ژانر جنایی مدت‌هاست که توسط مردانی که کارهای بد انجام می‌دهند تسلط داشته است. به بهترین فیلم های جنایی تاریخ فکر کنید – دوستان خوب، پالپ فیکشن، اتصال فرانسوی – و متوجه خواهید شد که چقدر همگن هستند. اگرچه آنها لزوماً فرمول‌گرا نیستند، اما از یک الگو پیروی می‌کنند، و این الگویی است که در آن مردان بد به‌طور خطرناکی زندگی می‌کنند، به اوج‌های غبطه‌انگیز می‌رسند و در نهایت دچار سقوط‌های عظیم می‌شوند. گاهی اوقات، ما ریشه می‌گیریم که آنها برنده شوند، هر چقدر که ممکن است اعمالشان اشتباه باشد بعد از ظهر روز سگ. مواقع دیگر، ما مجذوب سفرهای آنها می شویم بدون اینکه هرگز با آنها همدلی کنیم، مانند در پدرخوانده. هر رویکردی که در پیش بگیریم، یک فیلم جنایی اغلب جذاب و جذاب است. با این حال، بهترین آنها قابل تامل و هوشمند هستند و هیچ فیلم جنایی در دهه گذشته بیشتر از درام جنایی لورن اسکافاریا در سال 2019 نبوده است. هاستلرها.

بر اساس مقاله جسیکا پرسلر در سال 2018 Hustlers at Scores، فیلم حول محور گروهی از رقصنده های شهر نیویورک است که شروع به مصرف مواد مخدر از مشتریان برجسته خود، از جمله مدیران عامل و معامله گران سهام، و حداکثر کردن کارت های اعتباری خود می کنند. با بازی گروهی به رهبری کنستانس وو و جنیفر لوپز بهترین حرفه ای، هاستلرها زمانی که در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو 2019 به نمایش درآمد، هوای تازه‌ای داشت. موفقیت تجاری در پی داشت و فیلم در مقابل بودجه تولید 20 میلیون دلاری به فروش 157 میلیون دلاری دست پیدا کرد که آن را به یکی از بزرگترین داستان های موفقیت غیر MCU در سال 2019 تبدیل کرد. در آن زمان، هاستلرها به عنوان یکی از بهترین فیلم های سال و موفقیتی در کارنامه اسکافاریا، لوپز و وو معرفی شد. اکنون، پنج سال بعد، بسیار آسان است که آن را نه تنها به‌عنوان یک دستاورد بزرگ دراماتیک، بلکه بهترین فیلم جنایی دهه 2010 ببینیم که نحوه تماشای چنین داستان‌هایی را در پرده بزرگ بازتعریف کرد.

چارچوب بندی مجدد جرم و جنایت

هاستلرها تمرکز اصلی دوروتی، مستعار Destiny (کنستانس وو)، یک رقصنده جوان ساکن نیویورک است که در حال تلاش برای تامین هزینه های زندگی در حالی که از مادربزرگش حمایت می کند. دستینی بلندپرواز، اما نه به ویژه مدبر، به زودی تحت حمایت رامونا وگا (لوپز)، برهنگ ساز برتر باشگاه می شود. آنها با هم یک تیم جهنمی می سازند و تا زمانی که بحران مالی سال 2008 رخ می دهد و آنها را بیکار می کند، در رده ها بالا می روند. مدتی بعد، این دو دوباره به هم متصل می‌شوند و Destiny بخشی از نقشه جدید رامونا می‌شود: او به همراه دو متحد جوان جدید، به مردان ثروتمند مواد مخدر می‌کشد، آنها را تا باشگاه همراهی می‌کند و کارت‌های اعتباری آنها را به حداکثر می‌رساند. هیچ کس چیزی نمی گوید زیرا فشار دادن این موضوع به معنای اعتراف به فرارهای شبانه آنها است. با این حال، هیچ چیز خوب برای همیشه باقی نمی ماند، و زنان به زودی خود را در اعماق سوراخی که خودشان ساخته اند می بینند.

شجاع و با طراوت جدی، هاستلرها تمام تلاش خود را می کند تا مطمئن شود که شما با این شخصیت ها همدلی می کنید – سرنوشت یک مادربزرگ دارد که باید از او مراقبت کند، رامونا یک مادر مجرد است که از یک نوجوان حمایت می کند، و دو بازیکن جوان عملیات، مرسدس (ککه پالمر) و آنابل (لیلی راینهارت) هستند. عجیب‌تر و بی‌گناه‌تر از آن چیزی که آنها اعتراف می‌کنند. کلید ساختن هاستلرها با این حال، منحصر به فرد، تمایل آن به نشان دادن زنان در پست ترین و زشت ترین آنهاست. هیچ کس در اینجا کامل نیست، و در پایان روز، اینها هنوز هم جنایتکارانی هستند که همه انواع مردان را هدف قرار می دهند.

صداقت قابل توجهی وجود دارد هاستلرها که به ندرت در سایر فیلم های جنایی یا زنانه یافت می شود. اسکافاریا به راحتی می توانست این زنان را قربانی کند. با این حال، نویسنده و کارگردان کاملاً هوشمندانه این موضوع را زیر و رو می‌کند: رامونا به خاطر شرایطش ساخته شده است، اما به خاطر آنها به دنبال یک حرفه جنایی نمی‌رود. در عوض، او این کار را انجام می دهد زیرا می خواهد و در آن خوب است.

