[ad_1] جوامع شاهد افزایش نگران کننده نفرت و خشونت به گروه های اقلیت ، از جمله جوامع یهودی بودند. این حوادث می تواند عمیقاً نگران کننده باشد و به طور قابل توجهی بر محیط فوری کودک تأثیر می گذارد. اگر فرزند شما تحت تأثیر خبر حمله ضد ستیزی قر...
[ad_1]
جوامع شاهد افزایش نگران کننده نفرت و خشونت به گروه های اقلیت ، از جمله جوامع یهودی بودند. این حوادث می تواند عمیقاً نگران کننده باشد و به طور قابل توجهی بر محیط فوری کودک تأثیر می گذارد. اگر فرزند شما تحت تأثیر خبر حمله ضد ستیزی قرار گرفته یا شاهد آن بوده است ، نزدیک شدن به گفتگو با همدلی ، مراقبت و صداقت ضروری است. در اینجا آمده است که چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید تا چنین حادثه آسیب زا را پردازش کند ، از بهزیستی عاطفی آنها حمایت کند و آنها را ترغیب کند که نیرویی برای خیر در جامعه باشند.
اگر فرزند شما مستقیماً درگیر این وضعیت بود – مانند حضور در مدرسه مذهبی در حین اعتراض و خرابکاری – ضروری است که شما یک فضای امن برای آنها ایجاد کنید تا احساسات خود را به اشتراک بگذارید. از فرزند خود بپرسید ، “آیا دوست دارید در مورد آنچه در مدرسه مذهبی این هفته اتفاق افتاده صحبت کنید؟” به آنها اجازه دهید احساسات خود را به اشتراک بگذارند ، اما در صورت آماده بودن از آنها برای بحث در مورد این رویداد خودداری کنید.
به عنوان یک والدین ، همچنین مهم است که احساسات خود را به دلیل دلیل به اشتراک بگذارید. این می تواند برای آسیب پذیری مدل فوق العاده مفید باشد. به آنها بگویید که شما نیز از این حادثه شوکه و ناراحت شدید. با به اشتراک گذاشتن احساسات خود ، به فرزند خود می آموزید که احساس ناراحتی یا اضطراب اشکالی ندارد و صحبت کردن در مورد آن بخشی از پردازش احساسات پیچیده است.
اعتبارسنجی احساسات آنها ضروری است. اگر فرزند شما ترسیده یا مضطرب است ، به آنها بگویید که این احساسات انتظار می رود. ممکن است بگویید: “اشکالی ندارد که احساس نگرانی یا ناراحتی کنید.” “طبیعی است که وقتی اتفاق ترسناکی یا ناعادلانه رخ می دهد ، اینگونه احساس کنیم.”
وقتی کودکان احساس شنیدن می کنند ، به احتمال زیاد در مورد تجربیات خود باز هستند. کودکان غالباً ترس یا اضطراب را از بزرگسالان اطراف خود جذب می کنند و بیان باز شما می تواند فضایی امن را برای آنها ایجاد کند تا بتوانند احساسات خود را تصدیق و ابراز کنند.
شاید لازم باشد برای فرزند خود توضیح دهید که این رفتار ضروری نیست ، و همچنین اینگونه نیست که مردم باید با یکدیگر رفتار کنند. “آنچه در خارج از کنیسه اتفاق افتاد اشتباه بود. به عنوان مثال ، “وقتی مردم از نفرت عمل می کنند ، برای ما مهم است که صحبت کنیم ، به کسانی که صدمه دیده اند کمک کنیم و اطمینان حاصل کنیم که همه احساس امنیت و دوست دارند. نفرت جایی در شهر ما ندارد. “
یکی از راه های کمک به کودکان در پردازش رویدادهای آسیب زا ، راهنمایی آنها برای جستجوی “یاران” است – کسانی که برای بهبود امور در مواجهه با ناسازگاری قدم می گذارند. در این حالت ، معلمان ، نگهبانان امنیتی ، افسران پلیس و حتی یک همسایه مهربان که آب را برای شستن رنگ قرمز به عنوان سمبل خشونت به کار می برد ، همه به عنوان یاری خدمت می کردند.
