استرس و عدم اطمینان بخش های اجتناب ناپذیر زندگی است. با این حال ، اخیراً ، به نظر می رسد که ما در حال حرکت به یک کشش مخصوصاً چالش برانگیز هستیم و تغییرات زیادی در اطراف ما اتفاق می افتد. من خودم را بیش از هر زمان دیگری به استراتژی های مقابله ای امتحان شده و واقعی خود می رسانم و می خواهم برخی از آنها را با شما در میان بگذارم.

اینها راه حل های جادویی نیستند بلکه ابزاری است که من برای ثابت نگه داشتن خودم از کنترل خود استفاده می کنم. امیدوارم آنها هم به شما کمک کنند.

با دیگران ارتباط برقرار کنید

وقتی احساس استرس و غرق شدن می کنم ، تمایل به عقب نشینی به سمت داخل دارم ، اما آموخته ام که رسیدن به جامعه من به من کمک می کند احساس تنهایی کمتری داشته باشم. این لزوماً به معنای اجتماعات بزرگ و رسمی نیست (هرچند که می توانند عالی باشند!). این می تواند یک تماس تلفنی با خواهرم باشد ، متنی برای یک دوست که در حال چک کردن است یا یک گپ گاه به گاه با یک همکار. این ارتباطات کوچک به من یادآوری می کند که من تنها نیستم ، افرادی هستند که اهمیت می دهند و تکیه بر یکدیگر به ما کمک می کند تا اوقات سختی را پشت سر بگذاریم.

بدن خود را حرکت دهید

حرکت یک استراتژی مقابله ای اساسی برای من است. من در مورد دویدن ماراتن یا تمرینات شدید سالن ورزشی صحبت نمی کنم (هرچند اگر این چیز شماست ، به دنبال آن باشید!). من اغلب تعجب می کنم که چگونه یک حرکات کوچک ذهنم را پاک می کند و روحیه من را تقویت می کند.

تمرین من در حال پیاده روی است ، اما کشش و رقص نیز احساس خوبی دارد و به من کمک می کند تا نگرانی و فاجعه بار را متوقف کنم. به یاد داشته باشید ، حرکت به حرکت هورمونهای استرس از بدن کمک می کند و به ما امکان استراحت می دهد.

لباس بپوشید و بیرون بروید

این ممکن است ساده به نظر برسد ، اما تفاوت بزرگی ایجاد می کند: من هر روز لباس می پوشم و به بیرون می روم ، حتی اگر این فقط برای یک پیاده روی کوتاه باشد یا یک کار را انجام دهم. لباس پوشیدن حس روال را ایجاد می کند ، که آرامش بخش است و به مغزم می گوید که وقت آن است که با جهان درگیر شوید. و به بیرون رفتن ، حتی اگر سرد یا ابری باشد ، مرا به چیزی بزرگتر از خودم متصل می کند. هوای تازه ، نور روز و زیبایی طبیعت به چشم انداز همه چیز کمک می کند.

اگر کاری وجود دارد که می توانید انجام دهید –

یکی از سخت ترین قسمت های عدم اطمینان ، احساس ناتوان بودن است. وقتی شروع به مارپیچ در مورد یک نتیجه ناشناخته می کنم ، از خودم می پرسم ، “آیا کاری برای آماده سازی وجود دارد؟” بعضی اوقات ، عدم قطعیت مربوط به چیزهای خارج از کنترل من است ، اما اغلب ، اقدامات کوچک و عملی وجود دارد که می توانم انجام دهم.

به عنوان مثال ، اگر من نگران یک پروژه کاری هستم ، ممکن است آن را به کارهای کوچکتر و قابل کنترل تر تقسیم کنم. اگر نسبت به بلایای طبیعی احساس اضطراب کنم ، ممکن است کیت تأمین اضطراری خود را به روز کنم یا خودم را با مسیرهای تخلیه آشنا کنم. حتی اگر من از این لوازم یا برنامه ها استفاده نکنم ، و این باعث می شود که آنها به من کمک کنند احساس کنترل بیشتری داشته باشم.

به دنبال شادی

من همچنین در اولویت شرکت در فعالیت های شاد قرار می گیرم. این کاری است که من گاهی اوقات هنگام احساس استرس انجام می دهم ، انجام می دهم ، اما تمایل به تأثیر زیادی بر روحیه من دارد. من به طور فعال کارهایی را انجام می دهم که باعث خوشحالی من می شود ، حتی چیزهای کوچک مانند خواندن یک رمان ، گوش دادن به موسیقی ، پخش با حیوان خانگی یا کار بر روی یک پروژه خلاق. این فعالیت ها این مزیت اضافی را برای دور نگه داشتن من در رسانه های اجتماعی یا اخبار ، که تمایل به افزودن به سطح استرس من دارد ، دارد.

در آشنایی راحتی پیدا کنید

راه دیگری که من با عدم اطمینان مقابله می کنم ، تجدید نظر در موارد دلخواه آشنا است. در مواقع استرس زا ، بازگرداندن برنامه های تلویزیونی مورد علاقه من و بازخوانی کتابهای گرامی دلپذیر است (و نه اتلاف وقت!). ارتباط مجدد با شخصیت های مورد علاقه من و دانستن آنچه در یک داستان اتفاق می افتد ، وقتی احساس غرق شدن می کنم ، راحتی و پیش بینی نیاز به راحتی و پیش بینی را ارائه می دهد.

مرزها

سرانجام ، من یاد گرفته ام که به انرژی خود توجه داشته باشم. من نمی توانم همه کارها را انجام دهم ، و این اشکالی ندارد. من به خودم اجازه می دهم به چیزهایی که ضروری نیستند یا من را تخلیه می کند ، نگویم. این شامل رها کردن تعهدات غیر ضروری و اولویت بندی مواردی است که برای من مهمتر است. این همچنین شامل محدود کردن مرزها با افراد با محدود کردن قرار گرفتن در معرض افراد منفی و گفتن صریح به مردم است که من نیاز دارم.

دوره را بمانید

من وانمود نمی کنم که مقابله با استرس و عدم اطمینان آسان است. بعضی روزها سخت تر از سایرین است. اما این استراتژی ها به من کمک می کنند تا با کمی تمرکز ، انرژی و خوش بینی ، عدم اطمینان را پیمایش کنم.

نکته اصلی این است که با خودم مهربان باشم ، احساساتم را تصدیق کنم و آزمایش کنم تا زمانی که در حال حاضر چه چیزی برای من مناسب است. من امیدوارم که برخی از این ایده ها با شما طنین انداز شوند و راه های خود را برای حرکت در ناشناخته با قدرت و شجاعت پیدا کنید.