پدیده عاشقانه سریال «سوجان»| نقاط ضعف و قوتِ سوجان+ سه نسل دریک روایت (بازیگران سوجان)
بررسی سریال «سوجان»، که این شبها از شبکه یک پخش میشود را در اندیشه معاصر بخوانید.
بررسی سریال «سوجان»، که این شبها از شبکه یک پخش میشود را در اندیشه معاصر بخوانید.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، پدیده عاشقانه سریال «سوجان» و نقاط ضعف و قوتِ سوجان را در اندیشه قرن شرح داده ایم و ضمن توضیحاتی درباره سریال سوجان به سه نسل دریک روایت پرداخته ایم و اسامی بازیگران سوجان را در این نوشته آورده ایم؛ از آنجا که سریال عاشقانه، خانوادگی، اجتماعی و تاریخی «سوجان» که روایتگر داستانی در دل تاریخ ایران است، توانسته توجه بسیاری از مخاطبان سیما را به خود جلب کند؛ لازم دیدیم در اندیشه قرن سوجان را بررسی کنیم.
پدیده عاشقانه سریال «سوجان»
این مجموعه زندگی خانوادگی دختری به نام «سوجان» را در بستر حوادث اجتماعی و سیاسی ایران روایت میکند.
مخاطبان، زندگی سوجان را از دوره نوجوانی تا سالمندی تماشا میکنند؛ این داستان که از مقطع زمانی سال ۱۳۱۰ آغاز میشود با روایتهایی از دوران حماسه نهضت جنگل ادامه مییابد و تا سال ۱۳۵۷ فصل اول قصه به پایان میرسد؛ در واقع مخاطبان علاوهبر دیدن وقایع تاریخی و ماجراهای خانوادگی، عاشقانهای پر فراز و نشیب را تماشا میکنند که نگاه جامعه شناسانهای به تحولات سیاسی و اجتماعی ایران در قرن معاصر دارد.
حسین تبریزی، کارگردان سریال، چنین گفته است: قصه ما از مقطع ۱۳۰۰ آغاز میشود. که با روایتهایی از همان دوران ـ حماسه جنگل ـ است و تا دهه ۵۰ و سال ۵۷ به طول میانجامد.
مهدی کریمی، تهیهکننده، هم در توضیح داستان «سوجان» گفته است: در این سریال ما داستانهای سه نسل از یک خانواده را میبینیم. که اینها افراد قابل محله و روستای خودشان هستند و نقش محوری و برجستهای در تحولات این دههها دارند.
نقش مادربزرگ را ثریا قاسمی، مادر را حدیث نیکرو و سوجان را که نوه داستان است غزاله اکرمی بازی میکند.
سریال «سوجان» هر شب حدود ساعت ۲۲ و ۱۵ دقیقه از شبکه اول سیما پخش میشود. تکرار سریال روز بعد ساعت ۱۵ از همین شبکه خواهد بود.
بهزاد فراهانی، سیما تیرانداز، بهنام تشکر و ثریا قاسمی از جمله بازیگران شناخته شده این سریال هستند.
غزاله اکرمی، بیتا عالمی، رها راد، سارا اللهیاری، احسان امانی، مهرداد ضیایی، علی مرادی، مهران ضیغمی، بهادر زمانی، محمدرضا اکبری، رضا توکلی، مهدی صبایی، رامین راستاد، حمیدرضا نعیمی، مهران رجبی، نسرین نکیسا، حدیث نیکرو، ساغر عزیزی، امین چنارانی، نازنین رضوانی، منیره حسین زاده، مرسده جهانی، فرج الله گل سفیدی، مرجان متقی، مهدی مخبری، پریسا دوستی، مرتضی عالم و زهرا جهرمی از دیگر بازیگران این مجموعه جدید تلویزیونی هستند.
بیشترین بخشهای سریال در استان گیلان تصویربرداری شده و حدود ۸۰ نفر از بازیگران بومی و ملی در این مجموعه نقش آفرینی میکنند.
سریال «سوجان» کاری از سیمای مرکز گیلان به سفارش ادارهکل سیمای استانهای صداوسیماست که تصویربرداری آن از دو سال پیش در شهرستان سیاهکل آغاز شد.