شما می توانید فرزند خود را ترغیب کنید تا در مورد نحوه تغییر این یاران تأمل کند. شما ممکن است بگویید: “افرادی که برای حفظ امنیت شما در آنجا بودند ، یاران بودند.” معلمان ، نگهبان امنیتی و افسران پلیس اطمینان دادند که شما خوب هستید. و آن همسایه که سطل آب را برای تمیز کردن ساختمان آورده است؟ آنها نیز کمک می کردند. ” با تغییر تمرکز به خوبی ، به فرزندتان کمک می کنید تا درک کند که حتی وقتی اتفاق وحشتناکی رخ می دهد ، برخی از افراد در برابر آنچه درست است ایستادگی می کنند.
این امر می تواند برای کودکان انجام شود که پس از یک واقعه آسیب زا کاری سازنده داشته باشند. بحث کنید که چگونه آنها می توانند به امنیت و مهربانی جامعه خود کمک کنند. بپرسید ، “فکر می کنید ما برای کمک به حمایت از جامعه خود چه کاری می توانیم انجام دهیم؟” این که آیا ایستادن به نفرت ، پیوستن به گروه های جامعه ، یا حمایت از افراد آسیب دیده ، تشویق کننده اقدام راهی قدرتمند برای بازیابی مجدد کنترل در یک وضعیت قریب به اتفاق است.
“آیا دوست دارید به من کمک کنید تا یک رویداد را برای بحث در مورد مهربانی در محله ما برنامه ریزی کنم؟ شاید بتوانیم با دیگران در مورد چگونگی ایستادن در برابر نفرت با هم صحبت کنیم. “
همچنین حمایت از احساس امنیت فرزندتان به روشهای ملموس ضروری است. پس از حمله ، فرزند شما ممکن است از بازگشت به یک مدرسه مذهبی یا حضور در فضاهای عمومی احساس عصبی کند. دفعه بعد ، ممکن است بخواهید آنها را به داخل ساختمان پیاده روی کنید ، با روحانیت صحبت کنید و با والدین دیگر ملاقات کنید تا همه احساس کنند که در حمایت خود متحد هستند.
مراقب تغییر در رفتار فرزند خود باشید ، مانند تغییر در اشتها ، مشکل در خواب یا عدم تمایل به ترک خانه. اگر فرزند شما شروع به نمایش این علائم پریشانی کرد ، اطمینان از آنها و پرداختن به ترس آنها مستقیماً ضروری است. به آنها بگویید که شما برای کمک به آنجا خواهید بود و آنها در احساس خود تنها نیستند. جستجوی کمک حرفه ای همیشه گزینه ای است.
سرانجام ، به فرزند خود اطمینان دهید که آنها بخشی از یک جامعه قوی هستند و در تجربه خود تنها نیستند. به آنها یادآوری کنید که بسیاری از افراد جامعه شما متعهد به ایستادن در برابر نفرت هستند. ایجاد ارتباط با خانواده های همفکر ، همسایگان و رهبران جامعه به فرزند شما نشان می دهد که این فاجعه آنها یا جامعه آنها را تعریف نمی کند.
صحبت با فرزند خود در مورد یک حادثه ضد ستیزی در جامعه یا جهان هرگز آسان نیست ، اما این یک گفتگوی مهم است. با اعتبارسنجی احساسات آنها ، اطمینان از آنها از امنیت آنها ، تأکید بر اهمیت ایستادن برای آنچه درست است و به آنها در جستجوی یاران کمک می کند ، می توانید از فرزند خود در پردازش این تجربه آسیب زا حمایت کنید. با هم ، می توانید شروع به بهبودی کنید و به فرزند خود توانمند شوید تا بخشی از آینده ای دلسوزانه تر و فراگیرتر باشد.
[ad_2]
