[ad_1] در چشم انداز به سرعت در حال تحول رهبری ، رویکرد فرماندهی و کنترل که بر قرن بیستم حاکم بود ، به طور فزاینده ای منسوخ می شود. رهبران مدرن ضرورت تحول استراتژی های خود را برای تقویت محیط هایی که نه تنها کارآمد بلکه الهام بخش هستند ، می...
[ad_1]
در چشم انداز به سرعت در حال تحول رهبری ، رویکرد فرماندهی و کنترل که بر قرن بیستم حاکم بود ، به طور فزاینده ای منسوخ می شود. رهبران مدرن ضرورت تحول استراتژی های خود را برای تقویت محیط هایی که نه تنها کارآمد بلکه الهام بخش هستند ، می شناسند. این ما را با یک سؤال مهم و در عین حال چالش برانگیز رها می کند: از کجا شروع می کنیم؟
من این افتخار را داشتم که این سوال را در مورد کشف کنم خوب برای رهبری خوب انجام دهید پادکست با نویسنده پرفروش نیویورک تایمز استفان آقای کاوی. در این مقاله خلاصه های اصلی مکالمه ما خلاصه شده است.
1. متعادل کردن مدیریت و رهبری
تمایز بین مدیریت و رهبری برای ده ها سال مورد بحث قرار گرفته است ، اما تشخیص اینکه هر دو نقش مهمی در موفقیت سازمانی دارند ، بسیار مهم است.
مدیریت شامل کارآمد کارآمد سیستم ها ، ساختارها و فرآیندها است ، در حالی که رهبری بر هدایت موثر و پرورش افراد متمرکز است. یک مشکل مشترک تمایل به مدیریت افراد است که گویی چیزهایی هستند ، با استفاده از همان تکنیک های کارآیی محور که برای اشیاء بی جان مناسب است اما برای انسان نیست. این رویکرد می تواند از اثربخشی کاسته شود و منجر به جداسازی و گردش مالی شود.
کارآیی اغلب در مورد انجام درست کارها است ، اما اثربخشی در مورد انجام کارهای درست است. هنگامی که ما چیزها را مدیریت می کنیم ، به دنبال سریعترین و مقرون به صرفه ترین روش برای انجام یک کار هستیم. اما وقتی مردم را هدایت می کنیم ، ما برای درک انگیزه های آنها ، تقویت مهارت های آنها و هم ترازی اهداف آنها با اهداف سازمان ، وقت خود را سرمایه گذاری می کنیم. این در مورد ایجاد فرهنگی است که در آن مردم احساس ارزش ، اعتماد و الهام بخش برای کمک به بهترین کار خود دارند.
به گفته کاوی ، مفهوم “مدیریت چیزها ، مردم را هدایت کنید” تأکید می کند که کارآیی و اثربخشی لازم نیست که منحصر به فرد باشد. بهینه سازی سیستم ها و ساختارها در حالی که همزمان الهام بخش و توانمندسازی اعضای تیم است. این رویکرد یک محل کار را تقویت می کند که در آن مردم احساس اعتماد و ارزش می کنند و از این طریق تمام پتانسیل های خود را باز می کنند. هنگامی که افراد احساس می کنند که رهبران آنها آنها را به عنوان کل انسانها می دانند ، نه اینکه فقط در یک ماشین در یک ماشین باشند ، به احتمال زیاد درگیر ، خلاق و متعهد به دید و اهداف سازمان هستند.
2. ساختن یک فرهنگ اعتماد و الهام بخش
یک فرهنگ اعتماد و الهام بخش به این اصل وابسته است که کارمندان بیش از آنکه فقط در یک دستگاه در یک دستگاه قرار بگیرند ، وابسته هستند. آنها افراد خلاق ، باهوش و توانا هستند که وقتی مورد اعتماد قرار می گیرند ، می توانند نوآوری و تعالی را هدایت کنند. Trust یک خیابان دو طرفه است که با رهبر آغاز می شود. هنگامی که رهبران اعتماد به اعضای تیم خود را نشان می دهند ، این افراد را قادر می سازد تا از کار خود مالکیت کنند ، از خلاقیت خود استفاده کنند و کاملاً به مأموریت سازمان متعهد شوند.
در یک محیط با اعتماد به نفس ، رهبران انتظارات و اقدامات واضح را تعیین می کنند ، نه به عنوان وسیله ای برای کنترل بلکه به عنوان چارچوبی که در آن افراد می توانند شکوفا شوند. شفافیت “چرا” در پشت “چه” بسیار مهم است ، و اطمینان می دهد که هر یک از اعضای تیم هدف و اهمیت وظایف خود را درک می کند. این سطح از وضوح و اعتماد ، نیاز به مدیریت میکرومان را کاهش می دهد ، که می تواند خلاقیت و ابتکار عمل را خنثی کند.
3. الهام بخش به عنوان شکل جدید نامزدی
در نیروی کار مدرن ، مفهوم درگیری کارمندان تعریف شده است. الهام بخش به عنوان تعامل جدید در حال ظهور است و نشان می دهد که رهبران باید فراتر از تاکتیک های سنتی انگیزه برای طنین انداز واقعی با تیم های خود باشند. الهام فقط مربوط به اطمینان از اینكه اعضای تیم به وظایف خود متعهد باشند ، نیست. این در مورد اتصال آنها به یک حس عمیق تر از هدف و سهم است.
کووی به طرز قانع کننده ای استدلال کرد که رهبران با کمک به افراد در درک “چرا” در پشت “چه” ، الهام بخش هستند. هنگامی که اعضای تیم هدف اصلی کار خود را درک می کنند ، آنها به احتمال زیاد ارزش های شخصی خود را با اهداف سازمانی تراز می کنند و منجر به یک تجربه کاری معنی دار تر و تحقق بخش می شوند. فرهنگی که بر هدف ، مراقبت و تعلق تأکید دارد می تواند تعامل را به الهام تبدیل کند و باعث می شود افراد احساس کنند که بخشی از چیزی بزرگتر از خود هستند.
رهبری ضروری می خواند
جنبش به سمت رهبری اعتماد و بازرسی بیش از یک روند است. این پاسخی به نیازهای متغیر نیروی کار مدرن است. در دنیایی که کار دانش غالب است و مرزهای سازمانی از همیشه روان تر است ، پارادایم های قدیمی فرماندهی و کنترل جای خود را به پارادایم های جدید توانمندسازی می دهند.
رهبرانی که ارزش اعتماد را می شناسند ، که در تلاش برای اثربخشی در افراد پیشرو هستند و قدرت آژانس های فردی را درک می کنند ، مرحله ای را برای آینده ای تعیین می کنند که سازمان ها نه تنها جوامع تولیدی بلکه پر جنب و جوش و هدفمند هستند. رهبری اعتماد و الهام بخش نه تنها عملکرد فردی را بالا می برد بلکه پتانسیل جمعی را نیز تقویت می کند و سازمان ها را به سمت آینده ای پویاتر و پایدار سوق می دهد.
[ad_2]
