منبع: تصویر پترا از Pixabay

برای دهه‌ها، اتاق‌های خبر با این فرض کار می‌کردند که «اگر خون‌ریزی کند، منجر می‌شود». اگرچه این یک رویکرد هوشمندانه است: اسکن مغز fMRI به نظر می رسد که تأثیر عصبی اخبار بد را تأیید کند. به عنوان مثال، هنگامی که تهدیدات را مشاهده می کنیم، یک فعال سازی بیشتر و زودتر وابسته به سطح اکسیژن خون (BOLD) در آمیگدال و خاکستری اطراف قنات را می توان مشاهده کرد. این می تواند یک پاسخ جنگ یا گریز در نظر گرفته شود، زیرا هر دو بخش هایی از مغز هستند که با اقدامات دفاعی سریع مرتبط هستند.

سوگیری منفی

این سوگیری منفی در مطالعه اخیر بر روی 105000 عنوان (با بیش از 370 میلیون بار نمایش) منعکس شده است، که نشان می دهد به ازای هر کلمه مثبتی که در عنوانی با طول متوسط ​​قرار می گیرد، نرخ کلیک (CTR) 1٪ کاهش می یابد. مطابق با یک فرضیه سوگیری منفی، هر کلمه منفی CTR را 2.3٪ افزایش داد. علاوه بر این، کلمه “شادی” CTR را کاهش داد، در حالی که کلمه “غم”، برعکس، آنها را افزایش داد.

اگر بسوزد، درآمد دارد

شعار مشابهی که اغلب در اتاق‌های خبر ذکر می‌شود این است که «اگر بسوزد، سود می‌برد»، تشخیص این که تهدیدات قریب‌الوقوع غریزه بقای ما را تقویت می‌کنند و می‌توان آن را نوعی سوگیری توجه تلقی کرد. احتمالاً چرا پست‌های منفی و تکان‌دهنده فیس‌بوک و متا بیشتر از پست‌های دارای سوگیری مثبت لایک و به اشتراک گذاشته می‌شوند.

برای مثال، یک مطالعه در سال 2018، دو کمپین لفاظی پوپولیستی را مورد مطالعه قرار داد: کمپین انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در سال 2016 دونالد ترامپ و همه پرسی برگزیت بریتانیا در همان سال. محققان گزارش کردند که هر دو کمپین به شدت به نقاط دردناک مشابهی علاقه داشتند – برای مثال ترس، غرور ملی از دست رفته، ترس از مهاجرت بیش از حد، طعمه گذاری گروه های رای دهنده مخالف، و نژادپرستی، یا ترس از سایر ملیت ها یا قومیت ها. این سرفصل‌های منفی به‌شدت باعث جلب توجه و تعامل می‌شد.

تأثیر روان رنجوری

به طور اجباری، به نظر می رسد خصومت برون گروهی (تحقیر مخالفان سیاسی خود به صورت آنلاین) انگیزه قوی تری برای رای دادن نسبت به دوستی درون گروهی (دوستی) باشد. بنابراین، به نظر می رسد سرمایه سیاسی در تشویق نفرت آنلاین توسط حامیان وجود دارد.

نمایش عروسکی سیاسی

منبع: تصویر توسط Septimiu Balica از Pixabay

به طور خاص، تحقیقات نشان می دهد که ابعاد نقطه درد ترس، غرور از دست رفته و بیزاری از دست دادن همگی با بعد شخصیتی روان رنجورخویی مرتبط هستند. متعاقباً روان رنجوری به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده قابل اعتمادی برای رأی‌دهی در همه‌پرسی برگزیت در سال 2016 و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال 2016 ظاهر شد، حتی زمانی که متغیرهایی مانند نگرش سیاسی و میراث صنعتی منطقه‌ای را کنترل کرد.

اثر خواب

اوبشونکا و. al. (2018) متعاقباً به «اثر خواب‌آلود» روان رنجورخویی به عنوان یک نیروی تأثیرگذار معنادار بر چشم‌انداز ژئوپلیتیکی اشاره کرد.

