مهربانی چیست؟ مردم چگونه تصمیم می گیرند که مهربان باشند؟ آیا مهربانی قابل سنجش است؟ و مردم چقدر مهربانند؟

مهربانی را می توان چنین تصور کرد اقدامات در نظر گرفته شده است منفعت دیگران در برخی هزینه به خود – یک مدل ABC از مهربانی.

اعمال محبت آمیز از نظر هزینه ها و منافع متفاوت است. برخی از آنها کم‌هزینه و کم‌منافع هستند (در مسیر رفت‌وآمد خود با کسی صحبت کنید). برخی از آنها کم هزینه و با سود بالا هستند (به کسی کمک کنید از خیابان عبور کند). برخی از آنها پرهزینه و کم سود هستند (اجازه دهید یک همکار تمام اعتبار یک پروژه مشترک را بگیرد). و برخی از آنها پرهزینه و سودمند هستند (فرزندی را به فرزندخواندگی بپذیرید).

تحقیقات قبلی نشان می دهد که افراد هنگام تصمیم گیری برای مهربان بودن، نه تنها هزینه و فایده آن عمل را در نظر می گیرند، بلکه نسبت از هزینه به سود. اگر نسبت هزینه به منفعت کمتر از حد معینی باشد، این عمل را انجام خواهند داد. اکثر مردم مایل به انجام اعمال کم هزینه و با سود بالا هستند اما نه کارهای پرهزینه و کم سود. اما مردم با هم فرق دارند. افراد مهربانتر مایلند هزینه بیشتری را برای ارائه یک مزیت معین بپردازند – به عبارت دیگر، آنها مایلند اعمالی با نسبت هزینه به فایده بالاتر انجام دهند. علاوه بر این، مردم از نسبت متفاوتی برای دریافت‌کنندگان مختلف استفاده می‌کنند – برای مثال، آنها مایلند هزینه بیشتری برای کمک به افرادی که می‌شناسند (خانواده و دوستان) نسبت به افرادی که نمی‌شناسند (غریبه‌ها) بپردازند.

این نسبت را می توان دقیقاً با استفاده از وظایف تقسیم پول اندازه گیری کرد (دلتون و همکاران، 2023). به عنوان مثال، شخصی که مایل به پرداخت هزینه 5 دلار (یا کمتر) برای ارائه منفعت 10 دلاری (یا بیشتر) است، در حال تصمیم گیری با نسبت هزینه به فایده 0.50 است. در حالی که شخصی که مایل به پرداخت هزینه 7.50 دلار (یا کمتر) برای ارائه منفعت 10 دلاری (یا بیشتر) است، تصمیماتی مطابق با نسبت هزینه به فایده 0.75 اتخاذ می کند. این نسبت را می توان به این صورت تعبیر کرد که یک فرد چقدر به دیگران نسبت به خود اهمیت می دهد. نسبت 0.5 به این معنی است که آنها به اندازه ای که به خودشان اهمیت می دهند به دیگران اهمیت می دهند. نسبت نزدیک به صفر نشان می دهد که آنها اصلاً به دیگران اهمیت نمی دهند. نسبت بالای 1 به این معنی است که آنها به دیگران اهمیت می دهند بیشتر بیش از اینکه به خودشان اهمیت بدهند

یک مطالعه با استفاده از این روش نشان داد که افراد به طور متوسط ​​با نسبت های 1.07 برای مادر و پدر، 0.93 برای شرکای عاشقانه، 0.80 برای خواهر و برادر و دوستان، 0.53 برای آشنایان و 0.27 برای غریبه ها تصمیم می گیرند (فورستر و همکاران، 2017).

من و همکارانم می‌خواستیم ببینیم که آیا زمانی که مردم تصمیم می‌گیرند کارهای محبت آمیز روزمره را انجام دهند، همین منطق اعمال می‌شود یا خیر.

برای انجام این کار، ابتدا 4801 نفر هزینه و فایده 385 عمل مهربانی را ارزیابی کردیم و نسبت هزینه به فایده هر یک را محاسبه کردیم (Curry, San Miguel, Wilkinson, & Tunç, 2024). سپس از نمونه ای از این اعمال برای ایجاد استفاده کردیم پرسشنامه مهربانی، که از مردم می پرسد کدام یک از یک سری کارهای چالش برانگیز را برای دیگران انجام می دهند.

یک نسخه از پرسشنامه مهربانی از 8492 نفر در سراسر ایالات متحده پرسیده شد که کدام یک از یک سری از 22 عمل محبت آمیز را برای همسایگان خود در کنار یک کار استاندارد تقسیم پول انجام می دهند (Curry, San Miguel, Wilkinson, & Tunç, 2024). با تجزیه و تحلیل پاسخ‌های آن‌ها – به‌ویژه، با شناسایی نقطه‌ای که در آن از بله به نه گفتن تغییر می‌کنند – توانستیم نسبت زیربنایی را که آن‌ها استفاده می‌کردند شناسایی کنیم و رقم دقیقی از مهربانی آن‌ها – یک «ضریب مهربانی» یا KQ در نظر بگیریم. .

ما متوجه شدیم که KQ افراد به طور مطمئنی بالا بود. میانگین KQ 0.74 بود – به این معنی که مردم به همان اندازه که به خودشان اهمیت می دهند 74 درصد به همسایگان خود اهمیت می دهند. علاوه بر این، ما متوجه شدیم که تصمیمات آنها بسیار با این نسبت سازگار است – اینکه آیا یک عمل بالاتر یا پایین تر از KQ آنها پیش بینی می کند که آیا آنها آن را در 87 درصد مواقع انجام خواهند داد. نتایج برای KQ بسیار شبیه به نتایج کار تقسیم پول بود، که نشان می‌دهد افراد منطق تصمیم‌گیری یکسانی را هم برای سخاوت مالی و هم برای اعمال مهربانانه روزمره به کار می‌گیرند.

دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم KQ یک فرد ثابت است. به عنوان مثال، با بهبود رابطه می تواند تغییر کند. و یکی از راه های بهبود رابطه این است که مهربان تر باشیم. این روش جدید سنجش مهربانی به ما امکان می‌دهد نه تنها پیش‌بینی کنیم که افراد چه کارهای محبت آمیزی انجام می‌دهند، بلکه می‌توانیم کدام اعمال کمی مهربان‌تر را نیز در دسترس آنها قرار دهیم. تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که – در کمال تعجب بسیاری از مردم – مهربان‌تر بودن شما را شادتر می‌کند (Curry et al., 2018; Dunn et al., 2008). در آینده، ما قصد داریم بررسی کنیم که آیا ارائه “اقدامات مهربانانه توصیه شده” سفارشی می تواند KQ آنها را افزایش دهد و آنها را همچنان خوشحال تر کند.

تا آن زمان، می توانید با استفاده از نسخه آنلاین KQ خود را پیدا کنید پرسشنامه مهربانی.