به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ پس از سال‌ها عرضه خدمات هوش مصنوعی با قیمت‌های یارانه‌ای و پایین‌تر از هزینه واقعی، اکنون نشانه‌های روشنی از ورود این صنعت به دوره «هزینه واقعی محاسبات» دیده می‌شود. شرکت‌های ارائه‌دهنده زیرساخت پردازشی، قیمت خدمات خود را به طور قابل توجهی افزایش داده‌اند؛ به‌طوری‌که نوبیوس (Nebius) در سپتامبر ۲۰۲۶ قیمت برخی از خدمات اجاره پردازنده گرافیکی خود را حدود ۲۰ تا ۲۱ درصد افزایش داد و کورویو (CoreWeave) نیز در ژوئیه ۲۵ درصد به قیمت محصولاتش افزوده است . نوبیوس اعلام کرده که از اول اکتبر، قیمت پردازنده‌های H100 انویدیا حدود ۱۷ درصد، پردازنده‌های B300 حدود ۲۱ درصد و برخی خدمات مبتنی بر CPU تا ۲۵ درصد افزایش می‌یابد و قیمت برخی ظرفیت‌های حافظه نیز حدود ۴۱ درصد رشد کرده است .این افزایش قیمت‌ها در حالی رخ می‌دهد که گزارش شرکت فلکسرا نشان می‌دهد برآورد هزینه هدررفته در زیرساخت و پلتفرم ابری به ۲۹ درصد رسیده و برای نخستین بار طی پنج سال افزایش یافته است . استفاده از هوش مصنوعی مولد در میان خدمات عمومی ابری به ۵۸ درصد رسیده و این فناوری را به سومین خدمت پرکاربرد عمومی ابری تبدیل کرده است. اما هزینه واقعی این رشد، اکنون در حال انتقال به کاربران نهایی است. گلدمن ساکس پیش‌بینی کرده که سرمایه‌گذاری جهانی در هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶ از مرز ۱ تریلیون دلار عبور کند و مجموع سرمایه‌گذاری انباشته از ۲۰۲۲ تا پایان ۲۰۲۶ به حدود ۱.۸ تریلیون دلار برسد .

فشار اصلی از جایی آغاز می‌شود که تقاضا برای محاسبات هوش مصنوعی با سرعتی بالا رشد کرده و ارائه‌دهندگان زیرساخت باید برای تأمین پردازنده‌های پیشرفته، مراکز داده، برق و تجهیزات شبکه سرمایه‌گذاری سنگینی انجام دهند. شرکت کورویو در سپتامبر ۲۰۲۶ برای تأمین سرمایه توسعه زیرساخت‌های خود به انتشار ۳ میلیارد دلار اوراق قرضه قابل تبدیل روی آورده است . همچنین بر اساس گزارش گارتنر، استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی پیشرفته با قابلیت استدلال، تا ۱۵۰ برابر گران‌تر از چت‌بات‌های ساده برای یک وظیفه مشابه است؛ چراکه این عامل‌ها به توکن‌های بیشتری نیاز دارند و از مدل‌های پیچیده‌تر و گران‌تری استفاده می‌کنند .

با این حال، این تحولات به معنای پایان کامل خدمات رایگان نیست. پلتفرم‌ها همچنان سطوح رایگان را برای جذب توسعه‌دهندگان حفظ کرده‌اند و قیمت ورودی و خروجی در سطح رایگان برخی مدل‌های شاخص صفر اعلام شده است . اما به گفته کارشناسان، زمانی که شرکت‌ها می‌توانستند برای جذب کاربر مقدار قابل‌توجهی ظرفیت پردازشی را به صورت رایگان یا با تخفیف در اختیار توسعه‌دهندگان قرار دهند، هزینه این یارانه از منابع سرمایه‌گذاری تأمین می‌شد. اکنون هرچه استفاده از مدل‌ها از آزمایش‌های ساده به پردازش‌های طولانی، استدلال چندمرحله‌ای و اجرای عامل‌های هوشمند منتقل می‌شود، مقدار محاسبات موردنیاز نیز به شدت افزایش می‌یابد و بهینه‌سازی مصرف دیگر صرفاً یک موضوع فنی نیست، بلکه مستقیماً به اقتصاد محصول تبدیل شده است .