در نگاه اول ، ممکن است ایده یکنواختی جهانی بت پرستی به نظر برسد. اگر همه فکر می کردند ، نگاه می کردند ، و یکسان عمل می کردند ، مطمئناً ما از درگیری ، ساده سازی ارتباطات و ساده سازی تصمیم گیری جلوگیری می کنیم. با این حال ، در زیر این سطح وسوسه انگیز یک حقیقت اساسی زیست شناسی نهفته است: یکنواختی تهدیدی برای بقا ایجاد می کند. تنوع ژنتیکی ، به دور از مانعی بودن ، سنگ بنای مقاومت ، سازگاری و موفقیت طولانی مدت همه گونه های زنده از جمله انسان است. آرزوی یکسان بودن این است که آرزوی پارچه ای را که زندگی روی زمین را ممکن و پایدار می کند ، آرزو کنید.

نقش تنوع ژنتیکی در بقا

تنوع ژنتیکی به تعداد کل خصوصیات ژنتیکی در آرایش ژنتیکی یک گونه اشاره دارد. این تنوع ارگانیسم ها را قادر می سازد تا با محیط های در حال تغییر ، مقاومت در برابر بیماری ها و حفظ اکوسیستم های سالم سازگار شوند. این کاملاً به معنای واقعی کلمه یک بیمه نامه زندگی است.

تحقیقات در چندین رشته به طور مداوم نشان داده است که تنوع ژنتیکی توانایی یک جمعیت را برای مقاومت در برابر عوامل استرس زا محیطی افزایش می دهد. به عنوان مثال ، Frankham (2005) دریافت که جمعیت با تنوع ژنتیکی بالاتر به طور قابل توجهی با تغییرات محیطی سازگار هستند. این سازگاری ناشی از آللهای مختلف – نسخه های آگاهانه ژن ها – است که ممکن است تحت فشارهای جدید زیست محیطی مفید باشد. بدون این مخزن از گزینه های ژنتیکی ، گونه ای خطرناک است که حتی توسط تغییرات جزئی محیطی از بین می رود.

علاوه بر این ، تنوع ژنتیکی به عنوان یک بافر در برابر بیماری عمل می کند. درست همانطور که محصولات یکپارچه در معرض خطر قرار دارند ، ارگانیسم های ژنتیکی مشابه در برابر همه گیرها آسیب پذیرتر هستند. مطالعات توسط اسپیلمن ، بروک و فرانک (2004) نشان می دهد که تنوع ژنتیکی و کمبود ژنتیکی اغلب منجر به کاهش مقاومت به بیماری ، باروری و میزان بقا می شود. در مقابل ، جمعیت های سرشار از تنوع ژنتیکی تمایل به بازیابی قوی تر از شیوع بیماری دارند.

درسهایی از طبیعت

طبیعت با مثالهایی که تنوع برابر است با مقاومت است. صخره های مرجانی ، که اغلب از آن به عنوان جنگلهای بارانی دریا یاد می شوند ، تا حدودی به دلیل تنوع ژنتیکی در بین جلبکهای همزیستی آنها شکوفا می شوند ، که مستعمرات مختلفی را قادر می سازد تا از راه های مختلف در برابر استرس گرما مقاومت کنند. به همین ترتیب ، گرگ ها ، که زمانی به دلیل آزار و اذیت انسان از تنگناهای ژنتیکی رنج می بردند ، به دلیل برنامه های دقیق مجدد که در اولویت بندی تنوع ژنتیکی قرار دارند ، تا حدی دوباره برگشتند (وین و هدریک ، 2011).

حتی در بین انسان ها ، مزایای تنوع مشهود است. ویژگی سلولی داسی نمونه ای معمولاً از سازگاری ژنتیکی است که مقاومت در برابر مالاریا در حامل ها را فراهم می کند. این سازگاری در جمعیتی که غالباً در معرض بیماری قرار می گیرند پدیدار می شود و به عنوان یک تصویر کلاسیک از چگونگی تکامل تنوع ژنتیکی در پاسخ به تهدیدهای زیست محیطی خدمت می کند.

تنوع فرهنگی و شناختی: بیش از ژن ها

در حالی که تنوع ژنتیکی برای بقای بیولوژیکی اساسی است ، تنوع اجتماعی و شناختی برای پیشرفت اجتماعی به همان اندازه حیاتی است. روشهای مختلف تفکر ، تجربیات متنوع فرهنگی و پیشینه های متمایز به نوآوری و مقاومت در جامعه کمک می کند. صفحه (2007) استدلال می کند که تیم های متنوع از نظر حل مسئله و خلاقیت به طور مداوم از تیم های همگن بهتر عمل می کنند. قدرت نه در یکنواختی بلکه در دیدگاه های متنوعی قرار می گیرد و در راه حل های برتر قرار می گیرد.

فواید تنوع – هم بیولوژیکی و هم اجتماعی – صرفاً نظری نیستند. آنها در ظرفیت ما برای ایجاد جوامع فراگیر ، توسعه فناوری های تطبیقی ​​و مشارکت مشترک به چالش های جهانی آشکار می شوند. در دنیایی که به سرعت در حال تغییر است ، تفاوت های جمعی ما بدهی نیست. آنها خطوط مادام العمر هستند.

در آغوش تفاوت ، اطمینان از بقا

تمایل به یکنواختی ، که اغلب در ترس از ناشناخته یا ناراحتی از پیچیدگی ریشه دارد ، از این واقعیت غافل می شود که یکنواختی باعث شکنندگی می شود. بدون تنوع ، ما مکانیسم هایی را که تکامل متکی به پالایش ، سازگاری و محافظت از زندگی است از بین می بریم.

به جای پرسیدن ، “اگر همه ما یکسان بودیم ، زندگی ساده تر نخواهد بود؟” باید بپرسیم ، “آیا زندگی حتی اگر همه یکسان بودیم ممکن بود؟” جواب بسیار جالب است. از باکتریها تا انسان ، بقا به تنوع وابسته است.

بگذارید اختلافات خود را جشن بگیریم ، نه فقط به عنوان جنبه های جذاب هویت ، بلکه به عنوان بیان اساسی از مقاومت مشترک ما. منحصر به فرد بودن ما ما را تقویت می کند. تنوع ما باعث مقاومت در برابر ما می شود و اختلافات ما آینده ما را تضمین می کند. در دنیایی که به طور فزاینده ای تقسیم شده و متناقض است ، جایی که قطبش ، عدم تحمل و محرومیت در حال افزایش است ، شناخت ارزش تنوع نه تنها یک ضروری بیولوژیکی بلکه یک اجتماعی است. توانایی ما در همزیستی ، همکاری و نوآوری لولا در پذیرش خصوصیاتی که باعث متفاوت شدن ما می شود. تنوع تهدیدی برای وحدت نیست. این پایه و اساس جامعه جهانی قوی تر ، سازگار تر و دلسوزتر است.