به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن،وقتی می‌گوییم فطرت کسی چیست، به آن چیزی اشاره داریم که از ابتدا در او وجود دارد و از طبیعت خودش ناشی می‌شود.اما واژه فطرت در لغت به چه معناست؟

فِطرَت یا سِرِشت به نوع آفرینش انسان گفته می‌شود که خدادادی و مادرزاد بوده و بین همه انسان‌ها مشترک است و از طریق تجربه و تعلیم به دست نمی‌آید و از انسان جدایی‌ناپذیر است.

اصطلاح فطرت در فرهنگ اسلامی مختص به انسان است و به امور سرشتی که مشترک میان انسان و حیوان باشد، غریزه می‌گویند. فطرت به دو شاخۀ شناختی و گرایشی تقسیم می‌شود.

از دیدگاه دینی،واژه فطرت به چه معناست؟

از دیدگاه دینی،واژه فطرت به چه معناست؟

شناخت‌های حضوری و بی‌واسطه انسان، قضایای وجدانی، بدیهیات اولیه و قضایایی که استدلال آنها همراهشان است از مهم‌ترین مصادیق شناخت فطری شمرده شده است.

هم‌چنین گرایش انسان به حقیقت‌جویی، قدرت‌خواهی، زیبادوستی(هنر)، محبت ورزیدن به خیر و فضیلت و خلاقیت از مصادیق گرایش فطری می‌باشد.

بر اساس قرآن، شناخت دین و مطابق با روایات اسلامی، گرایش به اصول عقائد اسلامی از مصادیق فطرت هستند. تقریرهای زیادی از برهان فطرت برای اثبات وجود خدا گزارش شده است.

چرا اسلام فطرت را اساس هدایت می‌داند؟

چرا اسلام فطرت را اساس هدایت می‌داند؟

بیشتر احادیث فطرت به اصول عقاید اسلامی همچون معرفت خدا، توحید، نبوت و امامت مربوط می‌شود که در کتاب‌های کافی و من لایحضره الفقیه آمده است.

هم‌چنین مطابق با احادیث فطرت، انسان دارای فطریات اعتقادی، عملی و اخلاقی است. بر اساس برخی روایات فطرت، همه انسان‌ها در آغاز تولد دارای فطرت خدادادی هستندفطرتی که به کمک آن، خدایش را شناخته و او را آفریننده و پروردگار آسمان‌ها و زمین و یگانه می‌داند.

در تعدادی از روایات، شناخت پیامبر و امام نیز از مصادیق فطرت شمرده شده است.بر اساس حدیثی از امام صادق(ع)، فطرت انسان می‌تواند با تربیت نادرست، کارآیی خود را از دست داده و حتی میل به شرک در آن ایجاد شود.

فطری‌بودن معارف پیش‌گفته به این معنا نیست که انسان‌ها از همان آغاز تولد به این معارف توجه دارند.

پایان/*

اندیشه قرن را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.