شوهر سارا آن هفته برای سومین بار در محل کار خود ظاهر شد. با ورود او ، همکارانش یخ زدند. سارا به سمت او هجوم آورد و با اضطراب از او خواست تا ترک شود. او اصرار داشت: “اینجا نیست.”

شوهرش او را با یک “shh” تیز خاموش کرد و انگشت خود را از صورتش نشان داد. با از بین بردن عینک آفتابی خود ، چشمانش با تهدید غیرقابل توصیف به او ثابت شد – پیامی که همه حاضران می توانند آن را بخوانند.

هیچ کس حرکت نکرد. هیچ کس مداخله نکرد.

مدیر سارا احساس قدرت و ترس کرد. برای لحظه ای ، او مانند سارا احساس می کرد.

هنگامی که خشونت خانگی وارد محیط کار می شود

صحنه هایی مانند این در محل های کار در سراسر کشور آشکار می شود و باعث می شود وقتی که خشونت خانگی از ماندن در خانه خودداری می کند ، مدیران احساس ناتوانی کنند. بر خلاف قربانیان محدود به پویایی روابط پیچیده ، رهبران محل کار هم مسئولیت و هم فرصت پاسخگویی مؤثر را دارند.

هنگامی که یک همسر سوءاستفاده در محل کار ظاهر می شود ، شرایط بسیار متفاوت است و اغلب مدیران را آماده نمی کند. در حالی که پیش بینی هر سناریو غیرممکن است ، سه اصل راهنما می توانند چارچوبی برای پاسخ فراهم کنند ، از هم کارمند هدفمند و هم در محل کار وسیع تر محافظت می کنند.

1. الگوهای کنترل را هنگام حفظ ایمنی مختل کنید

وقتی شوهر سارا وارد محل کار او شد ، او کنترل خود را به محیط حرفه ای خود گسترش می داد. در شرایطی که متجاوزان با دسترسی محدود روبرو هستند ، ممکن است درخواست نعمت هایی مانند اینکه شخصی به کارمند اطلاع دهد یا پیام ها را منتقل کند.

اگرچه موافقت به نظر می رسد مسیر حداقل مقاومت است ، اما نتیجه گیری کنترل آنها را تقویت می کند. هر اقامتگاه به شریک سوءاستفاده پاداش می دهد و تلاشهای آینده را تشویق می کند و محل کار را به یک محیط کنترل شده دیگر تبدیل می کند.

همچنین محافظت از موقعیت کارمند در خانه بسیار مهم است. هنگامی که یک شریک سوءاستفاده ظاهر می شود ، به کارمند اطلاع دهید اما به وضوح ارتباط برقرار کنید که شریک زندگی آنها نمی داند به آنها گفته شده است. این امر باعث ایجاد قابلیت اطمینان قابل قبول می شود و به کارمند این امکان را می دهد تا از لحاظ استراتژیک تصمیم بگیرد که چگونه در خانه پاسخ دهد ، به طور بالقوه خطر قصاص را کاهش می دهد و می تواند به آنها گزینه ای برای غافلگیری در هنگام ذکر شریک زندگی خود در محل کار نشان دهد.

رویکرد دوگانه – با استفاده از تسهیل تماس در هنگام ایجاد قابلیت اطمینان ، چرخه کنترل را بدون افزایش خطر برای کارمند ، قطع می کند.

5. مرزهای ناگسستنی را ایجاد و اجرا کنید

وقتی شوهر سارا با او روبرو شد ، همکاران تردید کردند ، مطمئن نیستند که چگونه اوضاع را برطرف کنند. چنین عدم قطعیت دقیقاً همان چیزی است که سوء استفاده کنندگان از آن سوء استفاده می کنند. مرزهای واضح و مداوم برای ایمنی در محل کار ضروری است.

اگر یک شریک سوءاستفاده در خارج ظاهر شود و از ترک خودداری کند ، مداخله شخص ثالث ، از طریق پلیس یا امنیت ، باید اتوماتیک باشد ، نه اختیاری. متجاوز باید به وضوح آگاه باشد که تلاش های آینده باعث ایجاد فوری شخص ثالث بدون مذاکره خواهد شد.

