مدیریت یک کودک بالغ می تواند یک تجربه چالش برانگیز و از لحاظ احساسی خسته کننده برای والدین باشد. چه درخواست‌های بی‌پایان برای حمایت مالی، رفتار ویژه یا امتناع از قبول مسئولیت اعمالشان باشد، این موقعیت‌ها می‌توانند به سرعت به خشم تبدیل شوند و پویایی کل خانواده را تحت فشار قرار دهند. اما امیدی وجود دارد – با اعمال مرزهای روشن، تقویت احترام متقابل و آموزش مسئولیت پذیری، می توانید کنترل رابطه خود را به دست آورید و به هدایت فرزندتان به سوی بلوغ کمک کنید.

من سه راهبرد اثبات شده را با مشتریان خود برای مدیریت فرزندان بزرگسال شایسته خود، همراه با مثال‌های واقعی که این تاکتیک‌های اقدام را برجسته می‌کنند، برجسته می‌کنم.

1. مرزهای واضح تعیین کنید و به آنها بچسبید

تعیین مرزهای محکم یکی از مؤثرترین ابزارها برای برخورد با یک کودک بالغ است. اغلب، استحقاق از فقدان محدودیت‌ها رشد می‌کند، جایی که والدین مکرراً تسلیم خواسته‌ها یا بهانه‌هایی برای رفتار بد می‌شوند. با تعریف واضح اینکه چه چیزی قابل قبول است و چه چیزی غیرقابل قبول است، از رفاه خود محافظت می کنید و درس ارزشمندی در مورد احترام به فرزندتان می آموزید.

مثال: پسر کاترین، خاویر، 25 ساله بود و با وجود اینکه می توانست از خانه خارج شود، همچنان در خانه زندگی می کرد. او از مشارکت در کارهای خانه امتناع می کرد، دائماً پول می خواست و هیچ برنامه ای برای یافتن شغل ثابت نداشت. کاترین به عقب خم شد تا درخواست های خاویر را برآورده کند، احساس بی احترامی و تخلیه عاطفی می کرد. بالاخره متوجه شد که بس است.

کاترین با خاویر نشست و به او گفت که دو ماه فرصت دارد تا شغلی پیدا کند، کرایه خانه را پرداخت کند یا از خانه خارج شود. در کمال تعجب، خاویر ابتدا او را متهم کرد که به او اهمیت نمی دهد. اما کاترین محکم ایستاد و با آرامش مرزهای جدید خود را تکرار کرد. در عرض یک ماه، خاویر شروع به کار پاره وقت کرد و در نهایت مسئولیت بیشتری برای زندگی خود به عهده گرفت. آسان نبود، اما مرزهای واضح کاترین پویایی را تغییر داد.

نکته کلیدی در اینجا ثبات است. من با بسیاری از والدین صحبت کرده ام که توپ قوام را رها کرده اند. این والدین ناخواسته به فرزندان بزرگسال خود تأکید می کنند که اصرار بر خواسته ها نتیجه می دهد. هنگام تعیین حد و مرز، بسیار مهم است که وقتی کودک بزرگسال شما عقب رانده است، تسلیم نشوید. اگرچه این ممکن است در ابتدا باعث ایجاد اصطکاک شود، اما در دراز مدت باعث ایجاد یک رابطه سالم تر و متعادل تر می شود.

2. مسئولیت پذیری را تشویق کنید، نه وابستگی

بسیاری از کودکان بالغ فاقد مسئولیت پذیری هستند و بر این باورند که بدون ارائه چیزی در مقابل، حق حمایت دارند. تشویق فرزندتان به پذیرش مسئولیت اعمال و تصمیماتش به شکستن طرز فکر استحقاق کمک می کند. همانطور که به مشتریان مربیگری والدین خود اشاره می کنم، این بدان معنا نیست که شما به طور کامل از آنها حمایت نمی کنید، بلکه اطمینان می دهید که کمک شما به جای وابستگی، استقلال را تقویت می کند.

