بررسی چگونگی مرگ افراد بر اثر خودکشی می تواند به اندازه درک دلیل آن مهم باشد. فاقد وزن مطالعه وجودی است – آلبر کامو از خودکشی به عنوان «یک مشکل واقعاً جدی فلسفی» یاد می کند (1) در حالی که هملت شکسپیر این سؤال را مطرح می کند که در قلب خودکشی قرار دارد: «بودن یا نبودن». در عین حال، مطالعه روش‌های مورد استفاده در خودکشی از مزایای مشخصی برخوردار است. در حالی که ممکن است هرگز دقیقاً ندانیم چرا یک فرد جان خود را می گیرد، اما می توانیم با اطمینان تقریباً 100 درصد روش مورد استفاده را تعیین کنیم. شلیک گلوله، سم، حلق آویز کردن، پریدن، غرق شدن، چاقو زدن، بریدن – هر کدام غیر قابل انکار هستند.

در سراسر جهان، روش اصلی خودکشی حلق آویز کردن است. مردم همیشه به سلاح گرم، مواد مخدر، وسیله نقلیه موتوری یا محل پرش دسترسی ندارند، اما می توانند تقریباً از هر چیزی طناب دار بسازند. در چین، جایی که آفت کش ها به راحتی برای اهداف کشاورزی در دسترس هستند، سم بهترین انتخاب است. در نروژ که توسط آب احاطه شده است، تعداد نامتناسبی از مردم با غرق شدن خود را می کشند. در سریلانکا محبوب ترین روش پریدن به داخل چاه بود تا اینکه لوله کشی داخلی معرفی شد و چاه ها منسوخ شدند. در حال حاضر روش پیشرو مسمومیت با آفت کش ها است.(2)

انتخاب روش به ندرت تصادفی است. معمولاً به وسیله ای که بیشتر در دسترس است مربوط می شود. افسران پلیس همیشه به خود شلیک می کنند زیرا به سلاح گرم دسترسی دارند. پزشکان تمایل به مصرف بیش از حد دارند زیرا می توانند مقادیر کشنده دارو را به راحتی بدست آورند. زندانیان خود را حلق آویز می کنند زیرا تنها وسیله ای که در دسترس آنها است ملحفه، پیراهن و بند کفش است.

در نوامبر روحجورج هاو کلت به سه مرگ اشاره کرد: یک مرد با پریدن در خمره آبجو خود را کشت، مرد دوم خود را در اتاق آزمایش در ارتفاع بالا قفل کرد و مرد سوم مقابل یک غلتک بخار دراز کشید. هر کدام غیرعادی بود، اما وقتی فهمید که مرد اول آبجو، نفر دوم تکنسین نیروی هوایی و نفر سوم کارگر ساختمانی است، ابزار قابل توضیح بود. آنها دسترسی آماده به وسایل داشتند.

یک زن 47 ساله به کلت گفت: «برای اینکه بفهمیم چطور می‌خواهی خودت را بکشی، انرژی زیادی لازم است.» آن زن گزینه های مختلفی را در نظر گرفت، از پریدن از روی پشت بام گرفته تا تیراندازی به خود، اخراج هر یک از آنها به این دلیل که مرگ قطعی نبود یا نمی خواست برای دیگران آشفتگی ایجاد کند. او در نهایت ماشینش را دور از خانه اش پارک کرد و مونوکسید کربن را استنشاق کرد. وقتی پلیس صبح روز بعد او را پیدا کرد – بیهوش اما زنده در کیسه خواب، با شلنگ جاروبرقی که به لوله اگزوز ماشینش وصل شده بود – او را به سرعت به بیمارستان منتقل کردند و دوباره زنده شد.

پس از آن، او گفت: «به این فکر می‌کردم که چه چیزی برای دیگران آسان‌تر است. البته اگر زندگی می‌کردم، آسان‌ترین کار ممکن بود.» (3)

آن سکستون همچنین به مونوکسید کربن متوسل شد و در سال 1974 در سن 45 سالگی خودکشی کرد. چندین سال قبل از مرگش شعری با عنوان “خواستن مردن” نوشت. حاوی این سطور است: «خودکشی زبان خاصی دارد. آنها مانند نجارها می خواهند بدانند کدام ابزار. آنها هرگز نمی پرسند چرا ساختن.» (4)

اگر شما یا کسی که دوستش دارید به خودکشی فکر می‌کنید، فوراً به دنبال کمک باشید. برای کمک 24/7 برای خط ملی پیشگیری از خودکشی، 988 را شماره گیری کنید، یا با ارسال پیامک به TALK به 741741 با خط متن بحران تماس بگیرید. برای یافتن یک درمانگر در نزدیکی خود، به دایرکتوری درمان روانشناسی امروز مراجعه کنید.