جبار آذین، منتقد سینما و تلویزیون، در گفتوگویی به بررسی سریال «سوجان»، که این شبها از شبکه یک پخش میشود، پرداخت.
جبار آذین در ابتدا به ویژگیهای منحصر به فرد این سریال اشاره کرد و گفت: «تاریخ تولید مجموعههای درخشان تلویزیونی در ایران، نشانگر سریالهای عاشقانه و خانوادگی موفقی است که در آنها، هنرآفرینی و توجه به علاقه و سلیقه مخاطب در اولویت قرار داشته است. سریال «سوجان» نیز از جمله این آثار است که توانسته در کنار پرداختن به روابط سلامت عاشقانه در جامعه روستایی، تحولات اجتماعی و فرهنگی زمان خود را به خوبی روایت کند.»
وی افزود: «سوجان» روایتگر عاشقانههایی در دل تاریخ و در بستر مناسبات دوران ارباب و رعیتی است. داستان از زبان بانو، شخصیت اصلی، در دوران پیریاش روایت میشود و در این مسیر، جامعه ایران در حال گذار از سیستم ارباب و رعیتی به سرمایهداری وابسته است. این تغییرات اجتماعی و سیاسی، بستر داستان را شکل میدهد و به خوبی با تحولاتی که در زندگی شخصیتها اتفاق میافتد، همراستا است.»
جبار آذین ادامه داد: ««سوجان» در امتداد دو سریال موفق «از یاد رفته» و «گذر از رنجها» ساخته فریدون حسنپور است که همان نگاه و حال و هوای خاص این کارگردان در آن حفظ شده است. با این که فیلمنامه بازنویسی شده، اما همچنان رنگ و بوی اثر حسنپور در آن مشهود است.»
منتقد سینما و تلویزیون در خصوص تأثیرات موفقیت «سوجان» در میان مخاطبان نیز اظهار داشت: «در این سریال، زنان در کسوتهای مختلف مانند دختر، همسر، مادر و مادربزرگ به خوبی دیده میشوند. سازندگان این سریال توجه ویژهای به مقام و شخصیت زنان داشتهاند و این موضوع از نقاط قوت کار است. کارگردانی حسین تبریزی به خوبی این توجهات را به تصویر کشیده است. در این سریال، شخصیتهای مختلف، بهویژه زنان، با تمام چالشها و دشواریهایی که با آنها روبهرو هستند، بهصورت ملموس و قابل درک پرداخته میشوند.»
وی افزود: «یکی دیگر از امتیازهای «سوجان» پردازش خوب و جذاب شخصیتها است که تماشاگران را از هر نسل با خود همراه میکند. این سریال، با پرداختن به روابط خانوادگی و عاشقانه در دل جامعه روستایی ایران، به مشکلات و چالشهای زندگی روستاییان و ظلم اربابها در این دوران پرداخته و در این مسیر، سه نسل از زنان این خانوادهها را به تصویر میکشد.»
جبار آذین در ادامه به موفقیتهای «سوجان» اشاره کرد و گفت: «سریال «سوجان» به دلیل پرداختن به مقولههای اجتماعی و فرهنگی مهم و توجه به سلیقه و خواستههای مخاطب، به یکی از پدیدههای تلویزیونی امسال تبدیل شده است. با وجود رقابتهای شدید در عرصه تولید سریال، «سوجان» توانسته است نظر مخاطبان و خانوادهها را جلب کند و همچنان در مسیر موفقیت گام بردارد.»
وی همچنین تأکید کرد: «در مقایسه با سریالهای موفق گذشته همچون «پس از باران»، باید گفت که در شرایط کنونی که تعداد زیادی سریال تولید و پخش میشود، اقبال عمومی از «سوجان» واقعاً شایسته توجه است. این سریال با وجود رقبا و تنوع تولیدات، توانسته موفقیتهای چشمگیری را کسب کند.»
جبار آذین در پایان گفت: ««سوجان» با داستانی عاشقانه و اجتماعی در دل تاریخ معاصر ایران، توانسته با هنرمندی و توجه به مولفههای درستی همچون کارگردانی مطلوب و بازیهای مقبول، یک سریال به یادماندنی و جذاب را به مخاطبان خود ارائه دهد که میتواند در تاریخ تلویزیون ایران به یادگار بماند.»
