وقتی به کودک مبتلا به ADHD فکر می کنید چه رفتارهایی به ذهنتان خطور می کند؟ قبل از نوشتن کتابم ماجراهای عالی اندرو با مغز ADHD اومن از برخی از مادران و پدران منطقه مدرسه خود نظرسنجی کردم و از آنها پرسیدم که وقتی در مورد یک کودک مبتلا به ADHD فکر می کنند چه چیزی به ذهنشان می رسد و بیشتر پاسخ های آنها شامل رفتارهایی مانند “تکانشی، نمی توانم آرام بنشینم، پرانرژی، بی قراری” بود. اگرچه این یک مطالعه تحقیقاتی رسمی با صدها شرکت‌کننده نبود، اما این نکته را نشان می‌دهد که وقتی بیشتر مردم در مورد کودک مبتلا به ADHD فکر می‌کنند، آن را به رفتارهای تکانشی و بیش‌فعالی بیرونی مرتبط می‌کنند.

داشتن فرزند مبتلا به ADHD من را مجبور کرد که درک خود را از آنچه فکر می کردم در مورد این اختلال می دانم، که علائم ظاهری بی توجهی، خیال پردازی، بیش فعالی و تکانشگری بود، تغییر دهم. اما دلایل این رفتارها چیست و چه چیزی را نمی توانیم مشاهده کنیم؟ شاید بسیاری از ما تگ لاین دهه 1980 را برای اکشن فیگورهای ترانسفورمرز به خاطر بیاوریم: «بیشتر از آن چیزی است که به نظر می رسد.» همین امر در مورد ADHD نیز صادق است. رفتارهای قابل مشاهده در ADHD تنها بخش کوچکی از کل تصویر هستند، چالش هایی که افراد ADHD با آن روبرو هستند، در زیر سطح قرار دارند.

کوه یخ ADHD

منبع: کریستین ویلکاکس

این مفهوم توسط مدافع ADHD کریس زایگلر دندی در “کوه یخ ADHD” خود، یکی از موضوعات پرجستجوی ADHD، به تصویر کشیده شد. به گفته دندی، تقریباً دو سوم رفتارهای ADHD درونی و غیرقابل مشاهده هستند. در نتیجه، درک اختلال عملکرد شناختی مرتبط با ADHD برای نوروتیپیک ها دشوار است: از دست دادن ضرب الاجل ها به دلیل تنبلی یا بی علاقگی نیست، بلکه به دلیل نقص حافظه فعال است، و دیر رسیدن یک بی توجهی هدفمند به دیگری نیست، بلکه نتیجه زمان کم است. مهارت های مدیریتی

نگاه کردن به زیر سطح

قبل از اینکه پسرم به ADHD تشخیص داده شود، او را نزد یک روانشناس بردیم تا به او کمک کنیم خشم و طغیان های عاطفی خود را مدیریت کند. در آن زمان، ما نمی‌دانستیم که طغیان‌های او ناشی از اختلالات عاطفی مرتبط با ADHD است. ما فقط رفتار بیرونی او، فریاد زدن و کوبیدن درها را دیدیم و نه چالش درونی او برای مدیریت ناامیدی اش. من فقط بخشی از تصویر یا “نوک کوه یخ” را می دیدم. به همین ترتیب، مشکل پسرم با ورزش های گروهی نتیجه چالش های رفتاری درونی او بود. به گفته دکتر پاتریشیا کوین، متخصص اطفال رشدی و متخصص در ADHD، تیمی ورزش‌هایی مانند بسکتبال و فوتبال که شرکت‌کنندگان را ملزم می‌کند بدانند بازیکنان در کجای زمین هستند، حرکات بازیکن را پیش‌بینی کنند، و استراتژی‌ای برای کودکان مبتلا به ADHD که با مهارت‌های عملکرد اجرایی مانند برنامه‌ریزی، اولویت‌بندی و حافظه کاری مشکل دارند، ایده‌آل نیستند پسرش در مدرسه ابتدایی و راهنمایی بود، او علیرغم اینکه چند سال بازی می کرد، هرگز یاد نگرفت که در زمین بازی باشد، هرگز نمی دانست که آیا در حمله است یا دفاع، و به نظر می رسید هرگز نمی تواند یک سبد درست کند در کلاس هفتم، او تصمیم گرفت بسکتبال دیگر برای او نیست.

آشناترین علائم ADHD به راحتی قابل تشخیص است: بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری. اما به‌عنوان والدین و مراقبان، ما باید عمیقاً شیرجه بزنیم و چالش‌های نادیده‌ای را که فرزندانمان با آن‌ها روبرو هستند، درک کنیم که عبارتند از: عدم تعادل عصبی شیمیایی، اختلال عملکرد اجرایی، کوری زمان، تاخیر در بلوغ مغزی، مشکلات یادگیری، اختلالات عاطفی و اختلالات خواب.

