به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ در فوتبال حرفه‌ای، قرارداد یک پیشنهاد اخلاقی نیست؛ یک تعهد حقوقی است. کسی که آن را امضا می‌کند، موظف به اجرای آن است، نه انتخاب بخش‌هایی که به سودش باشد. به همین دلیل، رفتار این روزهای رامین رضاییان بیش از آنکه نشانه حرفه‌ای‌گری باشد، تصویری از یک تناقض آشکار و آماتوری است.

اگر قرارداد معتبر است، غیبت در تمرینات چیزی جز نقض تعهدات قراردادی نیست. باشگاه نیز مطابق مقررات داخلی و مفاد قرارداد، حق دارد بازیکن را جریمه کند و حتی مسیر فسخ را در پیش بگیرد. این قاعده برای همه یکسان است؛ از بازیکن جوان گرفته تا ستاره باتجربه.

اما عجیب آنجاست که کسی که خود در حال نقض قرارداد است، امروز از «احترام»، «مذاکره» و «رفتار حرفه‌ای» سخن می‌گوید. حرفه‌ای‌گری از پشت تریبون به دست نمی‌آید؛ بلکه با احترام به قرارداد معنا پیدا می‌کند.

رضاییان دیگر بازیکنی بیست‌ساله نیست که با جنجال رسانه‌ای بخواهد نخستین قرارداد بزرگ زندگی‌اش را بگیرد. در ۳۶ یا ۳۷ سالگی، فوتبال حرفه‌ای منطق دیگری دارد؛ قراردادهای کوتاه‌مدت، ارزیابی سال‌به‌سال و پذیرش این واقعیت که هیچ بازیکنی بزرگ‌تر از باشگاه نیست.

از سوی دیگر، اگر او واقعاً قراردادش را فسخ کرده است، بازیکن آزاد محسوب می‌شود و می‌تواند هر پیراهنی را که می‌خواهد بر تن کند. پس این همه پیام، فشار رسانه‌ای و تعیین تکلیف برای استقلال چه معنایی دارد؟ اگر بازار به اندازه ادعاها برای او صف کشیده، چرا هنوز چشم به پیشنهاد استقلال دوخته شده است؟

واقعیت بازار پاسخ روشنی دارد؛ باشگاهی حاضر نشده رقمی هم‌سطح پیشنهاد استقلال پرداخت کند. به همین دلیل، به جای پذیرش واقعیت، تلاش می‌شود باشگاه زیر فشار افکار عمومی قرار بگیرد تا هزینه بیشتری بپردازد؛ گویی استقلال باید برای بی‌انضباطی نیز پاداش بدهد.

ماجرا در نهایت فقط دو حالت دارد؛ یا قرارداد برقرار است که در این صورت، غیبت از تمرین تخلفی آشکار است، یا قرارداد پایان یافته و دیگر هیچ منطقی وجود ندارد که باشگاه برای بازگرداندن بازیکنی که خودش راه جدایی را انتخاب و فسخ کرده است، مبلغ بیشتری پرداخت کند.

شاید مهم‌ترین سؤال همین باشد؛ در کدام لیگ معتبر دنیا، بازیکنی یک ماه از تمرینات دور می‌ماند، تعطیلات و سفرهای شخصی‌اش را انجام می‌دهد، تعهداتش را نادیده می‌گیرد و بعد انتظار دارد با قراردادی گران‌تر به همان باشگاه بازگردد؟ اگر چنین رفتاری حرفه‌ای است، پس واژه «حرفه‌ای» دیگر معنای خود را از دست داده است.

در همین راستا بخوانید: رامین رضاییان جواب استقلال را داد: به‌جای اولتیماتوم می‌شد تماس گرفت؛ به‌جای جار زدن در رسانه و قایم شدن می‌شد مذاکره کرد!