“دشوار است

برای دریافت اخبار از شعرها

با این حال مردان هر روز بدبخت می میرند

به دلیل کمبود آنچه در آنجا یافت می شود “

ویلیام کارلوس ویلیامز

نقل قول “عشق در حال تشخیص ارتباط است ، خرد در حال درک ارتباط است” به جان ولوود نسبت داده می شود. بارها در نشریات مختلف به دنبال معنای “عشق” است. مانند آب و هوا ، همه در مورد عشق صحبت می کنند ، اما به ندرت تعریف یک اندازه ای وجود دارد.

جالب اینجاست که “سقوط از عشق” به یک جستجوی محبوب Google تبدیل شده است. این یک درب پشتی برای فهمیدن آنچه عشق نیست نیست. نتیجه می گیرد که این “عامل مهمی در طلاق یا تجزیه” است. به عنوان یک نتیجه ، ذکر می شود که ممکن است عوامل دیگری مانند عدم تعهد ، مشکلات ارتباطی و تغییر شرایط وجود داشته باشد. با این حال ، این خرد کمی در مورد درک الگوهای منحصر به فرد عشق ارائه می دهد.

طبق اعلام مرکز تحقیقات پیو ، در سال 2021 ، فقط 13 ٪ از بزرگسالان متاهل همسر خود را به عنوان منبع عمیق معنای در زندگی خود ذکر کردند ، از تقریباً یک سوم (31 ٪) در سال 2017.

آلفرد کورزیسسکی نقل قول مشهور “نقشه را قلمرو نیست” و “کلمه” چیز نیست “، که توضیح می دهد که چرا عشق دشوار است و تعریف جهانی ندارد. این به خوبی می تواند پایه و اساس باشد که چرا نقل قول ولوود منعکس کننده توافق کلی در مورد معنای عشق نیست.

قیاس نقشه خاطرنشان می کند که بازنمایی ما از واقعیت با واقعیت یکسان نیست. نقشه یک نمایش ساده از یک مکان است ، نه خود مکان. در این شرایط ، کلمه “عشق” بدون زمینه یا دیدگاه بیش از حد ساده می شود. این نمونه بیشتر از 80 ٪ آمریکایی ها است که احساس می کنند گفته های مردمی “هرگز عصبانی نشوید” به تنهایی عشق را حفظ خواهد کرد.

وب سایت YouGov همچنین شامل مواردی است که مطابق نظرسنجی های اخیر روابط عاشقانه موفق را هدایت می کند: Trust (94 ٪) ، صداقت (92 ٪) ، احترام (91 ٪) ، ارتباطات باز (87 ٪) و دوستی (83 ٪). سایر سخنان بسیار عالی ، قدردانی ، ارتباط عاطفی ، زمان با کیفیت و حل و فصل درگیری است. جالب اینجاست که ، یا متأسفانه ، عواملی که حداقل برای حفظ رابطه خوب ضروری به نظر می رسند ، رمز و راز (8 ٪) ، زندگی غنی از زندگی جداگانه (16 ٪) ، داشتن دوستان متقابل (17 ٪) و رفتن به زوج های درمانی (17 ٪) است. این نظرسنجی به طور خاص در مورد عشق سؤال نشده است.

موارد فوق نشان می دهد که چگونه اسمهای گریزان مانند عشق ، اعتماد ، صداقت و غیره بدون زمینه هستند و خرد کمی در مورد پیچیدگی های عشق ارائه می دهند. ادعای Korzybski ، “نقشه قلمرو نیست” و “کلمه چیز نیست” ، آشکارتر می شود.
با توجه به موارد فوق ، من پیشنهاد می کنم با استفاده از فعل “دوست داشتنی” در تلاش ما برای درک این احساسات انسانی. این به طور فعال اجازه می دهد تا زمین یک نقشه تعاملی شود و به کلمه ای تبدیل شود که زمینه را دعوت می کند. “من عاشق سگ جدیدم هستم هنگام راه رفتن در جنگل” زیبا تر از “من سگم را دوست دارم”. با استفاده از این یک قدم جلوتر ، استفاده از افعال مانند “آرزوی” به جای “آرزو می کنم دوست داشته باشید” به ما اتاق wiggle بیشتری می دهد تا تصور کنیم.

با احترام کامل به دکتر ولود ، این فرصت کمتری برای تجربه نقشه فراهم می کند ، در این حالت با یک هدف عاشقانه تر. چه چیزی از چیزی که به نام دوست داشتنی ناشی می شود ، ناشی می شود؟ “تینا ترنر ، در به اشتراک گذاشتن آن اشتیاق ، آواز خواند:

ممکن است به نظر شما این است که من وقتی به من نزدیک می شوید اشتباه می کنم ،

اگر تمایل به نگاه کردن به نظر می رسم ، آن را در جایی می خوانم. یک نام برای آن وجود دارد ،

عبارتی برای وجود دارد که متناسب است ،

اما به هر دلیلی ، شما این کار را برای من انجام می دهید … اوه ، عشق چه کاری باید انجام دهد ، با آن ارتباط برقرار کرد؟

دانستن اینکه گزینه های دیگری غیر از پیروی از نقشه یک بعدی دارید تسکین دهنده است. رام داس توصیه می کند ، “اگر شما از بخشی از ذهن که ذهنی بصری است استفاده نکنید ، اگر آن را کشت نکنید و از آن استفاده کنید ، فقط در یک نوع واکنشی از عروسک ها باقی مانده اید.” افعال ایده یک تعریف واحد و قطعی از واقعیت را به چالش می کشد. آنها می توانند به ما یادآوری کنند که ما دائماً در حال تحول و یادگیری هستیم. به عنوان مثال ، شعر به طور فعال از قلب صحبت می کند و فراتر از دستور زبان قابل قبول است. این اعتبار را به امکانات جدید باز می کند. یادآوری بی موقع جیمز بالدوین این است که “شاعران … سرانجام تنها افرادی هستند که حقیقت را در مورد ما می دانند.” بله ، جهان می گوید نه ، اما کثیف و زیبا است.

کریس مارکام ، ویرایشگر کپی ناظر ، نوشت: “نوشتن یک شعر عاشقانه تلاشی است برای فهمیدن آنچه انسان ها هزاران سال است که می توانند بفهمند. این تلاش برای یافتن کلمات مناسب برای توصیف یک احساس غیرقابل توصیف ، آشتی دادن کلمات در ذهن شما با احساسات در قلب شما است.” به عبارت دیگر ، قصد خود را به این زمینه بدهید و آن را به حواس خود دقیق کنید. قلمرو به نقشه تبدیل می شود و چیز اکنون کلمه است.