گذارد. تحقیقات علوم اعصاب نشان می دهد که مغز انسان به طور مداوم محرکهای بینایی را پردازش می کند و فضاهای درهم ریخته محرک های بیش از حد را نشان می دهد که منابع شناختی را تحت الشعاع قرار می دهد. چنین تحریک بیش از حد می تواند منجر به خستگی روانی و کاهش کارایی شود و بر عملکرد روزانه و عملکرد وظیفه تأثیر منفی بگذارد.

عواقب عاطفی درهم و برهمی نیز قابل توجه است. درهم و برهمی مداوم ممکن است باعث ایجاد احساس گناه ، شرمساری و شرم شود ، به ویژه هنگامی که افراد معیارهای اجتماعی مرتب سازی را درونی می کنند. این احساسات می تواند باعث کاهش عزت نفس ، تداوم رفتارهای اجتناب و تشدید تجمع درهم و برهمی شود. در موارد شدید ، درهم و برهمی می تواند افراد را از نظر اجتماعی منزوی کند ، زیرا شرمساری در مورد خانه های به هم ریخته ، تعاملات اجتماعی را دلسرد می کند و به تنهایی و عقب نشینی اجتماعی کمک می کند.

وقتی چیزها به دست می آید: خط بین درهم و برهمی و احتکار

درک تمایز بین درهم و برهمی و احتکار برای شناسایی دقیق ، مدیریت و ارائه پشتیبانی یا درمان مناسب برای افرادی که این رفتارها را نشان می دهند بسیار مهم است. در حالی که آنها ممکن است از نظر سطحی مشابه به نظر برسند – هر دو در نتیجه محیط های پر از مواردی که ممکن است مانع عملکرد طبیعی شود – محرک های روانشناختی ، ویژگی ها و نتایج درهم و برهمی در مقابل احتکار بسیار متفاوت است.

درهم و برهمی ها به طور معمول از عدم سازماندهی خود احساس ناراحتی یا خفیف ناراحت می کنند و اغلب ابراز تمایل به فروپاشی می کنند ، حتی اگر ممکن است با یافتن زمان یا روش هایی برای انجام این کار تلاش کنند. درهم و برهمی به طور معمول منجر به اختلال شدید زندگی روزمره نمی شود یا خطرات قابل توجهی در مورد سلامتی یا ایمنی ایجاد می کند.

در مقابل ، اختلال احتکار یک وضعیت روانی شناخته شده است که در کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی طبقه بندی شده است (DSM-5). احتکار با مشکل مداوم از بین بردن دارایی ها ، صرف نظر از ارزش واقعی آنها ، به دلیل نیاز درک شده برای نجات آنها و پریشانی مرتبط با دور انداختن آنها مشخص می شود. افراد مبتلا به اختلال احتکار غالباً دلبستگی های عاطفی شدید به وسایل خود ایجاد می کنند و یا از فکر از دست دادن آنها اضطراب یا ترس بی نظیری احساس می کنند. در نتیجه ، فضاهای زندگی آنها به شدت پر ازدحام ، غالباً خطرناک ، مانع فعالیت های روزانه مانند پخت و پز ، تمیز کردن ، خواب یا حتی حرکت آزادانه در خانه های خود می شود. احتکار می تواند منجر به اختلال اساسی در عملکرد شخصی ، اجتماعی و شغلی شود و اغلب با خطراتی مانند افزایش خطرات آتش سوزی ، مسائل مربوط به بهداشت و انزوای اجتماعی همراه است.

علاوه بر این ، اختلال احتکار با عوامل روانشناختی عمیق تر مانند اضطراب ، افسردگی ، صفات وسواسی-اجباری و تجربیات آسیب زا همراه است. درمان معمولاً شامل مداخلات روانشناختی مانند درمان شناختی-رفتاری برای رسیدگی به عوامل روانشناختی اساسی و ارائه راهکارهای عملی برای مدیریت اموال است.

به طور خلاصه ، در حالی که درهم و برهمی و احتکار به عنوان تجمع بیش از حد موارد آشکار می شود ، درهم و برهمی در درجه اول یک مسئله سازمانی با حداقل پریشانی روانی است. در مقابل ، احتکار یک اختلال روانی قابل توجهی است که نیاز به مداخله هدفمند و پشتیبانی درمانی دارد.

