پژوهش‌های حیوانی نیز نشان داده‌اند که این دود توانایی بدن در مبارزه با تومور و عفونت را کاهش داده و حتی می‌تواند اثر داروهای ایمنی‌درمانی را کم کند. از دیگر پیامدهای شناخته‌شده می‌توان به افزایش پروتئین‌های التهابی در ریه، تغییرات بافتی اولیه، و فعال شدن مسیر EGFR اشاره کرد؛ مسیری که با رشد سریع سلول‌های سرطانی و مقاومت در برابر درمان مرتبط است.

با این حال، هنوز نتایج پژوهش‌ها قطعی نیستند: برخی ارتباط بین مصرف مداوم ماری‌جوانا و سرطان را تأیید کرده‌اند، اما برخی دیگر نه. جالب اینکه، در بیماران سرطانی، مصرف کنترل‌شده ماری‌جوانا می‌تواند اشتها را بازگرداند و تهوع ناشی از شیمی‌درمانی را کاهش دهد اما دود آن در عین حال ممکن است به سلول‌های بدن آسیب برساند. نتیجه: دود ماری‌جوانا ممکن است کمتر تند به نظر برسد، اما از نظر اثرات سلولی و ایمنی، خطرات مشابه یا حتی شدیدتری از سیگار دارد و نیاز به بررسی‌های علمی بیشتری دارد.