به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، امروز عرفه است؛ روز پرکشیدن از زنجیر گناه تا آسمان آبی اجابت و مغفرت. امروز دست‏ها را باید گشود و گره بغض روزهای غفلت را رها کرد. گونه‏های خشک دل را با آب تمنا زنده نمود و لحظه‏ای درنگ کرد و به صدای زمزمه‏ای که تو را تا اوج انسانیت می‏خواند، گوش داد. باز هم عرفه آمد و ما هنوز در کوچه پس کوچه‌های تنگ و تاریک دلمان سرگردانیم ،هنوز دلتنگیم و هنوز غریب ،امسال هم عرفه آمد اما نتوانستیم در عرفات باشیم ، نتوانستیم همنفس با فرشتگان و همصدا با مولایم در بهترین سرزمین”عرفات” نیایش کنیم.درست است که نتوانستیم همراه با حاجیان فروتنانه سر به آستان پروردگار بگذاریم تا  اذن دخول بگیریم برای  ورود به حرم الله. اما مطمئنیم اشکهایمان که جاری شد راه یافته‌ایم به حرم. پس لبیک بگو: لبیک یا الله.چه قدر شیرین است ساعت‌ها در بر دوست نشستن و زمزمه «الهی الهی» بر لب داشتن؛ ساعت‌ها بر کرانه اقیانوس معرفت دعای عرفه نشستن و پای در خنکای آب زلالش شستن!باید امروز در عرفاتِ وجودمان جاری شویم و از رایحه‏ی دل‏انگیزِ «دعا»، مست و سرشار.

امروز، وسعتِ بی‏نهایت خدا را، به رُخ خود خواهیم کشید! امروز نسیم بزرگی و بخشش و مغفرت از عرش می وزد و از آبشار کرم خداوند، خوشه خوشه سخاوت و رحمت سرازیر می‌شود. باید امروز، ساکنان عرش و ملکوت، با فریاد «اَنْتَ الّذی»های ما، هم‏آوا شوند و از اعتراف «انا الّذی»،هایم، به شِکوه، آیند!

سجاده‏تان را بیاورید! می‏خواهیم پرواز کنیم تا ملکوت. می‏خواهیم بال بگشاییم در باغستان‏های سبز دعا. می‏خواهیم مقیم شویم در عرفات زمان. می‏خواهیم دل بسپاریم به دریای لایتناهیِ لطف حق. وقت تنگ است؛ ثانیه‏ها، شتابناک در گذرند.دیگر فرصتی نیست. فرصتی برای توبه نمانده است. بشکفید از لبان خسته ما، ای گلواژه‏های نیایش! بزدائید غبار از آینه زنگار بسته‏مان، ای گریه‏های مکرر!دبشویید هر چه پلیدی را که در ما است؛ ای چشمه‏ساران اشک! سجاده نیازمان را تر کنید، ای دو دیده اشکبار!

امروز در عرفات محشری برپاست. امروز در عرفات، حضور موعود( عج) رونق صفاست. وقتی به فکر چشم‏های نورانی امام می‏افتیم، وقتی می‏دانیم که امروز مهدی(عج)، میهمان این سرزمین داغ و پرشور است، دلمان می‏لرزد، اندوه هزار نخلستان از علی تا فاطمه، از فاطمه تا کربلا، از کربلا تا مشهد و از مشهد تا سامرا، دلمان را می‏جوشاند و بر چشم‏هایمان، آیه باران می‏ریزد.

از عمق جان و سویدای دل زمزمه می‌کنیم: خدایا! دستان پرنیازمان امروزبه درگاه بی نیازت بلند است و رشته‌های امید و آرزوهایمان را به دریای بیکران جود و کرمت پیوند می‌زنيم و می‌گوییم: “یا ارحم الراحمین اللهم اغفرذنوبنا یا غفار الذنوب”

الهی ! ما را به برکت اشک‏های فرو ریخته در این روز مبارک، ببخشای و از گناهانمان درگذر. ما را به غربت اشک‏های حسین علیه‏السلام که در این روز بر زمین چکید، بیامرز و خالیِ دست‏هایمان را سرشار از کرامت همیشگی‏ات کن!

الهی، .ما این سو با اشتياقى پر رنگ، آرزوى آن يار و ديار را داريم و به شيوه محفل جمعه‏هاى پر ندبه نشسته‏ايم و با كلمات ذى الحجه در خيمه‏هاى تنهايى خويش، بهار بهار از فراق آخرين ذخيره خدا مى‏گرييم.پس به حق عبادت اولیای درگاهت در این روز مبارک، زیارت حجتِ(عج) پنهان از نظرت را در دنیا و شفاعتش را در جهان آخرت نصیبمان کن.

یک نخ از جامه احرام تو ما را کافیست

نه که ما را همه خلق جهان را کافیست

 

پسر حضرت نرگس به جمالت نازم

گوهر مهر تو ما را ،به دو دنیا کافیست

 

در منی یا به حرم یا عرفات یا مشعر

لحظه‌ای یاد کنی از من شیدا کافیست

 

گر تو راضی شوی از من،همه روزم عرفه است

نامه‌ای گر شود از سوی تو امضا کافیست

پایان/*

.