جالب اینجاست که شرکت مشاوره سیاسی کمبریج آنالیتیکا به صراحت از روان رنجورخویی به عنوان معیار شخصیتی هنگام درگیر شدن در کمپین عصبی سیاسی برای کمپین انتخابات ریاست جمهوری تد کروز و دونالد ترامپ در سال 2016 استفاده کرد.

متأسفانه، در دامن زدن به این نوع نیت عصبی، اخبار بد، ترس و نفرت برای ذهن ما مضر به نظر می رسد. به عنوان مثال، گزارش وضعیت کشور ما در انجمن روان‌شناسی آمریکا در سال 2017 مشخص کرد که در حالی که 95 درصد آمریکایی‌ها گفتند که اخبار را به طور منظم دنبال می‌کنند، بیش از نیمی از آنها نیز ادعا کردند که انجام این کار باعث استرس آنها می‌شود. علاوه بر این، بسیاری از محتوای خبری که در نهایت در معرض آنها قرار می گیریم، از طریق فیدهای رسانه های اجتماعی ما ناخواسته به نظر می رسد (پدیده ای که به عنوان قرار گرفتن در معرض اتفاقی شناخته می شود). قرار گرفتن در معرض اتفاقی برای این طراحی شده است که ما را غافلگیر کند و ما را با پست های تکان دهنده و منفی آزار دهد. این امر به ویژه برای سلامت روانی ما مضر است، زیرا ما را وادار می کند که به طور غریزی پاسخی را از خود نشان دهیم. این می تواند برای درآمد پرداخت به ازای کلیک تولیدکنندگان محتوا عالی باشد، اما برای سطح اضطراب ما چندان مثبت نیست.

بازی با احساسات ما

عناوین منفی به طور جدی احساسات ما را تحت تأثیر قرار می دهند، به همین دلیل است که آنها تعامل را بسیار قدرتمند می کنند. به عنوان مثال، مطالعه اخیر دانشگاه استنفورد گزارش داد که داستان های احساسی حدود 22 برابر بیشتر از واقعیت ها به یاد ماندنی هستند. ترکیب سرفصل‌های منفی با کلمات و تصاویر محرک احساسی، متعاقباً ابزار قدرتمندی برای به دست آوردن قرار گرفتن در معرض سیاسی ویروسی ارائه می‌کند، و احتمال اینکه یک داستان به بالای سرمقاله سردبیران برسد و به عنوان تیتر بعدی یک رسانه تبدیل شود، به حداکثر می‌رسد.

قرار گرفتن در معرض خود را به حداقل برسانید

نگران کننده است، تحقیقات نشان داده است که افراد تنها پس از 14 دقیقه از مصرف اخبار، علائم افسردگی و اضطراب را افزایش می دهند. منطقی است که بخشی از آن آمار نباشیم.

پس چه کار می توانیم بکنیم؟

سازمان‌هایی مانند APA نکات و مداخلات آسان اما مفیدی را ارائه می‌دهند، مانند اختصاص فقط زمان‌های خاص در روز (مثلاً نیم ساعت در وعده ناهار) برای بررسی اخبار، و اجتناب از بررسی سرفصل‌ها قبل از خواب (برای جلوگیری از اختلال در خواب و خلق و خو). انتخاب انتخابی منابع خبری تنظیم‌شده نیز رویکردی مثبت است، مانند اجتناب از رسانه‌های اجتماعی (برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض تصادفی و طعمه کلیک خشمگین). انتخاب سایت‌های فقط اخبار مثبت مانند شبکه خبر خوب نیز می‌تواند نوشدارویی برای عذاب و تاریکی دائمی باشد.

در نهایت، اعلان‌های سایت‌های خبری را خاموش کنید تا با یک تیتر منفی و آدرنالین غافلگیر نشوید. شما در جریان خواهید ماند، از اضافه شدن اخبار جلوگیری می کنید، و ممکن است شانس اتمام هر روز را با لبخندی بزرگتر افزایش دهید.