برای ادامه وجود خود ، همه گونه ها باید تولید مثل کنند. علاوه بر این ، آنها باید فرزندان کافی را برای جایگزینی افرادی که می میرند ، جمع کنند. اگر تولید مثل زیر سطح جایگزینی قرار بگیرد ، جمعیت کاهش می یابد و در نهایت از بین می رود.

در حالی که ما در حال انفجار جمعیت معاصر هستیم ، جزر و مد مقدر می شود. تولید مثل در حال حاضر در کشورهای توسعه یافته به شدت رو به کاهش است و دو دلیل اصلی برای این امر وجود دارد: یکی اقتصاد است. به طور خاص ، تغییر در زندگی کار زنان. دیگری بیولوژیکی است. آلاینده های صنعتی به احتمال زیاد مسئول کاهش کیفیت تخم مرغ و اسپرم انسان هستند. آلودگی همچنین ممکن است باعث افزایش پیری تولید مثل شود. ساعت تولید مثل اکنون هم برای زنان و هم برای مردان سریعتر اجرا می شود.

تغییرات در زندگی زنان

مشارکت بیشتر در مشاغل به این معنی است که مرحله زندگی آنها که در طی آن زنان فرزندان تحمل می کنند کوتاه تر است (1). ازدواج نیز دیرتر از گذشته اتفاق می افتد ، زیرا بسیاری از زنان مدرک دانشگاهی را تکمیل می کنند و قبل از داشتن خانواده در حرفه ای مستقر می شوند.

در برخی از مشاغل مانند زندگی دانشگاهی ، خواسته های کار به حدی است که بسیاری از زنان ممکن است اصلاً فرزند نداشته باشند (2). اما به طور کلی ، زنان در کشورهای توسعه یافته امروز در مقایسه با نسل مادربزرگ خود خانواده های کوچکی دارند. اگر مرحله تولید مثل زندگی زنان در ابتدا توسط اقتصاد به تعویق بیفتد ، در پایان با پیری سریعتر تولید مثل کاهش می یابد.

با توسعه کشورها ، باروری آنها کاهش می یابد. این روند چنان قابل پیش بینی است که با این پیشنهاد که همیشه اتفاق می افتد به آن “تغییر جمعیتی” گفته می شود. جدا از خواسته های کار زنان ، توضیحات دیگری نیز وجود دارد ، از جمله اثرات تورم بر هزینه پرورش کودکان. با توجه به هزینه های بالای مسکن ، مواد غذایی ، آموزش سطح سوم ، مراقبت از کودکان و بسیاری از سایر هزینه های پرورش کودکان ، بیشتر زوجین برای جمع آوری بیش از دو مورد از نظر مالی چالش برانگیز هستند.

پیری باروری سریعتر

قبلاً این بود که فلات باروری زنان از سنین 20 تا 40 سال گسترش یافته است ، اما این دیگر درست نیست. اگر یک زن در سن 30 سالگی ازدواج کند ، او اغلب فقط پنج سال دارد که می تواند فرزندان را بدون استفاده تصور کند در شرایط آزمایشگاهی تکنیک ها

در واقع ، یک زن معاصر که 35 سال سن دارد ، به همان اندازه که مادربزرگش در سن 45 سالگی بود ، تصور می کند (3). باروری بیولوژیکی در مردان معاصر نیز محدودتر است. دو دلیل اصلی برای این امر وجود دارد: یکی کاهش پایدار در سطح تستوسترون است که بعد از 40 سالگی اختلال عملکرد نعوظ را برای یک چهارم مردان ایجاد می کند. با سرعت فعلی کاهش ، نیمی از مردان ممکن است پس از چهار دهه از روابط جنسی منظم ناتوان باشند. کیفیت مایع منی نیز با گذشت زمان کاهش می یابد. تعداد اسپرم به طور پیوسته رو به کاهش است و بسیاری از گامتهای مرد به گونه ای نادرست هستند که نتوانند فرزندان قابل دوام تولید کنند.

کاهش کیفیت گامت

گامتهای زن (OVA) نیز از نظر کیفیت رو به کاهش هستند ، که یکی از دلایل پیری تولید مثل قبلی است (3). آزمایشات حیوانات نشان داد که قرار گرفتن در معرض پلاستیک – که در محصولات روزمره از مواد آرایشی تا بسته بندی مواد غذایی وجود دارد – کیفیت هر دو گامت های زن و مرد را تشکیل می دهد.

بخش عمده ای از تحقیقات حیوانات بر فتالاتها که به طور گسترده در کرم های بدن و بسته بندی مواد غذایی استفاده می شود ، متمرکز شده است. این مواد به عنوان تقلید هورمونی عمل می کنند که در اوایل زندگی در تمایز جنسی دخالت می کند و اکنون به همان اندازه که انسان ها را انجام می دهند ، حیات وحش را تحت تأثیر قرار می دهد.

هنگامی که تأثیر چنین توهین های شیمیایی به بسیاری از تأثیرات اقتصادی و اقتصادی که باعث کاهش باروری معاصر می شود ، می توان نتیجه گرفت که جمعیت بشر در معرض تهدید جدی است. ما ممکن است در مورد پیوستن به بسیاری از گونه های منقرض شده تحت تأثیر موج فعلی انقراض های جمعی ناشی از انسان باشیم.

شلوغی قریب الوقوع کودک بزرگترین چالشی است که گونه های ما با آن روبرو هستند

یک کتاب تازه منتشر شده استدلال می کند که ما مقصر هستیم که نه تنها در کشورهای توسعه یافته بلکه در سراسر جهان از زیر باروری جایگزین کنیم. این نتیجه گیری بر این فرض استوار است که کشورهای در حال توسعه با افزایش متوسط ​​درآمد خود با افراد مرفه در الگوهای باروری خود همگرا هستند. در واقع ، شلوار کودک نه تنها در مورد کشورهای مرفه مانند ژاپن ، بلکه بیشتر کشورهای با درآمد متوسط ​​مانند چین اعمال می شود که اکنون ممکن است بسیار پایین تر از باروری جایگزین باشد. انتظار می رود شهرهای ژاپن نیمی از جمعیت خود را در این قرن از دست بدهند و زندگی در چین در حال حاضر تحت تأثیر خاکستری شدن جمعیت قرار گرفته است.

اجتناب ناپذیری خاصی در این فرآیند وجود دارد که از تأثیرات دیگر ، از جمله دین مخالفت می کند. نرخ باروری در کشورهای اسلامی امروز فقط نیمی از آنچه که چهار دهه پیش بود ، است. شهرنشینی جهانی جمعیت – یک منفی دیگر برای باروری – با دقت از نیمه راه عبور کرده و با نرخ حدود یک درصد در سال پیش می رود. البته شهرنشینی یک پروکسی برای توسعه اقتصادی است.

هنگامی که فرد تأثیر توسعه را با سموم صنعتی و تقلید هورمون ترکیب می کند ، نشان می دهد که تولید مثل طبیعی برای انسان ممکن است طی حدود 40 سال تقریباً غیرممکن باشد (4). اگر چنین است ، برای گونه های انسانی چراغ است.