منبع: mary981 / Shutterstock

ابرسیالیت حالت نهایی جریان است. به نظر می رسد زمانی که شما در منطقه هستید و عملکرد اوج مرتبط با حالت های جریان بدون اصطکاک را تجربه می کنید، حرکات عضلانی به طور خودکار و بدون زحمت اتفاق می افتد.

«خفگی» تحت فشار نقطه مقابل ابرسیالیت است. هنگامی که ورزشکاران خفگی می کنند، هماهنگی حرکتی از بین می رود و حرکات عضلانی نرمی خود را از دست می دهند. تکان‌خوردگی همراه با خفگی باعث می‌شود که ورزشکاران دست و پا بزنند، توپ را رها کنند، خطای مضاعف انجام دهند، سه‌گانه بوگی یا ضربه بزنند.

توانایی انجام با ظرافت تحت فشار زمانی که خطرات زیاد است ریشه در حافظه ماهیچه ای خودکار که در مخچه نگهداری می شود (لاتین به معنای “مغز کوچک”) است.

تفکر بیش از حد باعث می‌شود که لوب‌های پیشانی مغز بزرگ بر روی حلقه‌های بازخورد مخچه “گیر” کنند و فعالیت آماده‌سازی در نئوکورتکس حرکتی مورد نیاز برای حرکت خودکار عضلات در تعقیب یک هدف را مختل کند، که منجر به عملکرد ضعیف می‌شود (چابرول و همکاران، 2019).

جوایز «جکپات» می‌تواند سیالیت عضلات را منجمد کند

تحقیقات جدید (اسمولدر و همکاران، 2024) نشان می‌دهد که چگونه سناریوهای «جک‌پات» با تداخل در نحوه آماده‌سازی خودکار قشر حرکتی برای حرکت باعث می‌شوند لوب‌های فرونتال بیش از حد فعال شوند و خودکاری را بالا ببرند. این مطالعه روشن می کند که چرا روان کردن خود به روش هایی که باعث می شود عضلات شما در موقعیت های پرمخاطره و با پاداش بالا منجمد شوند، بسیار آسان است.

نویسنده اول، آدام اسمولدر و همکارانش یک نقطه شیرین وارونه بین جوایز کوچک و جوایز «جک‌پات» پیدا کردند که باعث ایجاد انگیزه و برانگیختگی می‌شود، به گونه‌ای که باعث نمی‌شود لوب‌های فرونتال مغز منقبض شوند و در عملکرد بهینه اختلال ایجاد نکنند. با این حال، زمانی که پتانسیل پاداش در سناریوهای جک‌پات به‌طور استثنایی بالا باشد، مکانیسم‌های عصبی این احتمال را افزایش می‌دهند که یک ورزشکار دچار فرسودگی شده و عملکرد آن‌ها به هم بخورد.

نویسندگان می نویسند: “ما دریافتیم که افزایش در پاداش فعالیت عصبی را در حین آماده سازی حرکت به سمت منطقه ای با عملکرد بهینه و سپس گذشته از آن سوق می دهد.” “ما نتیجه می گیریم که سیگنال های عصبی پاداش و آمادگی حرکتی در قشر حرکتی (MC) به گونه ای تعامل دارند که می تواند توضیح دهد که چرا ما تحت فشار خفه می شویم.”

این یافته‌ها با قانون یرکس-دادسون مطابقت دارند، که بیان می‌کند که سطوح عملکرد همزمان با برانگیختگی تا یک نقطه مشخص افزایش می‌یابد، اما اگر وضعیت برانگیختگی فردی خیلی زیاد یا خیلی پایین باشد و به خارج از «منطقه طلایی» در محدوده معکوس حرکت کند، کمتر از حد مطلوب است. منحنی U.

برای جلوگیری از خفگی تحت فشار، “آن را شل نگه دارید”.

اما وقتی خطرات زیاد است و می‌خواهید آن را از پارک خارج کنید، چه کاری می‌توانید انجام دهید؟ محققان پیشنهاد می کنند که بهترین راه برای جلوگیری از خفگی تحت فشار این است که با فکر نکردن بیش از حد، لوب های جلویی خود را رها کرده و “باز کردن گیره” آنها انجام دهید. همانطور که نویسنده ارشد آرون باتیستا در انتشار خبری سپتامبر 2024 توضیح می دهد،

“اگر افرادی که سعی می کنند از خفگی تحت فشار جلوگیری کنند، از مطالعه ما منتفع می شوند، پیشنهاد می کنیم با یافتن تعادل مناسب بین خودآگاهی و خودکنترلی، و به طور کلی آن را رها نگه دارند، حتی اگر ریسک ها بالا برود. یک گرایش طبیعی برای فشار دادن وجود دارد.”

وقتی احتمال برنده شدن در مسابقات بزرگ خیلی زیاد می شود، احتمال خرابکاری در خود و خفگی تحت فشار به طور تصاعدی افزایش می یابد. پادزهر فروریختن تحت فشار این است که ماشین‌های فکری و عملکردهای اجرایی لوب‌های فرونتال خود را با اجازه دادن به پردازش از پایین به بالا که در «مغز کوچک» قرار دارد، آزاد کنید و «مغز بزرگ» خود را از سر راه خارج کنید.

تفکر بیش از حد باعث “فلج از طریق تحلیل” می شود

آخرین تحقیق (2024) نشان می دهد که چگونه سناریوهای جکپات با توانایی قشر حرکتی برای عملکرد با جریان بدون اصطکاک تداخل می کنند.

از آنجا که خودکار بودن ابرسیالی توسط نواحی زیر قشری مغز در زیر قشر مغز هدایت می‌شود، اگر پردازش از بالا به پایین انجام شود و «ماشین‌های فکری» لوب‌های پیشانی شما فشرده شود، احتمال خفگی شما بیشتر است. آرتور اش، اسطوره تنیس، این سندرم ناشی از تفکر بیش از حد را “فلج از طریق تجزیه و تحلیل” نامید.

برای جلوگیری از فروپاشی تحت فشار، در مورد جکپات زیاد فکر نکنید یا به برنده شدن یک جایزه فکر نکنید. در عوض، توجه خود را به جایزه رها کنید و رها کنید، زیرا بدانید که هر چه بیشتر به یک جکپات با ریسک بالا فکر کنید، احتمال کمتری وجود دارد که در منطقه عملکرد بهینه بمانید که ناشی از پردازش از پایین به بالا است که ریشه در ضمیر ناخودآگاه مخچه دارد.