هاستلرها به زنانش اجازه می‌دهد جاه‌طلب، بی‌رحم، پرشور، آتشین، عصبانی، ناامید، و بی‌پایان متقاعدکننده باشند – جنایتکارانی که دل‌های طلایی ندارند. اما با پیتزا و شهامت کم. این رویکرد قدردانی را آسان تر می کند هاستلرها هم به عنوان یک فیلم جنایی و هم به عنوان یک وسیله نقلیه تحت رهبری زنان. نه از آن زمان تلما و لوئیز اگر شخصیت‌های جنایتکار زن با چنین جسارت و عدم خویشتن داری خشمگینی به تصویر کشیده شده بودند.

سیستم تقلب شده است

مثل همه بهترین فیلم های جنایی، هاستلرها چیزی برای گفتن در مورد خود جنایت دارد، چرا اتفاق می‌افتد، چرا جذاب است، و چرا نمی‌تواند دوام بیاورد. رامونا در طی یک سخنرانی پرشور، در حالی که تلاش می‌کند Destiny را متقاعد کند تا به کلاهبرداری‌هایش بپیوندد، از او می‌خواهد که «مثل این بچه‌های وال استریت فکر کند،» که میلیون‌ها درآمد کسب می‌کنند در حالی که بسیاری دیگر حتی نمی‌توانند با وقار بازنشسته شوند. هاستلرها خشم و خستگی بسیاری را که بلافاصله پس از بحران مالی 2008 احساس کردند، با استفاده از رامونای لوپز برای بیان افکار و نارضایتی هزاران، شاید حتی میلیون‌ها نفر، به تصویر می‌کشد.

در طرف مقابل طیف، هاستلرها در مشاهدات و نتیجه گیری های خود در مورد ماهیت جرم و اینکه چرا یک نهاد ذاتاً معیوب است که سرنوشت آن شکست است، زیرک است. جاه طلبی باعث جاه طلبی می شود و هر چه افراد بیشتر درگیر شوند، مشکلات بیشتری به وجود می آید. با وجود تمام عیب ها و تدبیرشان، هیچ یک از این زنان شرور نیستند. آنها حتی به خودی خود بی رحم یا خطرناک نیستند، و وقتی با عواقب واقعی اعمال خود مواجه می شوند، نمی توانند فروتن شوند و در مسیر خود تجدید نظر کنند. برخلاف بسیاری از فیلم‌های جنایی دیگر، که به نظر می‌رسد بازیگران اصلی در این تجارت خائنانه به دنیا آمده‌اند، زنان در هاستلرها انسان های واقعی و قابل ارتباط هستند. آنها بخشی از مافیایی نیستند که اجساد را در کنار ماهی ها قرار می دهند. جهنم، آنها حتی یک توری ایمنی ندارند. جنایت به شدت آسان است و همانطور که مشخص است رهایی از آن بسیار آسان است، البته به روش های نه چندان خوشایند.

شاید همینطور باشد هاستلرهاهوشمندانه ترین مشاهده بخشی از Destiny و Ramona هستند که می‌دانند این شیطنت‌ها هم نشانه یک بیماری بزرگ‌تر و هم راه‌حل کوتاه‌مدت یک مشکل طولانی‌مدت است. با این حال، نه اجتناب ناپذیر است و نه جذابیت آن همیشگی است. هر نوری در نهایت کمرنگ می‌شود و جنایت برای وجود داشتن توجیهی نیاز دارد، به‌ویژه در درون روان آدمی. در هاستلرها، در کفاره توانمندی وجود دارد و درک جنایات خود می تواند به همان اندازه که احساس ارتکاب آنها و پاداش هایی که به وجود می آورد، تحسین برانگیز باشد.

جنایتی که قبلاً سابقه نداشته است

نکات مثبت بی شماری وجود دارد هاستلرها: کارگردانی شیک و مطمئن اسکافاریا، استفاده هوشمندانه از روایت‌های در حال تغییر، جذابیت بصری غیرقابل انکار، و بهترین عملکرد حرفه‌ای جنیفر لوپز که شایسته دریافت اسکار است – پس از گذشت این سال‌ها، انزجار او از اسکار هنوز هم وجود دارد. در سطح فنی، روایی و احساسی، هاستلرها با بیشتر فیلم های جنایی دهه 2010 بی نظیر است، تنها چند فیلم دیگر – خشن ترین سال و سنگهای تراش نخوردهبه عنوان مثال – نزدیک شدن به آن.

با این حال، بزرگ ترین نقطه قوت فیلم به تمایل آن برای مقابله با خشونت و بی شرمانه بودن متکی است. مثل قهرمانان خاردارش، هاستلرها یک فیلم حریصانه است: به همان اندازه که مشتاق تحسین و درک شماست، توجه شما را می طلبد. در زمانی که فیلم‌های جنایی به رهبری زنان یا فانتزی‌های فراری بودند که با الماس و لباس پوشیده شده بودند (با نگاه کردن به شما، اوشن 8) یا کمدی‌های بی‌معنا و بی‌معنی که بیشتر از آن که مفرح باشند، نفرت‌انگیز بودند (هستلبه عنوان مثال) هاستلرها جرأت کرد بدون از دست دادن ارتباط عاطفی و ارزش سرگرمی محض که مردم به خاطر آن به سینما می روند، تهاجمی و تحریک آمیز باشد.

در زمانی که سینما بسیار در مرحله تکاملی قرار دارد، ما به فیلم‌های بیشتری مانند این نیاز داریم هاستلرها که ما را مجبور می کند با جنبه های دشوارتر انسانیت خود روبرو شویم بدون اینکه ما را به خاطر این کار مصلوب کنند. به هر حال، ممکن است در همه ما یک جنایتکار وجود داشته باشد، و چه کسی دوست ندارد خود را در صفحه بزرگ نمایش دهد؟

هاستلرها در دسترس است پخش در Hulu.