عروسک دستی

منبع: Yomare/Pixabay

در این فرهنگ، ما غالباً دستکاری را تلاشی برای سوء استفاده از دیگران با کنترل یا تأثیرگذاری ناعادلانه، فریبکارانه یا ناجوانمردانه می‌دانیم. برای مثال، گاهی اوقات والدین نگران هستند که فرزندانشان آنها را دستکاری می کنند تا از زمان خواب خود بیدار بمانند. “لطفا فقط یک داستان دیگر بخوانید و بعد قول می دهم که بخوابم.” معلمان اغلب نگران هستند که دانش آموزان آنها را دستکاری می کنند تا از انجام کار خود خارج شوند، یا کارفرمایان می ترسند که کارمندان آنها را دستکاری کنند تا کار کمتری انجام دهند یا درآمد بیشتری کسب کنند.

آیا متوجه شده اید که این موقعیت ها چه مشترکاتی دارند؟ در هر مورد، فردی که قدرت و امتیاز بیشتری در یک رابطه دارد، نگران است که فردی که یک نفر پایین است، او را دستکاری کند تا بیشتر برای خودش به دست آورد. به جای اذعان به تفاوت قدرت در رابطه، ما تمایل داریم با دستکاری به گونه‌ای رفتار کنیم که گویی آسیب‌شناسی شدید شخصیت را آشکار می‌کند و اغلب زمینه‌های بین فردی را نادیده می‌گیرد. اگر در اینترنت برای «دستکاری» جستجو کنید، در درجه اول علائم هشداردهنده‌ای خواهید دید که ممکن است نشان دهد کسی در تلاش است شما را دستکاری کند و توصیه‌هایی در مورد ایجاد «مرزهای بهتر» برای محافظت از خودتان.

شکی نیست که دستکاری می تواند تلاشی خطرناک برای گرفتن چیزی از شما باشد که نمی خواهید آن را رها کنید و سزاوار از دست دادن آن نیستید. با این حال، همیشه اینطور نیست. دستکاری همچنین می تواند تنها استراتژی قابل اجرا برای افرادی باشد که به ابزارهای مستقیم تری برای رفع نیازهای خود دسترسی ندارند. اگر فرض کنیم که هر نمونه ای از دستکاری تلاشی برای کنترل یا سوء استفاده از ما باشد، اغلب نیازهای مشروعی را که به صورت غیرمستقیم در قالب دستکاری بیان می شود از دست می دهیم. به عنوان مثال، کودکان کوچک‌تر ممکن است ظرفیت شناختی برای بیان نیازها یا خواسته‌های خود را در قالب کلمات نداشته باشند تا برای والدین خود یک مورد قانع‌کننده برای بیدار ماندن دیرتر بیدار شوند. کودکی که برای یک آهنگ دیگر التماس می کند ممکن است سعی کند از والدین خود سوء استفاده کند، یا ممکن است در مورد چیزی مضطرب باشد و می تواند از کمی زمان بیشتر برای خوابیدن استفاده کند تا به او کمک کند برای خواب آماده شود.

ما در اصل دو انتخاب داریم. اولین گزینه این است که زندگی خود را به شیوه ای محافظت شده زندگی کنیم، پیش بینی کنیم که دیگران سعی خواهند کرد از ما سوء استفاده کنند و با جلوگیری از آسیب رساندن دیگران به ما، بر محافظت از خود تمرکز کنیم. این استراتژی احتمالاً در کاهش دفعات صدمه دیدن شما مؤثر خواهد بود. مشکل این است که اولویت دادن به محافظت از خود به دیگران اجازه می دهد ما را کنترل کنند و ما را به افرادی محافظت شده و مشکوک تبدیل کنند. علاوه بر این، همه ما تمایل داریم هر چیزی را که به دنبالش هستیم پیدا کنیم. همانطور که انیشتین گفت: “شما نمی توانید همزمان از جنگ جلوگیری کنید و برای آن آماده شوید.” اگر شما با سوء ظن در روابط ما رهبری کنید، به احتمال زیاد به همان اندازه از تعاملات عاشقانه واقعی منحرف خواهیم شد که تعاملات خطرناک. دفاع شما به همان اندازه که از شما در برابر آسیب محافظت می کند، بسیاری از تعاملات واقعی را مسدود می کند.

اگر مایلید کمتر محافظت شده و کمتر محافظت کنید، یک جایگزین این است که به دستکاری به عنوان تلاشی برای جلب توجه خود فکر کنید، یک فریاد برای کمک. برای تعیین این تصمیم، از خود بپرسید: “آیا نیاز مشروعی وجود دارد که آنها سعی دارند بیان کنند؟” “آیا آنها راه مستقیم تری برای درخواست آنچه می خواهند یا نیاز دارند دارند، یا این تنها راه است؟” “آیا راه هایی وجود دارد که من ممکن است نشان داده باشم که به درخواست آنها گوش نمی دهم یا نمی پذیرم؟” نقش من در وادار کردن این شخص به این فکر چیست که باید من را دستکاری کند تا به آنچه می خواهد برسد؟

اگر تصمیم می‌گیرید که طرف مقابل در حال تلاش برای برقراری ارتباط با یک نیاز قانونی است، حتی اگر نحوه انجام آن را دوست نداشته باشید، ممکن است به جای اینکه بسته‌تر باشید، در مورد آنچه می‌خواهد به شما بگوید بازتر و کنجکاوتر باشید. ، به جای محافظت و محافظت بیشتر، سخت تر گوش دهید.

گاه به گاه مورد سوء استفاده شخصی یکی از هزینه هایی است که من حاضرم بپردازم تا فردی بازتر و دلسوزتر باشم.

برگرفته از بخشی از پنهان در یک دید ساده: ترس مردان از زنان چگونه روابط صمیمی آنها را شکل می دهد. فشار ماندگار.