به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی اندیشه قرن ؛این شب‌ها شاهد بازپخش مجدد سریال به یادماندنی” چاردیواری” از شبکه آی‌فیلم هستیم. “چاردیواری” از آن دسته سریال‌هایی است که هر چه از پخش اولیه‌اش در نوروز سال ۱۳۸۹ فاصله می‌گیریم، قدر و منزلتش بیشتر نمایان و نقاط قوت و تمایزش بیش از پیش هویدا می‌شود. سریال سیروس مقدم بی‌شک در زمره بهترین آثار کمدی تلویزیون در دهه ۸۰ قرار می‌گیرد و استقبال مخاطبان شبکه آی‌فیلم از این اثر نشان می‌دهد که گذر زمان نه‌تنها از عیارش نکاسته که بینندگان جدیدی را هم به خیل دوستدارانش اضافه کرده است. این سریال با آن موسیقی متن عالی و تیتراژ مفرح که در زمان طلایی پخش سریال‌های تلویزیونی یعنی اواخر دهه ۸۰ به روی آنتن شبکه یک سیما رفت؛ روایتی ساده و به دور از پیچیدگی از زندگی جوانی به نام نادر( امیرجعفری) است.فیلمساز با محوریت قرار دادن نادر و دوستش خیری به زبانی طنز اما عمیق به مشکلات جوانان می‌پردازد؛ زاویه دید نسبتا تازه به ازدواج، نشان دادن سطح میانی جامعه از نظر اقتصادی (نه خیلی تنگدست و نه خیلی پولدار) امتناع از تجمل‌گرایی، نشان دادن غیر مستقیم و معنایی باورهای دینی و عرفی، پررنگ کردن شرافت انسانی و شخصیت‌پردازی خوب، بخشی از ویژگی‌ و دلایل موفقیت چاردیواری محسوب می‌شود.

“چاردیواری” برخلاف سریال‌ها و بویژه فیلم‌های سینمایی کمدی این سال‌ها که فقط با توسل به تمسخر و توهین به اقشار مختلف و یا شوخی‌های جنسی سعی در خنداندن مخاطب دارند با خلق موقعیت‌های کمدی جذاب و شوخی‌های کلامی جالب بدور از هرگونه بی ادبی و فحاشی و تکرار تکیه کلام هایی چون «شما مگه معلم نیستی؟»، «خوب فکری کردم»، «این کلمه دو بخشه» و … ضمن خنداندن مخاطب از شرافت انسانی، عشق، محبت، و عزت نفس صحبت می‌کند. در “چاردیواری” حتی انسان های کم بضاعت هم عزت نفس و شرافت دارند و معنی محبت و عشق را می فهمند،نمود این مضامین را می‌توان در تک تک مستأجران خانه آهو خانم که نماینده یک قشر از جامعه هستند، مشاهده نمود و این مفهومی است که سال‌هاست بدلیل سوء مدیریت از سریال‌های تلویزیونی رخت بسته است و بجای دیدن سریال‌های مفرح و در عین حال آموزنده چند سالی است مخاطبان رسانه ملی شاهد سریال‌های تلخ و سیاه با تکیه کلام هایی گزنده و تند هستند.

یکی از دلایلی که اینبار دیدن” چاردیواری” برای بینندگان لطف دیگری دارد قطعا بازی به یادماندنی مرحوم آتیلا پسیانی می‌باشد. تقی تاکسی خوش مشرب با آن لهجه شیرین آذری و دلسوزی‌های پدرانه بی‌شک یکی از درخشان ترین و دوست داشتنی ترین نقش‌های کارنامه مرحوم پسیانی می‌باشد.آتیلا پسیانی در “چاردیواری” نشان داد هنوز هم خلاقیت، محور اصلی کارش است. او هنوز هم قدرت دارد نقشی را که می‌توانست به نقشی خنثی یا تکراری تبدیل شود به نقش اول تبدیل کند و تا سال‌ها در یاد مخاطبان بماند و اکنون هرشب با دیدن او برایش فاتحه‌ای بفرستد.

در پایان باید گفت گرچه خاطره بازی امری دوست داشتنی است اما جای ساخت سریال‌هایی چون سریال‌های به یادماندنی دوران طلایی تلویزیون در دهه ۷۰ و ۸۰ و حتی اوایل دهه ۹۰ بشدت در تلویزیون خالی است. امروزه مخاطب ترجیح می‌دهد بجای سریال‌های تلخ و کسل کننده جدید به تماشای سریال‌های به یادماندنی شبکه آی‌فیلم بنشیند.

پایان/*

منبع:اندیشه معاصر