به طور خلاصه

درهم و برهمی عمیقاً با افزایش استرس ، کاهش عملکرد شناختی و تحریک حالات عاطفی منفی ، بر بهزیستی روانشناختی تأثیر می گذارد. در حالی که متداول و به ظاهر بی ضرر ، درهم و برهمی مزمن ، غالباً حاکی از مبارزات روانی یا عاطفی ، از جمله اضطراب ، افسردگی و رفتارهای اجباری است. شناخت درهم و برهمی به عنوان یک علامت و نه صرفاً یک عادت ، در پرداختن به علل ریشه آن ، بهبود سلامت روان و تقویت محیط های زندگی سالم تر و پربارتر بسیار مهم است.

صعود از آوار

کاهش درهم و برهمی شامل استراتژی های عمدی است که باعث ایجاد نظم ، وضوح و راحتی روانی می شود. درهم و برهمی صرفاً یک مسئله زیبایی شناختی نیست-این به طور قابل توجهی بر بهزیستی عاطفی ، بهره وری و کیفیت کلی زندگی تأثیر می گذارد. با اجرای مراحل عملی و قابل کنترل ، افراد می توانند درهم و برهمی را کاهش دهند و محیط هایی را برای وضوح ذهنی و صلح ایجاد کنند.

یک روش مؤثر ، اتخاذ جلسات decluttering سازگار است. زمان بندی منظم زمان – شاید هفتگی یا ماهانه – برای ارزیابی مجدد وسایل کمک می کند تا از تجمع بیش از حد درهم و برهمی جلوگیری شود. این قوام عادات پاکیزگی و نظم را تقویت می کند ، به تدریج زندگی عاری از درهم و برهمی را در کارهای روزمره تعبیه می کند. جلسات منظم همچنین به افراد کمک می کند تا از دارایی ها آگاه باشند ، و فقط مواردی را که در خدمت کارکردهای عملی هستند یا شادی معنی دار دارند ، حفظ می کنند.

روش چهار جعبه یک رویکرد ساختاری و تعیین کننده برای مرتب سازی وسایل را ارائه می دهد. به وضوح برچسب زدن جعبه ها به عنوان “نگه داشتن” ، “اهدا” ، “زباله” و “جابجایی” تصمیم گیری را ساده تر می کند ، تردید و بی احتیاطی عاطفی را کاهش می دهد. این عمل فرایند سازمان را ساده می کند و استرس عاطفی را که اغلب با فروپاشی همراه است ، به حداقل می رساند. صریح بودن این سیستم اقدامات فوری را تسهیل می کند و باعث می شود که کاهش دهنده کمتر دلهره آور و قابل دستیابی باشد.

آیا به آن احتیاج دارید؟

مصرف ذهن آگاهانه به طور قابل توجهی محدود می شود. قبل از دستیابی به موارد جدید ، ضرورت ، عملی و ارزش بلند مدت را به طور انتقادی ارزیابی کنید. این رویکرد آگاهانه رفتار خرید تحریک آمیز را برطرف می کند – یکی از مشارکت کنندگان اصلی در تجمع درهم و برهمی. مصرف ذهن آگاهانه زندگی عمدی را تقویت می کند و به افراد کمک می کند تا فقط در دارایی های معنی دار ، مفید و شادی سرمایه گذاری کنند و از این طریق طبیعتاً رشد درهم و برهمی را محدود می کنند.

پرداختن به دلبستگی عاطفی در تجزیه مؤثر بسیار مهم است. غالباً روابط عاطفی با دارایی ها موانعی را برای رها کردن ایجاد می کند و باعث تجمع درهم و برهمی می شود. تصدیق و تأمل در مورد این دلبستگی ها – شاید از طریق روزنامه نگاری ، بحث و یا درمان – افراد را به ارزش نمادین و عملی متمایز می کنند. استراتژی هایی مانند گرفتن عکس از اشیاء احساساتی یا انتخاب موارد نماینده کوچکتر می تواند بدون نیاز به ذخیره بیش از حد جسمی ، اهمیت عاطفی را حفظ کند.

سرانجام ، تقویت مثبت عادات پایدار فروپاشی را تشویق می کند. تجلیل از دستاوردهای افزایشی ، هرچند کوچک ، انگیزه را تقویت می کند و خودکارآمدی را تقویت می کند. تصدیق مثبت ، تجزیه را از یک کار سخت و طاقت فرسا به یک عمل پاداش دهنده و تحقق بخش تبدیل می کند.