منبع: Ana/AdobeStock

25 تا 26 دسامبر 2024، روز کریسمس و آغاز هانوکا و کوانزا است. همه این مراسم مذهبی به امید انسان و آرمان های الهی احترام می گذارند، اگرچه کریسمس برای مسیحیان تولد نجات دهنده آنهاست. من به‌عنوان یک بودایی تمرین‌کننده، آرمان‌های شفقت، توجه، خرد، و مهربانی را که به «دوستی» نیز ترجمه می‌شود، حفظ کرده و پرورش می‌دهم.

مراسم مذهبی مورد علاقه شخصی من سنت سال نو است (جویا نو کین) در بودیسم ژاپنی. در این سنت، یک زنگ 108 بار زده می‌شود، که نماد رها کردن آنچه بودایی‌ها به آن 108 راه می‌گویند که ما آگاهانه یا ناآگاهانه خودخواه هستیم. با کنار گذاشتن خودخواهی، می توانیم استعداد انسانی خود را برای ایثار، نوع دوستی و روشنگری پرورش دهیم.

اما آمریکایی بودن به طور خودکار شما را در حداقل مسیحیت سکولار ثبت نام می کند. من به دلیل تمایلات عدالت اجتماعی، نیاز به معنویت و اجتماع و عشق به مسیحی که در کتاب مقدس ملاقات کردم، پس از مدرسه پزشکی مسیحی شدم. من همچنین در یک گروه کر انجیل سیاه در کالج بودم. در جوانی به معابد هندو رفتم و هندوئیسم را از طریق کتاب های کمیک آمار چیترا کاتا، فداکاری و محراب مادرم و خواندن بهاگاواد گیتا جذب کردم.

اما من از مسیحیت ناراضی شدم و دریافتم که اعمال و فلسفه بودایی هم منطقی تر است و هم رنج من را کاهش می دهد. بسیاری از آمریکایی‌ها به دلیل زخم‌های عمیق خانوادگی، مذهبی و فرهنگی به بودیسم می‌آیند، و من هم تفاوتی ندارم.

سفرهای معنوی ما پیچیده است و به راحتی مشخص نمی شود. من دوستان و جامعه ای از تمام سنت های معنوی اصلی، از جمله همه موارد فوق، از جمله بومی، ویکان، و دیگران دارم. ارتباط ما یک “سنت معنوی” نوظهور را تشکیل می دهد. همانطور که کسانی در الکلی های گمنام می گویند، “خدا” “گروهی از مست ها” است – افرادی با مشکلاتی که فقط با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و به یکدیگر کمک می کنند.

من به عنوان یک پزشک از مادرم پیروی می کنم که می گوید: “طب و مهربانی دین من است.”

در موزه هنر آسیایی سانفرانسیسکو، زنگ سال نو سالانه به صدا در می آید، 2022

منبع: راوی چاندرا

در نهایت، ادیان سازمان یافته نیروهای قدرتمندی هستند که اغلب بر قدرت، اقتدار، سلسله مراتب و قضاوت می‌نشینند. در حالی که بسیاری از مردم ارتباط و مراقبت را در دین پیدا می‌کنند، گاهی اوقات ممکن است به جای کمک به ما در پرورش ایده‌آل‌ها و دلسوزی برای رنج، که از قطع ارتباط ما و شرایط انسانی ناشی می‌شود، شامل قربانی کردن «دشمنان» باشد.

روانپزشکان و متخصصان سلامت روان باید به خود و دیگران کمک کنند تا ظرفیت بیشتری برای گوش دادن، درک، و تسکین پریشانی پرورش دهیم و قربانی بدبینی، نیهیلیسم و ​​فرسودگی شغلی نشویم. خیلی چیزها در دنیا و حتی در حرفه ما غیرقابل حل به نظر می رسد، حتی به طور مهلکی شکسته شده است، اما نحوه ارتباط ما با یکدیگر و واقعیت های قدرت سوء استفاده کننده، خودخواهی، و جناح گرایی نیاز به همه کمک هایی دارد که می توانیم دریافت کنیم.

آرمان های ما به خدمات ما نیز نیاز دارند.

باشد که همه سنت‌های بزرگ، از جمله سنت پزشکی خودمان در مورد شفابخشی قلب، ذهن، بدن و جامعه، به سفر انسانی ضعیف، پرمشغله و مشترک ما برکت دهد.

باشد که آنها به ما کمک کنند تا صلح را در حالی که ما با همه جنگ هایی که از حماقت ما شکوفا شده است مبارزه کنیم.

© 2024 Ravi Chandra، MD، DFAPA