سریال سوجان، جدیدترین اثر تلویزیونی شبکه یک، با داستانی عاشقانه و تاریخی، به دنبال جذب مخاطبان است. این سریال که در ادامهی مجموعه “گیل دخت” پخش میشود، مقطعی از تاریخ ایران را در سالهای ۱۳۱۰ و دهه ۵۰ به تصویر میکشد. اما آیا “سوجان” میتواند موفقیت سریال ماندگار “پس از باران” را تکرار کند؟ در این مقاله، به بررسی داستان، نقاط قوت و ضعف، و واکنش مخاطبان به این سریال میپردازیم.
سریال “سوجان” داستان بانو (ثریا قاسمی) را روایت میکند که برای نوهاش، سوجان، قصهی جوانی خود را بازگو میکند. داستان در روستایی در گیلان اتفاق میافتد و حول محور عشق سوجان به امیر شکل میگیرد. اما خان روستا، به دلیل نداشتن فرزند پسر، تصمیم میگیرد با سوجان ازدواج کند. این اتفاق، باعث فرار سوجان و امیر از روستا و آغاز ماجراجوییهای آنها میشود.
“سوجان” از جهاتی یادآور سریال ماندگار “پس از باران” است. هر دو سریال، داستانی عاشقانه را در بستری تاریخی روایت میکنند و به چالشهای اجتماعی و فرهنگی آن دوران میپردازند. در هر دو سریال، راوی داستان یک زن است و این زاویه دید، به جذابیت و عمق داستان میافزاید. همچنین، فضای روستایی و استفاده از لوکیشنهای زیبا، از دیگر شباهتهای این دو سریال است.
“سوجان” با وجود شباهت به “پس از باران”، ویژگیهای منحصربهفرد خود را نیز دارد. از جمله نقاط قوت این سریال میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تمرکز بر شخصیتهای زن: سریال “سوجان” به خوبی به تجربیات و چالشهای زنان در آن دوران میپردازد و صدای آنها را به گوش مخاطب میرساند.
بازیهای درخشان: بازیگران مجرب و بااستعدادی چون ثریا قاسمی و حمیدرضا نعیمی، به همراه بازیگران جوان و باانرژی، جان تازهای به شخصیتهای داستان بخشیدهاند.
**تصویربرداری زیبا: استفاده از لوکیشنهای زیبا و طبیعت بکر گیلان، به جذابیت بصری سریال افزوده است و تماشای آن را لذتبخشتر میکند.
موسیقی دلنشین: موسیقی متن سریال، با فضای داستان هماهنگی دارد و به تاثیرگذاری بیشتر صحنهها کمک میکند.
در کنار نقاط قوت، “سوجان” با برخی نقاط ضعف نیز مواجه است که میتوانست بهتر باشد:
روایت نامنسجم: رفت و آمد بین زمانهای مختلف در سریال، گاهی اوقات باعث سردرگمی مخاطب میشود و ارتباط با داستان را دشوار میکند.
روند کند داستان: در برخی قسمتها، روند داستان کمی کند است و ممکن است باعث کاهش جذابیت سریال برای برخی تماشاگران شود.
شباهت زیاد به “پس از باران”: اگرچه “سوجان” ویژگیهای خاص خود را دارد، اما شباهت زیاد آن به “پس از باران” ممکن است برای برخی مخاطبان تکراری و کلیشهای به نظر برسد.
واکنش مخاطبان به سریال “سوجان” متفاوت بوده است. برخی از تماشاگران، داستان عاشقانه و فضای نوستالژیک سریال را تحسین کردهاند و آن را یادآور خاطرات شیرین “پس از باران” میدانند. از سوی دیگر، برخی از مخاطبان از روند کند داستان و شباهت زیاد آن به آثار قبلی انتقاد کردهاند.
سریال “سوجان” با تلاش برای ایجاد فضایی نوستالژیک و عاشقانه، سعی در جذب مخاطب دارد. این سریال با وجود نقاط قوت مانند بازیهای درخشان و تصویربرداری زیبا، با چالشهایی در زمینه روایت و روند داستان مواجه است. باید دید که آیا “سوجان” میتواند بر این چالشها غلبه کند و به یک اثر ماندگار در تلویزیون ایران تبدیل شود یا خیر./اندیشه قرن
پایان/*
.
