من عصر شنبه خود را با خانواده و همسایه ها به بازی به نام بالدرداش گذراندم. خیلی سرگرم کننده بود و بازی هم همینطور. این را می گویم چون بازی در درجه دوم گذراندن زمان با کیفیت با افرادی بود که دوستشان دارم. همسایه هایی که بیش از پنج دقیقه با آنها صحبت نکرده بودم، آنجا بودند – افرادی که فقط با نام سگ هایشان می شناختم. یکی، زنی مسن‌تر به نام دایان، در لحظه‌ای که آسیب‌پذیر بود، به ما گفت که فکر می‌کند به دلیل خجالت مشکلات پزشکی خود حاضر نشود، اما خودش را مجبور به رفتن کرد و از این کار خوشحال بود. ما از گذراندن وقت با او لذت بردیم و او دوست داشتنی بود. همه ما خیلی شلوغ هستیم و این دو ساعت را صرف صحبت کردن، غذا خوردن و لذت بردن از همدیگر می کنیم و احساس شادی می کنیم.

اندازه گیری تنهایی

یک نظرسنجی جدید که در سال گذشته در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد، نشان داد که 33 درصد از آمریکایی‌های 50 تا 80 ساله «بعضی اوقات یا اغلب» احساس تنهایی می‌کنند. 29 درصد دیگر گزارش کردند که «بیشتر اوقات» احساس انزوا می کنند.

این اعداد نسبت به سطوح همه گیر کاهش یافته است که 42 درصد برای کسانی که در طول همه گیری تنها هستند و 56 درصد که انزوا را در طول همه گیری گزارش کرده اند، بالاتر است. 75 درصد از افرادی که احساس تنهایی کرده بودند، از سلامت روانی یا جسمی ضعیفی برخوردار بودند. آنهایی که انزوا را گزارش کردند، اعداد تقریباً یکسانی نسبت به سلامت روانی و جسمی داشتند.

در سال 2021، یک نظرسنجی نشان داد که کسانی که گزارش کرده‌اند احساس تنهایی کرده‌اند، به احتمال زیاد بخشی از یک گروه اقلیت هستند و درآمد کمتری دارند. در یک یافته شگفت‌انگیز، افراد جوان‌تر در مقایسه با افراد مسن‌تر، دو برابر بیشتر احتمال دارد که تنها باشند. اکثریت از طریق Medicaid مزایای سلامتی دریافت می کردند.

در این عصر شبکه‌های اجتماعی، پلتفرم‌های آنلاین، و ارتباط تکنولوژیکی بیشتر از آنچه که جهان تاکنون دیده است، برای من شگفت‌انگیز است که ظاهراً ما گروهی از انسان‌ها تنها هستیم.

تعریف تنهایی

پزشک Vivek Murthy در حالی که در دومین دوره خود به عنوان جراح عمومی ایالات متحده خدمت می کرد، مبارزه با تنهایی را بخشی از برنامه خود قرار داده است. او به جزئیات آمار و این واقعیت می پردازد که تنهایی بر گروه های مختلف مردم تأثیر می گذارد.

تنهایی یعنی چه؟ چگونه این اصطلاح را تعریف کنیم؟

فرهنگ لغت تنهایی را چنین تعریف می کند:

بدون شرکت بودن: تنها

جدا از دیگران: انفرادی

این کلمات به نظر من سخت است: آنها حتی تنها به نظر می رسند.

جداسازی به صورت زیر تعریف می شود:

برای متمایز شدن از دیگران

همچنین: قرنطینه

برای انتخاب از میان دیگران

کلمه قرنطینه همان طور که مطمئنم برای شما هم همینطور است. کووید، قرنطینه، انزوا، تنهایی. به نظر می رسد این کلمات با هم زندگی می کنند.

تشخیص تنهایی به عنوان یک اولویت

چرا باید به تنهایی اهمیت بدهیم؟

زیرا تنهایی می تواند بر نوجوانان، والدین و سالمندان ما تأثیر بگذارد. این می تواند بر افرادی که در حاشیه جامعه ما هستند و کسانی که سالم ترین یا موفق ترین ظاهر می شوند تأثیر بگذارد. خود مورتی پس از اولین دوره‌اش به عنوان جراح عمومی با اپیزود تنهایی خود مبارزه کرد. او به اشتراک گذاشت که زمانی که تحت دولت اوباما کار می کرد، خود را از دوستان و خانواده منزوی کرده بود، و معتقد بود که کار سخت ارزش فداکاری برای عدم ارتباط را داشت. او به سرعت متوجه شد که اینطور نیست.

خطرات سلامت روان

البته ارتباطی با اختلالات سلامت روان نیز وجود دارد، زیرا خطرات اضطراب و افسردگی در افرادی که تنها هستند بیشتر است. این یک ملاحظه طبیعی است.

با این حال، خطرات پزشکی نیز برای تنهایی وجود دارد.

مورتی در مورد اینکه چرا باید به تنهایی اهمیت دهیم به داده های زیر اشاره می کند:

طبق تحقیقات، تنهایی خطر ابتلا به بیماری های جدی را افزایش می دهد. تنهایی منجر به این می شود:

29 درصد خطر ابتلا به بیماری قلبی را افزایش می دهد

32 درصد افزایش خطر سکته مغزی

همانطور که در زیر می بینید، چندین بیماری دیگر نیز در معرض خطر هستند: خواب، وزن و مشکلات عصبی.

علاوه بر این، 50 درصد افزایش خطر زوال عقل در افراد تنها وجود دارد.

شماره زوال عقل توجهم را جلب کرد. با بررسی بیشتر این موضوع، مطالعه‌ای را یافتم که در اکتبر 2024 در Nature Mental Health منتشر شد که نشان داد تنهایی خطر زوال عقل، زوال عقل عروقی، آلزایمر و اختلال شناختی را افزایش می‌دهد. تعاملات اجتماعی مسیرهای مغزی را ایجاد و حفظ می کند. بدون تحریک اجتماعی، ارتباطات عصبی کاهش می یابد و حفظ نمی شود، که منجر به خطرات اختلال شناختی و از دست دادن مهارت می شود.

مبارزه با تنهایی

با دانستن اینکه این مبارزه با تنهایی چقدر مهم است، برای ارتباط بیشتر چه کنیم؟ مورتی ایده های بسیار ساده ای را ارائه کرد:

1. هر روز حتی برای 15 دقیقه تلفنی یا حضوری با دوستان و خانواده تماس بگیرید. تماس را معتبر کنید حتی اگر یک تماس کوتاه داشته باشید، زمانی که صرف می کنید می تواند با کیفیت باشد.

1. هنگام برقراری ارتباط با دیگران از حواس پرتی خودداری کنید. تلفن را زمین بگذارید و از بررسی ایمیل یا هشدارهای خبری خودداری کنید. همه چیزهایی که بعداً وجود خواهد داشت و نفوذ به بازدید یا تماس شما باعث کاهش معنی‌دار گفتگو می‌شود.

2. داوطلب شدن یا خدمت به دیگران را در نظر بگیرید. مورتی استدلال می کند که تغییر جهت دادن تمرکز به وضعیت خود به مراقبت از دیگری می تواند برای هر دو نفر درمانی باشد.

من نمی توانم فکر نکنم که شب بازی بالدرداش نیز باید بیشتر اتفاق بیفتد.