من برای اولین بار در مورد بشریت مشترک از کتابی در مورد دلسوزی خود آموختم. بشریت مشترک ، به معنای ساده ، تعلق ما به یک کل را می شناسد و همه ما در رنج و شادی سهیم هستیم. با خودم فکر کردم ، “این چه ارتباطی با خودمان دارد؟” جواب؟ همه چیز در جهان.

خود دلسوزی و بشریت مشترک

غالباً ، ما روی آنچه ما را منحصر به فرد می کند تمرکز می کنیم. عزت نفس اغلب بر اساس مقایسه ها و نیاز به بهتر از یکدیگر است. با این وجود ، مقایسه ها همچنین می توانند حس مهربانی ما را با خودمان خراب کنند. دلسوزی خود به عمیق تر از عزت نفس می رسد تا وفاداری به خودمان را از دریافت دریافت کنیم. به جای نیاز به اثبات بهتر از دیگران ، نیازی به اشتغال خود نیست. این به واقعیت مقدس که ما به عنوان انسان و ارزش وجود خود به اشتراک می گذاریم ، وابسته است.

دکتر کریستن نف ، روانشناس که به طور گسترده ای در مورد دلسوزی خود تحقیق کرده است ، آن را به عنوان سه بخش اصلی تعریف می کند: ذهن آگاهی (در حال حاضر) ، خودکشی و بشریت مشترک (Neff ، 2011). بشریت مشترک فراتر از روابط ما با خودمان با روابط ما با دیگران و جهان است. این در مورد درک اینکه چقدر ما به عنوان همکار خود به اشتراک می گذاریم ، است.

اگر دلسوزی خود را برای دیگران گسترش دهیم ، می توانیم آن دلسوزی را گسترش دهیم تا خودمان را در بر بگیریم.

این مبتنی بر واقعیت است. ما مشترکات زیادی داریم و مهم نیست که چقدر به آن دست یابیم ، هیچ یک از ما شکست ناپذیر نیست.

حتی پزشکان می میرند. رهبران معنوی از همه نوع ایمان خود را زیر سوال می برند. درمانگران مشکلات زندگی خود را دارند. پلیس قانون را نقض می کند. معلمان هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری دارند (همانطور که همه ما انجام می دهیم). و من معتقدم که ، در بعضی از مواقع ، تقریباً هر شخص روی زمین احساس می کند که متعلق به آنها نیست.

ما به یکدیگر احتیاج داریم.

روانشناسی پاپ و فردگرایی

روانشناسی محبوب غالباً بر روی افراد با ایده هایی در مورد ایجاد مرزهای قوی تر ، خودشیفتگی و شناخت شیوه هایی که ممکن است مردم بتوانند ما را دستکاری یا گاز بگیرند ، تثبیت شده است. همه اینها می توانند در زمان های خاص و به روش های خاصی مفید باشند. با این حال ، ما اغلب در مورد سازه هایی مانند بشریت مشترک می شنویم که بر “خوب” اساسی ما و آنچه ما به اشتراک می گذاریم به جای آنچه ما را از هم جدا می کند ، می شنویم.

روانشناسی پاپ تعصب طبیعی نسبت به فردگرایی دارد. با این حال ، یک قطعه اصلی از هویت و احساس رفاه ما در روابط ما ریشه دارد.

بشریت متداول یکی از مفهومی است که ممکن است در تقویت روابط و درک باشد ، که به نوبه خود به افراد درگیر کمک می کند. یک مطالعه در مورد شهروندان سالخورده نشان داد که در بین 209 شرکت کننده ، یک حس قوی از بشریت مشترک بهزیستی را پیش بینی می کند (ایمیاز ، 2017). علاوه بر این ، جنبه ای زیبا از بشریت مشترک این است که می توان آن را کشت کرد. یک مطالعه دیگر نشان داد که کارگران مراقبت های بهداشتی پس از یک کار با هدایت ویدئویی که برای ساختن بشریت مشترک طراحی شده است ، سطح بالاتری از دلسوزی را منتقل می کنند (لینگ و همکاران ، 2021).

چگونه بشریت مشترک بسازیم

یک فعالیت ساده برای ساختن بشریت مشترک وجود دارد که در کتاب کار بیان شده است ، “خود دلسوزی برای نوجوانان: 129 فعالیت و شیوه هایی برای پرورش مهربانی” ((گری ، 2017)بشر اینگونه پیش می رود. شما به چیزی فکر می کنید که با آن دست و پنجه نرم می کنید و سپس کلمات را “مانند من” اضافه می کنید ، دیگران با پر کردن در حال جنگ هستند.

بنابراین ، به عنوان مثال ، شما ممکن است فکر کنید ، “مانند من ، دیگران با درگیری دست و پنجه نرم می کنند” یا “مانند من ، دیگران با درد دست و پنجه نرم می کنند.”

نوبت به این موضوع می تواند روی چیزی مثبت در زندگی شما متمرکز شود و “مثل من” را اضافه کنید. بنابراین ، شاید شما فکر کنید ، “مثل من ، دیگران مشتاقانه منتظر سال جدید هستند.”

این یک استراتژی ساده است اما کار ساده ای نیست. به محض اینکه بتوانیم دیگران را درج کنیم ، می توانیم خودمان را به حباب های دایره ای خود بپردازیم ، به انزوا و این حس بپردازیم که هیچ کس نمی تواند واقعاً ما را درک کند. اما این درست نیست.

بسته

بشریت مشترک اصطلاحی است که ارزش یادگیری دارد و عملی که ارزش رشد دارد.