بسیاری از مکانهای کاری فاقد امنیت قوی هستند و باعث می شود که سوء استفاده کنندگان دسترسی مستقیم داشته باشند ، مانند وضعیت سارا. هنگامی که اتفاق می افتد ، پاسخ باید به همان اندازه محکم باشد. از نظر انتقادی ، هرگز نباید در مورد مشارکت امنیت در حالی که متجاوز آنها حضور دارد ، مشورت کنند. اگرچه به نظر می رسد این امر به آژانس کارمند احترام می گذارد ، اما آنها را وادار می کند که بین صلح فوری در محل کار و قصاص بالقوه در خانه انتخاب کنند.

سازمان ها با ایجاد مشارکت شخص ثالث و خودکار ، سازمان ها این بار را از کارمندان حذف می کنند. این در مورد کاهش استقلال نیست ؛ این در مورد شناخت پویایی قدرت و امتناع از اجازه دادن به محل کار به محلی است که این پویایی ها موفق می شوند.

برای اینکه مرزها مؤثر باشند ، آنها باید یک پیام واحد ارتباط برقرار کنند: محل کار تاکتیک های کنترل توهین آمیز را در خود جای نمی دهد. محدودیت های یک سازمان باید نیرومندتر از پایداری یک متجاوز باشد.

3. اتصالات اساسی جدید را تسهیل کنید

پس از ترک شوهر سارا ، او به اتاق استراحت عقب نشینی کرد و به وضوح متزلزل شد. مانند بسیاری از سوءاستفاده ها ، محل کار وی تنها محیطی بود که می توانست بدون نظارت مداوم به پشتیبانی دسترسی پیدا کند.

سازمان ها نقش مهمی در تأمین منابعی دارند که به کارمندان کمک می کند تا ارتباطات نجات بخش زندگی را ایجاد کنند. درمان مجازی از طریق برنامه های کمک به کارمندان بسیار ارزشمند شده است ، زیرا نیازی به تغییرات آشکار برنامه ای ندارد که ممکن است باعث سوء ظن شود. چنین اتصالات دیجیتالی ضمن حفظ حریم خصوصی ، یک زندگی مهم را فراهم می کند.

در محل های کار بدون چنین منابع ، سازمان ها می توانند مسیرهای ظریف اما در دسترس را برای پشتیبانی ایجاد کنند. با احتیاط اطلاعاتی در مورد منابع خشونت خانگی محلی ، در سرویس بهداشتی یا اتاق های استراحت ، می تواند ارتباطات مهمی را امکان پذیر کند.

در حالی که چنین اتصالی به ندرت مشکل پیچیده سوءاستفاده را فوراً حل می کند ، آنها می توانند اولین قدم های مهم را به سمت ایمنی ایجاد کنند. هر رابطه حمایتی جدید ، انزوا را که متجاوز به آن نیاز دارد تضعیف می کند.

حفظ ایمنی در محل کار

هنگامی که خشونت خانگی وارد محیط کار می شود ، آنچه را که باید یک محیط امن باشد به یک کابوس خانگی تبدیل می کند. شرایط سوءاستفاده نه تنها کارمندان فردی بلکه در کل ایمنی و روحیه در محل کار را تهدید می کند.

با درک پویایی اساسی سوءاستفاده – کنترل ، انزوا و ترس – رهبران می توانند به طور مؤثرتر به خشونت پاسخ دهند. این سه اصل چارچوبی را ارائه می دهد که الگوهای کنترل را مختل می کند ، مرزهای شرکت را که از کارمندان محافظت می کند ، تعیین می کند و اتصالات را برای مبارزه با انزوا تسهیل می کند.

این رویکرد به اطمینان از باقی ماندن محل کار به آنچه باید باشد کمک می کند: مکانی برای ایمنی ، عزت و ارتباط ، حتی اگر روابط شخصی خارج از کار چیزی غیر از امنیت باشد.