مثال: اما، دختر تونی و لانا، 28 ساله بود و دائماً برای کمک مالی به آنها متکی بود. اِما خواه پرداخت صورتحساب های کارت اعتباری، اجاره، یا سایر هزینه هایش باشد، به نظر نمی رسید که اما هرگز پولش را مدیریت نمی کرد و همیشه بهانه ای داشت که چرا تقصیر شخص دیگری است. تونی و لانا متوجه شدند که با نجات دادن اما، تصمیمات مالی ضعیف او را ممکن می سازند.

آنها تصمیم گرفتند که اما را بنشینند و توضیح دهند که از این به بعد دیگر قبض های او را پرداخت نخواهند کرد. درعوض، آنها به او پیشنهاد دادند که در تهیه بودجه به او کمک کنند و او را به یک مشاور مالی معرفی کردند تا عادات پولی بهتری را به او بیاموزد. اما در ابتدا مقاوم بود، اما به زودی متوجه شد که باید انتخاب های بهتری انجام دهد. با گذشت زمان، اما رابطه سالم تری با پول برقرار کرد و از والدینش انتظار نداشت که مشکلات او را حل کنند.

تونی و لانا به اِما اجازه دادند تا مهارت های زندگی ارزشمندی را با تغییر از رفتار توانمند به تقویت مسئولیت پذیری بیاموزد. در حالی که ممکن است اجازه دادن به کودک بالغ شما عواقب اعمال خود را ناخوشایند باشد، اما در درازمدت به رشد او کمک می کند.

3. الگوی احترام متقابل و تعیین عواقب

استحقاق اغلب در محیطی رشد می کند که احترام یک طرفه است. اگر فرزند بالغ شما به شما بی احترامی می کند یا از محبت شما سوء استفاده می کند، باید رفتاری را که از او انتظار دارید الگو برداری کنید. این شامل عدم تحمل رفتارهای بی ادبانه یا حق طلبانه و تعیین عواقب در هنگام عبور از مرزها می شود.

مثال: پسر 30 ساله پاتریشیا، اتان، مدام او را مورد سرزنش قرار می‌داد که او به خواسته‌اش نمی‌رسید. او انتظار داشت هر زمان که به کمک نیاز داشت همه چیز را رها کند و اگر نمی توانست او را به مادر بدی متهم می کرد. پاتریشیا احساس می کرد در یک پویایی سمی گرفتار شده است که در آن نیازهای عاطفی او نادیده گرفته شده است. پس از شرکت در یک کارگاه آموزشی، او متوجه شد که باید به ایتان بیاموزد که احترام یک خیابان دو طرفه است. دفعه بعد که اتان سرزنش کرد، پاتریشیا با آرامش به او گفت که دیگر تحمل نمی کند که با او اینطور صحبت شود و از گفتگو کنار رفت. او توضیح داد که تا ایتان نتواند با احترام با او صحبت کند، نمی تواند به او کمک کند. این زمان طول کشید، اما در نهایت، اتان شروع به رفتار مهربانانه‌تر با پاتریشیا کرد و فهمید که رابطه آنها تنها در صورت وجود احترام متقابل مؤثر خواهد بود.

ایجاد عواقب برای رفتار بی احترامی در موقعیت هایی مانند پاتریشیا بسیار مهم است. با الگوبرداری از احترام و اعمال عواقب، فضایی ایجاد می کنید که در آن کودک بزرگسال شما یاد می گیرد که اعمالش تأثیرات واقعی دارد.

نتیجه گیری

مدیریت یک کودک بالغ بدون شک چالش برانگیز است، اما با تعیین مرزهای واضح، تشویق مسئولیت پذیری و الگوبرداری از احترام متقابل، می توانید یک خانواده سالم تر و محترمانه تر ایجاد کنید. این استراتژی ها مستلزم زمان و ثبات است، اما شما و فرزندتان را قادر می سازد تا رابطه ای مبتنی بر احترام، مسئولیت و مراقبت متقابل ایجاد کنید. به یاد داشته باشید، هدف تنبیه فرزندتان نیست، بلکه هدایت او به سوی بزرگسالی به گونه ای است که استقلال و رشد شخصی را تقویت کند.

برای پیدا کردن یک درمانگر در نزدیکی خود، به فهرست درمان روانشناسی امروز مراجعه کنید.