یکی از سخت ترین فصل ها عادت سرگرم کننده نوشتن این بود که “عادت سرگرم کننده خود را به کار بیاورید.” من می توانستم جاده آسان را طی کنم و لیستی از چیزها را برای امتحان کردن ایجاد کردم – منویی از تاکتیک های Trite. “ایده ها” که خواننده را ریسک کمی می کند ، اما در نهایت احتمالاً هرگز توسط کسی به عنوان سرگرمی واقعی به یاد ماندنی نخواهد بود. درعوض ، من راز کوچک کثیف Fun را در معرض دید قرار دادم – که سرگرمی واقعی در کار گاهی اوقات یک چالش است. البته ، این استبشر یکی از بهترین چیزها در مورد سرگرمی این است که تعریف منحصر به فرد ماست.

خنده دار هیچ تفاوتی ندارد. همه ما هنگام طنز ترجیحات مختلفی داریم ، بنابراین آنچه به نظر می رسد خنده دار به یک خطر بودن وحشتناک به دیگری اشتباه نکنید ، در متن مناسب ، گاهی اوقات کمی خنده دار به محل کار ایده خوبی است. اگر کارگروه شرکت کننده در هر طنز ایجاد شده نیز دارای درجه ای از اتصال مشترک و توجه به یکدیگر باشد ، لذت بردن از چیزی مانند یک شوخی خوب راهی عالی برای تقویت اوراق قرضه است. متأسفانه مشکل این است که برخی معتقدند طنز یک تقویت کننده جهانی در محل کار است – و این درست نیست.

وقتی سرگرمی خستگی می شود

متأسفانه ، رهبران برخی از احتمالاً فکر می کنند که برند طنز آنها باعث ایجاد رفاقت خواهد شد. از نظر ظاهری ، کارمندان سرگرمی را به عنوان نوعی عمل سطح نشان می دهند. کمتر کسی می خواهد رئیس را بد جلوه دهد. با این حال ، از نظر درونی ، اغلب کارمندان تلاش مدیر خود را برای طنز به عنوان بی دست و پا ، فریبنده و یا “Worse” به عنوان استرس زا تجربه می کنند.

من اخیراً این خوشبختی را داشتم که از دکتر رندال پترسون ، روانشناس سازمانی دیگر که در مورد تأثیرات شوخی در محل کار تحقیق کرده است ، اطلاعات بیشتری در مورد این پدیده داشته باشم. یافته های او یک واقعیت نگران کننده را نشان می دهد: طنز از Up-Ups خطر قابل توجهی از هدایت دیگران به فرسودگی عاطفی دارد.

چرا؟ زیرا وقتی یک رئیس به یک شوخی می گوید ، بندرت فقط یک شوخی است – این یک نشانه اجتماعی ضمنی است. زیردستان غالباً برای خندیدن احساس فشار می کنند ، نه به این دلیل که این اظهار نظر خنده دار را خنده دار می دانند ، بلکه به این دلیل که نمی خندد مانند یک خطر است. یک انتظار ناگفته وجود دارد: خندیدن در امتداد سیگنال ها توافق نامهبا اشتیاقوت روح تیمی، در حالی که سکوت می تواند به عنوان اشتباه خوانده شود سرپیچی یا انصرافبشر

مشکل: با گذشت زمان ، این پویا می تواند بهزیستی محل کار را از بین ببرد. به جای اینکه یک تقویت کننده روحیه ای سبک باشد ، طنز اجباری به تعهد دیگری تبدیل می شود که انرژی را به جای اینکه دوباره آن را دوباره پر کند ، تخلیه می کند. مانند همه سرگرمی های اجباری ، به ویژه برای کارمندانی که احساس می کنند انتخابی ندارند ، مضر است. تحقیقات نشان می دهد که برای اینکه طنز در محل کار تأثیر مثبتی داشته باشد ، باید فراگیر ، داوطلبانه و متناسب باشد. هنگامی که این شرایط برآورده نشود ، آنچه که در نظر گرفته شده است ، می تواند به سرعت شکل دیگری از خستگی کار شود.

خط خوب بین اتصال و اجبار

کلید این است اختیاریبشر طنز در هنگام ظهور طبیعی به جای تحمیل ، بهتر عمل می کند. اگر شما یک رهبر هستید ، کارمندان شما باید بدون هیچ نتیجه ای احساس راحتی کنند. لحظه ای که خنده به جای خودجوش انتظار می شود ، سرگرم کننده بودن و شروع به عملکرد است.

تحقیقات دکتر پترسون یک تمایز اساسی را برجسته می کند: رهبرانی که خودشان را تحت نظارت خود قرار می دهند ، نسبت به کسانی که شوخی های خود را تصور می کنند ، ارتباطات در محل کار قوی تری ایجاد می کنند. به عبارت دیگر ، بهترین رهبران کسانی نیستند که دائماً شوخی می کنند – آنها کسانی هستند که می توانند اتاق را بخوانیدبشر

هنگامی که طنز به خوبی استفاده می شود ، تنش را تسکین می دهد. یک شوخی به موقع می تواند استرس را خنثی کند ، روحیه را روشن کند و اتصال را تقویت کند. اما طنز با طعم ضعیف – یا طنز که احساس واجب است – برعکس است: این ایجاد می کند تنش وت فاصلهبشر کارمندان نباید تعجب کنند ، “آیا برای ماندن در جایگاه خوب ، باید از این بخندم؟” رفاقت واقعی در محل کار بر روی واکنشهای اجباری ساخته نشده است. این بنا بر اعتماد ، نمایندگی و اصالت ساخته شده است.

یک روز بدون خنده روزی هدر می رود

سرگرمی اجباری هرگز سرگرم کننده نیست و انتظار دارید که تمام وقت از تیم خود بخندید مطمئناً در آن اردوگاه قرار می گیرد. اما ، البته ، یک محل کار عاری از خنده نیز افتضاح است. همانطور که جان کلیز بزرگ گفت ، “خنده نیرویی برای دموکراسی است.” طنز بخش مهمی از تجربه بشر است و برای بسیاری از ما اکثریت (وقتی با زمان اندازه گیری می شود) تجربه انسانی ما در محل کار اتفاق می افتد.

بنابراین ، چگونه رهبران می توانند به تعادل مناسب اعتصاب کنند؟ وقتی این سؤال را به دکتر پترسون مطرح کردم ، توصیه های او بسیار ساده بود: فقط چند شوخی را بگویید که احساس می کنید مناسب ، در واقع خوب و مربوط به لحظه است. رهبران خوب طنز را به عنوان یک پسوند طبیعی اتصال رفتار می کنند.

مطمئن نیستید که خنده دار هستید؟ حتی اگر شما یک فرد ذاتاً خنده دار نیستید ، وقتی چند شوخی به موقع را امتحان می کنید ، احتمال دارد که کارمندان شما هنوز هم به احتمال زیاد از تلاش و قصد ارزش قائل شوند. فقط اجازه ندهید که خنده آنها شما را فریب دهد و فکر کنید که به اندازه استیو کارل خنده دار هستید – زیرا احتمال وجود دارد ، طنز شما به بی حرمتی مایکل اسکات نزدیکتر است (و اگر آن مرجع را دریافت نکنید ، فرصت خوبی وجود دارد که به هر حال باید روی مواد خود کار کنید).