شاید به نظر برسد که فرهنگ شلوغی در حال از دست دادن درخشش خود است، اما در بسیاری از محیط‌های کاری زنده و زنده است.

فرهنگ شلوغی این اعتقاد است که ساعت های طولانی کار کردن و از دست دادن علایق خارج از کار برای پیشرفت شغلی شما ضروری است و اینکه پیشرفت شغلی باید هدف نهایی شما باشد.

این ممکن است در محل کار خود را نشان دهد، زیرا افراد به طور معمول چند ساعت کار می کنند یا چند روز مرخصی نگرفته اند.

برخی از محل‌های کار به صراحت فرهنگ شلوغی را تجلیل می‌کنند، برخی به آن پاداش می‌دهند، برخی دیگر فقط آن را تحمل می‌کنند. وقتی وجود دارد و شما به آن ملحق نمی شوید، ممکن است تصور شود که به اندازه کافی متعهد نیستید.

چه قبلاً مشترک فرهنگ شلوغی بوده اید و نظر خود را تغییر داده اید یا اصلاً خرید نکرده اید، اکنون می بینید که چه اتفاقی می افتد و فکر نمی کنید برای شما مناسب است. شما تنبل نیستید؛ شما به تازگی تصمیم گرفته اید که نمی خواهید تمام بخش های دیگر زندگی خود (خانواده، دوستی ها، جامعه) را به خاطر ترفیع و ترفیع بیشتر قربانی کنید.

مشکل این است که همتایان و روسای شما هنوز خرید می کنند.

در زیر سه نکته مبتنی بر شواهد برای هدایت فرهنگ شلوغی در زمانی که ترجیح می دهید انصراف دهید، آورده شده است.

تماس خوب

اول از همه، شواهد نشان می دهد که رد فرهنگ شلوغی تصمیم خوبی است. یک مجموعه قوی از تحقیقات نشان می دهد که کار بیش از حد و نادیده گرفتن سرگرمی ها و روابط ناسالم است. ساعات کار طولانی و زمان غیر کاری که باعث وقفه در کار می شود با نرخ بالاتر فرسودگی شغلی، اضطراب و حتی مشکلات سلامت جسمانی مانند سکته مغزی، بیماری قلبی و دیابت مرتبط است.

حتی در میان افرادی که می‌گویند ترجیح می‌دهند زندگی کاری و غیر کاری خود را با هم ترکیب کنند (به جای اینکه به وضوح آنها را از هم جدا کنند)، ترکیب همچنان با رفاه پایین‌تر مرتبط است.

احتمالاً افرادی هستند که می توانند در این فرهنگ پیشرفت کنند و موفقیت شغلی و کسب درآمد واقعاً علایق غالب آنهاست. اما اگر برای شما نیست، نباید خرید کنید.

نحوه انصراف از فرهنگ شلوغی – بدون انصراف از کار

اولاً، زمانی که همکاران نسبت به ساعات کاری یا حجم کاری خود ابراز همدردی می کنند، شرکت نکنید. وقتی آنها از کار بیش از حد شکایت می کنند یا به طور نامحسوسی درباره خستگی خود لاف می زنند، شما مجبور نیستید متقابلاً پاسخ دهید. می توانید سر تکان دهید یا ابراز همدردی کنید و فقط ادامه دهید. حتی اگر جزئیات مربوط به حجم کاری خود را به اشتراک نگذارید، بسیاری از افراد می توانند رفتار شما را به عنوان اعتبار سنجی تفسیر کنند و به این نتیجه برسند که شما هم به اندازه آنها در کار هستید و بیش از حد کار می کنید.

ثانیاً، در 40 ساعت به همان اندازه کار انجام دهید که دیگران در 60 ساعت با تمرکز انجام می دهند. تحقیقات در مورد هزینه های تعویض نشان می دهد که انجام چند کار و حواس پرتی مداوم باعث می شود بهره وری کمتری داشته باشید زیرا با هر جابجایی از یک کار به کار دیگر زمان از دست می دهید. بنابراین وقتی سر کار هستید، حتی در خانه، کاملاً در محل کار باشید. برای غذا و ورزش استراحت کنید، اما از اتلاف وقت در کارهای پرمشغله یا پیمایش در شبکه های اجتماعی خودداری کنید. اگر کارآمد باشید و روی با ارزش ترین کارها تمرکز کنید، لازم نیست بی وقفه برای موفقیت تلاش کنید.

سوم، ایجاد و حفظ مرزهای موثر بین کار و زندگی غیر کاری. به وضوح زمان کار را از زمانی که صرف علایق دیگر می‌کنید متمایز کنید و اجازه ندهید یکی به دیگری نفوذ کند. برای رسیدن به این هدف، ممکن است نیاز داشته باشید که محدودیت‌های زمانی (مثلاً محدود کردن کار از ساعت 8 صبح تا 5 بعد از ظهر هر روز) یا محدودیت‌های مکانی (محدود کردن کار به یک منطقه خاص در خانه) تعیین کنید. یا ممکن است لازم باشد فقط حواس تان به وقفه های زندگی غیر کاری باشد و پس از پایان کار، از نظر ذهنی کار را کنار بگذارید تا تمام توجه خود را به غیر کاری معطوف کنید.

یک باور کاری متفاوت

راه دیگری برای سخت کوشی و موفقیت وجود دارد و نیازی نیست که به قیمت سرگرمی ها و زندگی خانوادگی تان تمام شود. به دلسوزان نپیوندید – فقط منظم و متمرکز باشید. شما می توانید به اندازه همکاران خود که در حال فعالیت هستند انجام دهید و زیر رادار رهبرانی پرواز کنید که معتقدند 40 ساعت به این معنی است که شما به اندازه کافی وقف ندارید.

و اگر شغل شما همچنان بیش از آنچه که مایل به دادن آن هستید می طلبد، شاید زمان آن رسیده است که شغلی را پیدا کنید که با ارزش های شما سازگارتر باشد. کار همه چیز نیست – مهم نیست که فرهنگ شلوغی که می خواهد باور کنید.