اگرچه فشار کاری موضوعی رایج برای همه است، اما برخی افراد در محل کار طوری رفتار میکنند که گویی استرس و خستگی زیاد، یک «مدال افتخار» است. آنها دائم از حجم کارشان، ساعات طولانی یا جلسات فشرده میگویند؛ طوری که انگار قهرمانانه در حال فداکار...
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن،جواد آل حبیب- گاهی در محل کار با افرادی روبهرو میشویم که دائماً درباره حجم زیاد کارشان، جلسات فشرده یا ساعتهای طولانی کاری صحبت میکنند؛ گویی میزان استرس و فشار، نشانهای از ارزش و تعهد شغلی آنهاست. این پدیده را میتوان «تفاخر به استرس» یا «به رخ کشیدن تنش» نامید. اما چگونه باید با این رفتار برخورد کرد؟
اگرچه فشار کاری موضوعی رایج برای همه است، اما برخی افراد در محل کار طوری رفتار میکنند که گویی استرس و خستگی زیاد، یک «مدال افتخار» است. آنها دائم از حجم کارشان، ساعات طولانی یا جلسات فشرده میگویند؛ طوری که انگار قهرمانانه در حال فداکاری برای تیم هستند.
این رفتار به پدیدهای به نام «تفاخر به استرس» اشاره دارد؛ یعنی تلاش برای جلب توجه و اثبات اهمیت و فداکاری از طریق نمایش فشارهای کاری. اما یک پژوهش جدید نشان میدهد این کار میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و تصویر حرفهای فرد را خراب کند.
مطالعهای در دانشکده کسبوکار «تری» در دانشگاه جورجیا نشان داده است که کارکنانی که به استرس و فشار زیاد خود میبالند، از سوی همکارانشان کمتر کارآمد و حتی کمتر دوستداشتنی تلقی میشوند.
به گفتهٔ پژوهشگر اصلی، جسیکا رودل، بسیاری از افراد ممکن است ناخواسته به این رفتار دچار شوند، چون فکر میکنند این کار نشاندهنده تعهدشان است. اما در واقع دیگران آنها را افرادی میبینند که نمیتوانند وظایفشان را بهخوبی مدیریت کنند.
تفاخر به استرس یا به رخ کشیدن تنش در محل کار چیست؟ / «تفاخر به استرس» یعنی چه؟ / چگونه فشار کاری در محل کار را به درستی مدیریت کنیم؟
این اصطلاح به تمایل برخی افراد برای گفتوگوی مداوم درباره مشغلهها، فشارها، جلسات پشتسرهم و شبزندهداریها اشاره دارد. این رفتار فضای محیط کار را متشنج میکند و روی روحیه دیگران هم اثر منفی میگذارد.
در یک آزمایش با مشارکت ۳۶۰ نفر، محققان دو سناریو برای بازگشت همکاران از یک کنفرانس ارائه کردند. نتیجه نشان داد کسی که با افتخار از استرس خود میگفت، نسبت به کسی که تجربهاش را مثبت توصیف کرده بود، کمتر دوستداشتنی و کارآمد تلقی شد. همچنین کمتر کسی تمایل به کمک به او داشت.
در مطالعهای دیگر با ۲۱۸ کارمند، مشخص شد این نوع رفتار باعث شکلگیری فرهنگی در محیط کار میشود که استرس دائمی را طبیعی و حتی مطلوب جلوه میدهد. نتیجه چنین فرهنگی، فرسودگی کلی تیم است.
برای پیشگیری از افتادن در دام «تفاخر به استرس»، بهتر است:
آگاه باشید از تأثیر رفتارتان: پیش از آنکه درباره فشارهای کاری صحبت کنید، به این فکر کنید که حرفتان چه اثری بر دیگران دارد. سعی کنید لحن مثبت داشته باشید.
در جای امن حرف بزنید: لازم نیست همهٔ همکاران در جریان ریز استرسهای شما باشند. زمان و جای مناسب را برای صحبتهای احساسی انتخاب کنید.
بر راهحل تمرکز کنید، نه شکایت: بهجای غر زدن، از شیوههایی بگویید که برای کاهش فشارها استفاده میکنید.
مرزهای سالم تعریف کنید: از رقابت بر سر میزان فشار پرهیز کرده و زمانبندی دقیق و مرزهای کاری مشخصی داشته باشید.
فرهنگ کاری سالم ایجاد کنید: مدیران میتوانند با تشویق به گفتوگوهای سازنده درباره استرس و تمرکز بر راهحلها، فضای بهتری ایجاد کنند.
چگونه فشار کاری محل کار را بهدرستی مدیریت کنیم؟
پژوهش نشان داد که تفاخر به استرس میتواند مُسری باشد. در آزمایشی با ۱۸۷ زوج شغلی، مشخص شد کسانی که با همکارانی پرادعا و پُراسترس کار میکردند، خودشان هم بیشتر دچار فشار و فرسودگی میشدند.
جسیکا رودل در پایان تأکید میکند: هدف این نیست که رقابت کنیم چه کسی مشغولتر یا تحت فشارتر است. بلکه باید ببینیم چه کسی میتواند با بهرهوری بیشتر و همکاری سالمتر کار کند. با یادگیری مهارتهای مدیریت استرس، میتوانیم تجربه کاری بهتری داشته باشیم و محیط کاری مثبتتری بسازیم.
پایان/*
.