درک کوه یخ ADHD به ما کمک می کند تا والدین و مراقبان بهتری برای فرزندان ADHD خود باشیم

کودکان ADHD ما نمی خواهند در کلاس ها شکست بخورند، سازماندهی نشده باشند، یا طغیان های عاطفی غیرقابل کنترلی داشته باشند. چالش های نادیده ADHD، عملکرد افراد مبتلا به ADHD را مانند همسالان عصبی خود دشوار می کند. پس چگونه درک مشکلات درونی آنها می تواند به ما کمک کند تا والدین و مراقبان بهتری باشیم؟

• وکالت: من همیشه بر این باور بوده ام که یکی از مهمترین کارهای من به عنوان والدین یک پسر عصبی واگرا، حمایت از او است. علائم ADHD می تواند نشان دادن آنچه را که می دانید در مدرسه و محل کار دشوار کند. مهلت های از دست رفته، تکالیف یا جلسات فراموش شده و اشتباهات بی دقت در تکالیف، تست ها یا پروژه ها وجود دارد. موفقیت تحصیلی با برقراری ارتباط با معلم فرزندتان آغاز می شود: نقاط قوت و چالش های فرزندتان چیست؟ فرزند شما چه نوع یادگیرنده ای است (بصری، شنوایی)؟ آنها در مورد چه امکانات تحصیلی در طرح 504 یا برنامه آموزشی فردی (IEP) خود به بیشترین کمک نیاز دارند؟ به اشتراک گذاشتن اطلاعات مربوط به فرزندتان با مربیان یا بزرگسالانی که با آنها در تعامل هستند نیز ممکن است مفید باشد. الگوبرداری از حمایت از فرزند شما همچنین به آنها کمک می کند تا یاد بگیرند که چگونه از خود دفاع کنند.
• ایجاد رابطه: شکی نیست که زندگی با یک فرد مبتلا به ADHD می تواند بر روابط خانوادگی فشار وارد کند. علائم بیرونی ADHD، مانند قطع صحبت افراد، فراموش کردن تاریخ و زمان، یا فروپاشی در یک مکان عمومی، همگی می‌توانند باعث ایجاد مشکلاتی در رابطه شوند. یادگیری واکنش به رفتارهای فرزندانمان به جای واکنش نشان دادن به ما کمک می کند تا یک رابطه مشارکتی مبتنی بر ارتباطات، اعتماد و حل مشکلات متقابل ایجاد کنیم. ما باید بچه هایمان را در گفتگو مشارکت دهیم، به پاسخ های آنها گوش دهیم و به ایده های آنها احترام بگذاریم. به عنوان مثال، زمانی که من در مأموریتی بودم که به هم ریختگی پسرم را که یک جنگ دائمی بین ما دو نفر بود، حل کنم، متوجه شدم که باید از او بپرسم که چه سیستم سازمانی برای مغز او ADHD کار می کند، و از تلاش برای مجبور کردن او (مکرر) دست بردارم. طوری سازماندهی کنم که برای من کارساز باشد.
• اصلاح انتظارات ما: یکی از چالش های درونی کوه یخ ADHD تاخیر در بلوغ مغز است. کودکان مبتلا به ADHD از نظر بلوغ، مسئولیت پذیری و مهارت های عملکرد اجرایی تقریباً سه سال از همسالان خود عقب هستند. بنابراین، به عنوان یک والدین و یک مراقب، مهم است که فرزندتان را در جایی که هستند ملاقات کنید، نه در جایی که همه انتظار دارند، با در نظر گرفتن سن عملکرد اجرایی فرزندتان به جای سن بیولوژیکی او. وقتی انتظار دارید انجام کاری برای نوجوان 15 ساله تان آسان باشد، از خود بپرسید که آیا از یک نوجوان 12 ساله نیز چنین انتظاری دارید؟ ایجاد محیطی که برای فرزند شما بر اساس توانایی های او در آن زمان کار کند، کلید موفقیت اوست.
• نقاط قوت فرزندتان را بشناسید: رفتارهای ADHD پنهان نه تنها چالش هستند، بلکه شامل نقاط قوت کودک شما نیز می شوند. استقلال، ریسک پذیری، انرژی بالا، کنجکاوی، شوخ طبعی و استعدادهای هنری ویژگی هایی هستند که در افراد خلاق، کارآفرینان و کودکان مبتلا به ADHD شناسایی شده است. مشخص شده است که خلاقیت در عملکرد موفق شغلی، روابط سالم و مشاغلی که شامل علم، فناوری، مهندسی، ریاضیات و هنر است، مهم است. تشویق علایق فرزندتان می‌تواند او را در کاری متخصص کند، عزت‌نفس او را تقویت می‌کند و خودگویی منفی را کاهش می‌دهد. آگاهی از علایق و علایق آنها همچنین می تواند به فرزند شما در تصمیم گیری در مورد بهترین قدم های بعدی خود کمک کند و مسیر موفقیت او را ایجاد کند.